
Ik kan mij indenken dat veel mensen in eerste instantie weinig of niets weten van Eric Andersen. Eigenlijk is dat heel raar als je ziet met wie hij heeft opgetreden en wie er nummers van hem op de plaat hebben gezet. Ik las in een beschrijving die Hans van Polanen over hem gaf, dat hij 25 cd's met origineel materiaal uitbracht, dat hij ondertussen 72 is en dat werk van hem werd opgenomen door o.a. Fairport Convention, Linda Ronstadt, The Grateful Dead en Françoise Hardy. Nadat hij in de vroege jaren 60 in San Francisco rondhing, verkaste hij in '64 naar New York, waar hij net op tijd was om indruk te maken in de Greenwich Village-scène. Bob Dylan en Phil Ochs liepen daar toen ook rond. Zijn eerste plaat werd opgenomen in 1964 bij Vanguard, waarna het allemaal snel ging. In '65 was hij al te zien op het Cambridge Folkfestival in Engeland, in '66 stond hij een eerste keer op het Newport Folkfestival. In '67 ontmoette hij The Beatles. Ondertussen verschenen lp na lp. In '70 maakte hij als enige solo-artiest deel uit van The Festival Express, waarmee hij (samen met Janis Joplin, The Grateful Dead, Buddy Guy en The Band) per trein door Canada trok. Zijn best verkochte plaat is Blue River uit '72, het titelnummer was een duet met Joni Mitchell. Zo kunnen we nog wel even doorgaan, kortom niet de eerste de beste dus.
Dinsdagavond gaf hij met zijn Nederlandse vrouw Inge een concert in de Qbus.
Voordat de grote meester het podium betrad was er een nog een apart optreden. De Ierse folk en countryzanger Ben Reelbracht samen met de Haarlemse contrabassist Ronald de Jong een verrassend mooie show.
Je kreeg even het gevoel dat de tijd van protestzangers als Bob Dylan weer terug was gekomen als je Ben Reel hoorde.
Mooi eigenlijk dat hij alleen begeleid werd door Ronald de Jong op contrabas en je helemaal geen band miste.
In het filmpje hieronder een korte samenvatting van hun optreden.
Na het verrassende optreden van Ben Reel kwam de 72 jarige Eric Andersen het podium op. Het was duidelijk dat hij een beetje op gang moest komen en eerst keek hoe het publiek zich zou gedragen. Eric Anderson heeft het liefst en dat begrijp ik volkomen, een zaal die aandachtig luisterd naar zijn nummers en er niet doorheen zit te kletsen.
Inge Andersen is er zeker weten niet bijgehaald om ook iets te doen te hebben, zij vult haar man Eric perfect aan.
Omdat ik nog steeds geen filmpjes langer dan 15 minuten mag plaatsen, heb ik de samenvatting van het concert noodgedwongen even in tweeën geknipt.
Gaandeweg het optreden zag je dat Eric het naar zijn zin ging krijgen en werd hij ook spraakzamer tussen de nummers door.
Zo nu en dan verwisseldfe Eric zijn gitaar even voor een nummer op piano.
En ook bij deze nummers weer een grote en mooie rol voor Inge Andersen.
Aan het eind van zijn optreden vroeg hij Ben Reel en Ronald de Jong terug het podium op om mee te spelen.
Een mooi en swingend slot van een legendarisch optreden.

In het filmpje flitsen van het laatste deel van het optreden. Iedereen die van mooie luisterliedjes houdt, moet zeker de filmpjes even bekijken.
Reacties
Dat ziet er weer uit als een gezellig optreden. Je hebt toch maar pech als fotograaf he, dat je overal aanwezig bij moet zijn ;-)
Love As Always
Di Mario
OT.,.. die nummers zijn voor mooie dames.. owh wacht, die kom jij zoveel tegen, dan moet je die nummer zeker hebben om door te geven. Nee hoor, die nummers werken niet meer bij mij.
Het laatste filmpje wilde niet starten, maar ik heb al gehoord dat het erg goed was.
Een man naar m'n hart, vreselijk hoe mensen die naar een concert gaan zóveel geluid produceren dat de artiest niet meer te horen is. Als mensen willen zingen kunnen ze beter op een zangkoor gaan.
De laatste optredens vanuit de Qbus, weer gezellig druk.Eric Andersen live at the Qbus Leiden deel2 deel klink niet verkeerd.Zit veel gevoel in, melangoliek. HansOt. heb een song voor je gedraaid in de show.Het programma is beluisteren op de pagina “Bank’s Radio”.
Ik ken hem Niet. Daar ben ik natuurlijk ook veel te jong voor. Maar het klinkt lekker!