Ik kan mij indenken dat veel mensen in eerste instantie weinig of niets weten van Eric Andersen. Eigenlijk is dat heel raar als je ziet met wie hij heeft opgetreden en wie er nummers van hem op de plaat hebben gezet. Ik las in een beschrijving die Hans van Polanen over hem gaf, dat hij 25 cd's met origineel materiaal uitbracht, dat hij ondertussen 72 is en dat werk van hem werd opgenomen door o.a. Fairport Convention, Linda Ronstadt, The Grateful Dead en Françoise Hardy. Nadat hij in de vroege jaren 60 in San Francisco rondhing, verkaste hij in '64 naar New York, waar hij net op tijd was om indruk te maken in de Greenwich Village-scène. Bob Dylan en Phil Ochs liepen daar toen ook rond. Zijn eerste plaat werd opgenomen in 1964 bij Vanguard, waarna het allemaal snel ging. In '65 was hij al te zien op het Cambridge Folkfestival in Engeland, in '66 stond hij een eerste keer op het Newport Folkfestival. In '67 ontmoette hij The Beatles. Ondertussen verschenen lp na lp. In '70 maakte hij als enige solo-artiest deel uit van The Festival Express, waarmee hij (samen met Janis Joplin, The Grateful Dead, Buddy Guy en The Band) per trein door Canada trok. Zijn best verkochte plaat is Blue River uit '72, het titelnummer was een duet met Joni Mitchell. Zo kunnen we nog wel even doorgaan, kortom niet de eerste de beste dus.

Dinsdagavond gaf hij met zijn Nederlandse vrouw Inge een concert in de Qbus.

Vanmorgen is de app Bevrijding Leiden gelanceerd. In de app wordt uitgelegd wat zich achter een aantal gevels in Leiden heeft afgespeeld tijdens de Tweede Wereldoorlog. De app is gemaakt ter gelegenheid van 70 jaar vrijheid. Op de site van de Stichting Bevrijding Leiden kan je zien hoe je de app kunt downloaden. Leerlingen uit groep 8 van de Leidse Lorentzschool mochten de app uitproberen. Samen met meester en directeur Henk Lardée waren Sander, Mette, Emily, Imke, Thomas, Jimi en Lode naar het Stadhuis gekomen om met hun mobiele telefoons de wandeling door het centrum te maken.

Deze leerlingen vormen, samen met Annika die helaas niet aanwezig kon zijn, de leerlingenraad van de Lorentzschool.

De titel doet misschien iets spannends vermoeden, maar nee hoor het wordt totaal niet spannend. Nou ja het heeft wel met spanning te maken, maar nu ook weer niet dat je er wakker van ligt. Alhoewel dat is ook weer niet helemaal waar, want ik werd wel wakker alleen weer niet daarvan. Nou ja het gebeurde in elk geval 's nachts, dus het was donker, tenminste dat zou je verwachten.

Ik moest even naar het toilet, op zich niet vreemd dat moeten wel meer mensen 's nachts.  Ik liep langs de woonkamer en zag dat de maan zorgde voor een strook licht in de woonkamer.

Niet alleen de natuur maakt zich op voor de lente, ook bij de rederijen merk je dat het voorjaar eraan komt. De Leidse Rederij opent elk jaar met een feestje voor de deur van het Havenkantoor haar seizoen. De laatste weken kan je ook op het Havenkantoor alweer merken dat het lente wordt. Nee, niet dat de goudvissen jonkies hebben gekregen, maar steeds meer mensen lopen even binnen om te reserveren of bellen om vaartjes vast te leggen in de komende weken.

De opening van het vaarseizoen vandaag had weer een extra feestelijk tintje. De nieuwste aanwinst "De Doordouwer" werd officieel gedoopt en aan de vloot toegevoegd.

Zaterdagmiddag was zo'n middag dat zo'n beetje alles tegelijk kwam. Eerst maar even een paar fotootjes gemaakt op de Paaskermis die nog tot en met maandag open is.

Goh zou ik bijna vergeten jullie nog een prettige Pasen te wensen of tweede Paasdag eigenlijk.

