Veel lezers denken dat Glibber zonder vrees of schaamte overal doorheen ramt. Nou dat valt behoorlijk tegen hoor. Zolang ik de camera in mijn handen heb lijk ik een hele Piet en heb lef genoeg. Dat komt natuurlijk omdat ik dat als werk zie en als je dan niet snel, soms een beetje brutaal of dwingend bent kom je nergens mee terug. Op zo'n moment staan anderen in de picture en is dat niet echt mijn probleem. Anders wordt het als ik zelf in de picture dreig te komen staan, dat vind ik dus doodeng en hoeft voor mij ook niet. Zo nu en dan ontkom je er niet aan en daar ik van nature behoorlijk nieuwsgierig ben reageerde ik natuurlijk wel op dit mailtje wat ik vorige week kreeg.

Goedemorgen mijnheer van Aelst,

Het is mij te ore gekomen dat u een echte Leids Glibber bent! ‘De enige echte’ heb ik mij laten vertellen.

Welnu: ik zou u willen uitnodigen om een uniek Leids cadeau in ontvangst te komen nemen. En daar even een feestelijk moment van te maken.

Over het cadeau: wellicht is het voor u niet direct bruikbaar, maar ik denk wel dat dit een mooi ‘collectors item’ is

Ik hoor graag of u van mijn aanbod gebruik wilt maken.

Met vriendelijke groet,

Ellen van Rijn

Etos Luifelbaan

Voor ik contact opnam zat ik mij rot te piekeren waar het over zou gaan.

Uiteraard werd mij niet verteld waar het om ging, maar dat ze het wel heel leuk zouden vinden als ik langs kwam en ?????? in de zaak aan mij overhandigd zou worden. Ik sprak Aad van der Luit en polsde of hij de winkel en Ellen kende. De winkel wel maar Ellen niet en hij had ook geen idee wat het zou kunnen zijn. Joh maak je niet druk, ik lever de ringen en ben je trouwambtenaar en als het bonje wordt sta ik achter je. Dank je van der Luit, hier schiet ik veel mee op en bleef dus rondlopen met mijn vraagteken.