DIT ZIJN WIJ
leidseglibber.punt.nl links
Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Normaal staan er op mijn weblog vrijwel nooit echt zware politieke logs, maar zo nu en dan moet je een uitzondering maken.
De laatste weken stonden er op diverse weblogs artikelen over de oprichting en toelating van de Pedofielenpartij.
Over de hele wereld is met afschuw en verbazing gereageerd dat het in Nederland mogelijk is dat zo'n partij toegelaten wordt tot de tweede kamerverkiezingen.
Soms schieten democratie en vrijheid van meningsuiting hun doel voorbij naar mijn idee.
Als rechtgeaarde Leidenaar schaamde ik mij enigszins dat juist een van de voormannen uit Leiden kwam, maar ja ik kan natuurlijk ook niet voor alle Leidenaren instaan.
Ik was verheugd toen ik vrijdagavond dit bericht las en vond het toch nodig het op de weblog te plaatsen.
Misschien dat mede door deze terechte actie van zijn werkgever "Verpleegtehuis Zuydtwijk" deze verachtelijke partij nog minder kans krijgt om enige steun in Nederland te verwerven.
(foto ANP)
Voorzitter pedopartij dreigt baan te verliezen
|
LEIDEN - Voorzitter Marthijn Uittenbogaard van de Partij voor Naastenliefde, Vrijheid en Diversiteit (PNVD), beter bekend als de 'pedofielenpartij', dreigt zijn baan kwijt te raken omdat zijn werkgever, een verpleeghuis in Leiden, bang is voor reputatieschade.
|
|
De werkgever heeft hem op non-actief gesteld en biedt een ontslagregeling aan. ,,Het actief uitdragen van het pedofiele gedachtegoed (...) vormt een afbreukrisico voor de reputatie van onze organisatie'', schrijft zijn baas. De brief is te lezen op de website van de partij. Uittenbogaard heeft vrijdag geantwoord niet akkoord te gaan met het ontslag. Het Leidse verpleeghuis heeft Uittenbogaard al in mei te verstaan gegeven niet te vertellen waar hij werkt. Via internet lekte dat onlangs toch uit. |
( foto ANP)
Het ergste is, dat je zal zien dat hij door allerlei rechtzaken nog met een riante vergoeding het veld zal ruimen.
We mogen en kunnen het niet toelaten dat we de veiligheid en geborgenheid van onze kinderen in de toekomst bij de afvalcontainer zetten.
Soms kunnen zieke mensen mijn weekend (gedeeltelijk) verzieken.
Zat ik gisteravond even rustig bij te lezen op de logs van Cees en Marjolein, die hard bezig zijn hun appartementencomplex op Langkawi op te bouwen.
Zie ik opeens iets over mijn bureaublad lopen, iets wat ik vaag herkende, maar toch niet was wat ik dacht.
Op het eerste gezicht denk je dat is een sprinkhaantje, maar toen ik wat beter en dichterbij keek, was het toch iets anders.
Het leek toch meer op iets wat wij hier niet hebben en zij daar wel, oftewel een eng beest.
Hij liep nog snel ook dus had geen tijd de macrolens erop te zetten of goed in te stellen.
Het had poten als doorzichtige rietjes, eigenlijk was de engerd zowat helemaal doorzichtig.
Ze zeggen altijd met de computer haal je de wereld in huis, maar dit vond ik toch wel iets te overdreven en verre van virtueel.
Terwijl ik Hill riep om te komen kijken, liep de engerd vrolijk over mijn bureau rond.
Hill benadert dit soort zaken heel rustig, blijft dus eerst aan de andere kant van de kamer staan, maar zelfs met de beste bril zie je dan nog niet veel.
Ook vanaf 5 meter is het zicht niet optimaal, maar uiteindelijk benadert zij de engerd gewapend met wc papier tot op 3 meter afstand.
Geeft vervolgens het papier aan mij en verwacht een heldhaftige daad, zoals het verwijderen van de engerd, waar heb je anders een man voor in huis.
Claimt ook altijd dat dit soort acties ook in de papieren van de notaris staat.
De engerd had echter geen zin om onze welles nietes discussie af te wachten en ging een kijkje nemen tussen de cd-roms.
Hoog tijd om de discussie maar te verliezen en in te grijpen.
Doodmaken vind ik zielig, daarom heb ik de engerd maar naar buiten gebracht en richting Den Haag gegooid.
Ik neem aan dat mevrouw Verdonk zich verder wel over de engerd zal ontfermen.
Over onze Russische vriendin Anna Pavlova heb ik al eens eerder geschreven.
Momenteel heeft zij haar eigen expositie in Amsterdam, voor mij een goede reden om nog eens iets van haar werk op de log te zetten
De expositie is in de Knopenwinkel op de Herengracht 389. (vlakbij het Spui)
Tot eind september kan je daar dinsdag t/m zaterdag terecht van 11:00 tot 18:00 uur.
Eerst iets over de Knopenwinkel.
Dit is een initiatief van eigenaresse Thea de Boer, ze verkoopt honderden soorten knopen, je kan het zo gek niet bedenken of je komt de knoop die je mist of van je keuze daar wel tegen.