Ik kom er tegenwoordig veel te vaak en zeg zo nu en dan, ik kom vaker op Rhijnhof dan in de kroeg. Op de momenten dat je noodgedwongen op Rhijnhof komt ben je meer bezig met de overledene en diens familie of kennissen. Eigenlijk alleen onder het teruglopen vanaf het graf naar de uitgang kijk je al pratend met "oude" bekenden links en rechts om je heen en ziet eigenlijk nog niets op een enkele naam na die je opvalt. Ik maak mij er zelf ook schuldig aan de begraafplaatsen Groenensteeg en Zijlpoort als historisch te beschouwen en Rhijnhof gewoon als Rhijnhof, terwijl deze ook al ruim 100 honderd jaar bestaat. Ik zei dan ook direct ja, toen ik een paar weken geleden de uitnodiging kreeg om met een select gezelschap een rondleiding over de begraafplaats mee te maken. Donderdag werden we ontvangen en rondgeleid door bedrijfsleider Henk Kooreman. Ik zou dolgraag zijn verhaal hier willen neerzetten en was dat ook van plan, alleen het werd een rondleiding van bijna twee uur met een schat aan informatie en indrukken die gewoon niet na te vertellen zijn. Ik pak er willekeurig een aantal indrukken uit en verder is het interessant eens op de website van Rhijnhof te kijken, of als je in Leiden woont eens een wandeling over de begraafplaats te maken, zeker voor Leidenaren gaat er een wereld voor je open. En voor wie zegt of denkt, je gaat toch niet zonder reden over een begraafplaats wandelen, kan ik alleen maar "Neerlands Hoop in Bange Dagen" citeren die in de zeventiger jaren al zeiden, "Wie de dood niet kent, kan eigenlijk niet leven, want dood zal je altijd zijn en het leven duurt maar even". Bedrijfsleider Henk Kooreman, maakte direct al duidelijk, we zijn een bedrijf en alles wat u hier ziet is bedacht en bewust gebouwd of geplant, alleen we zijn wel een bedrijf met emotie. Elke dag weer hebben we te maken en rekening te houden met de emoties van mensen.

Vroeger had men nog alle ruimte voor de graven en waren de graven dan ook veel ruimer opgezet zie je al meteen als je de begraafplaats op wandelt.

Vanmorgen voerden het Bachkoor Holland en het Concertgebouw Kamerorkest de Matthäus Passion op in de Leidse Pieterskerk. De Matthäus Passion trekt elk jaar weer veel bezoekers uit het hele land die vier uur komen genieten, alleen het stilzitten kan nog weleens een probleem zijn. Het was mooi weer, dus leuk om te kijken wie er vier uur binnen gingen zitten. Tegen elven druppelden bij de hoofdingang van de Pieterskerk de bezoekers binnen. Moest eigenlijk wel lachen er stonden twee collectanten, terwijl het grote geld via de andere ingang binnenkwam en de mensen aan deze kant allemaal diep in de buidel hadden moeten tasten voor een kaartje.

Aan de andere kant waar de gemeente Leiden haar gasten ontving kwam de een na de andere gast aanlopen, ook Mark Rutte had er duidelijk zin in.

Het leek afgelopen week wel herfst, een beetje voorjaar zit er nog steeds niet in. Komende maandag opent de Leidse Rederij haar vaarseizoen met onder andere de doop van de nieuwste aanwinst de Doordouwer, meer daarover uiteraard dinsdag hier te lezen. Verder zie je nog niet veel bootjes in de Leidse grachten en ook de jachthaven bij Ogestgeest ligt er nog verlaten bij.

  Ongestoord door boten kunnen de huizen zich nu nog spiegelen in de grachten, als er zon is tenminste.

Alle grote evenementen werpen hun schaduw vooruit, zo ook Koningsdag 2015. De dag waarop bijna heel Nederland gezamenlijk feest viert en massaal oranje kleurt. De dag dat we massaal onze schuren, zolders en kinderkamers leeghalen om vervolgens weer te vullen met wat we zelf weer hebben gekocht. De dag dat kinderen op de Vrijmarkt met verkoop, kunstjes, muziek maken of wat dan ook hun spaarpot weer kunnen vullen.

Om te zorgen dat de kinderen niet in de knel komen of verdrongen worden door op winstbeluste volwassenen of handelaars, moeten ze zich in Leiden inschrijven voor de Kindervrijmarkt. Vanmiddag was de eerste middag van de inschrijving en stond er een lange rij ouders met kinderen in het Stadsbouwhuis.

Het zal nooit de Groenoordhallen kunnen vervangen maar een geweldig alternatief zijn de Dance Xperience feesten in Holiday-Inn wel. Met artiesten als Ingrid Simons, Mike Peterson en Re-Play was het publiek verzekerd van een avondje swingmuziek. Tel daar DJ Melvin Jakobs, DJ Miss Nicky met vocale ondersteuning van Miss Meike Hurts bij op dan kan het helemaal niet meer fout gaan.

Vroeger in de Groenoordhallen was 90% van de bezoekers gekleed in disco-outfit. Gelukkig zag ik zaterdag ook weer een aantal bezoekers die hun best hadden gedaan er uit te zien als in de seventies.