Daarnaast kan je er de meest mooie accessoires vinden, van kleding tot sieraden, kleinmeubelen en noem maar op.
Sinds een jaar heeft ze er ook een galerie bij waar regelmatig tentoonstellingen worden gehouden. ( voor een eerdere tentoonstelling en mode show klik hier)
In het najaar gaat ze ook nog diverse workshops organiseren, in oktober b.v. een workshop weven.
Helaas kon ik vanwege de Lakenfeesten niet bij de opening van de expositie van Anna zijn, maar ik heb de schade ingehaald en ben alsnog wezen kijken.
Meestal is Anna aanwezig in de winkel/galerie en daar ook vaak aan het werk, onder andere met haar schilderijen op glas.
Waarvan hier een ( niet zo duidelijk ) voorbeeld.
De werken die op deze expositie te zien zijn gaan voornamelijk over Amsterdam, waar zij sinds anderhalf jaar heel veel te vinden is langs de grachten en op diverse andere plekken in de stad.
Het is verbazingwekkend te zien met welke gedrevenheid en snelheid Anna werkt.
Ze ziet iets, zet een paar lijnen uit op het doek en begint met schilderen en in no time weet ze de omgeving op doek vast te leggen, zonder dat dit ten koste gaat van de kwaliteit.
Zelf hebben wij Anna destijds via de Leiden Marathon leren kennen, maar ik vond het ook mooi om van Thea te horen hoe zij Anna heeft leren kennen.
Thea fietste een keer na sluitingstijd naar huis en zag Anna langs de gracht zitten, ze stopte even en maakte een kort praatje.
Ze fietste verder, maar was toch gegerepen door de spontaniteit en het werk van Anna.
Ze ging terug en bood Anna aan bij slecht weer te komen werken (schilderen) in haar winkel en ook haar schilderijen daar te koop aan te bieden.
Zo ontstond een anderhalf jaar geleden een hechte vriendschap tussen hen, en is Anna meerdere malen per week in de winkel te vinden.
Naast schilderijen over Amsterdam, zijn er ook diverse schilderijen van bloemen te zien op de expositie.
Bloemen is ze dol op en schildert ze dan ook erg graag.
Ook een leuk verhaal, onlangs kwam er een bezoeker de winkel in en zag Anna bezig met de laatste hand te leggen aan een schilderij van een vaas met bloemen.
Hij was er zo van onder de indruk dat hij even later de winkel verliet met de bloemen en een nog nat schilderij.
Zelf hou ik erg van haar grove penseelstreken, terwijl de schilderijen toch heel fijntjes zijn.
De expositieruimte is niet zo heel erg groot maar dat is geen probleem, als je even verder door de winkel loopt kom je op diverse plekken meer werk van haar tegen.
Zoals hier bij de ingang van de winkel.
Maar ook boven in de werkruimte is nog genoeg van haar te vinden, wat of nog afgemaakt moet worden, of nog ergens een plekje moet krijgen.
Mocht je het werk van Anna mooi vinden en eens in de buurt van de Herengracht zijn, dan heb je genoeg te zien van haar werk in de Knopenwinkel.
Ik heb in elk geval mijn ogen uitgekeken hoeveel werk ze de laatste tijd weer gemaakt heeft.
Dit is allemaal haar Amsterdamse tijd, toch wel grappig dat wij destijds diverse werken uit haar Leidse tijd hebben gekregen.
Zoals hier bijvoorbeeld het terras aan de achterkant van Odessa met een door haar verzonnen brug, omdat ze de moderne brug niet mooi vond.
Als je het schilderij iets dichterbij bekijkt, is het opeens weer heel anders en vallen er weer andere details op.
Maar ook een mooie houtskooltekening op weg naar huis gemaakt ter hoogte van de Maresingel met de Marekerk op de achtergrond.
Wil je meer werk van Anna zien, op mijn oude weblog kan je ook nog een en ander van haar werk zien, zowel uit Nederland als Moskou.
Behalve liefde voor schilderen, heeft ze nog een grote liefde en dat is voor honden.
En ja als je je eigen hond in Moskou mist, dan neemt Lobbes graag die plaats in hoor.
Ben je in de buurt van de Herengracht 389 in Amsterdam, loop dan gerust eens binnen, en als ze er is moet je zeker een praatje met haar maken, dan begrijp je waarom wij zo gek van haar en haar werk zijn.
(foto Knopenwinkel Amsterdam)
Anna heeft ook een eigen website die vind je hier.
Afgelopen vrijdag moest ik voor ik naar een klant ging even autosleutels ophalen bij mijn werkgever.
Even om misverstanden te voorkomen, de werkgever is niet mijn vrouw maar degene die mij ook werk geeft en daar dan ook nog wat voor doneert op mijn giro elke maand.
Op de terugweg dacht ik, even tijd voor een peukenpauze bij de Klinkenbergerplas.
Het was half tien en heerlijk rustig bij de plas, misschien ook wel omdat het nog een beetje bewolkt was.
Normaal is het hier bij mooi weer de hele dag een krioelende gillende massa, waar menig toeristenstrand niet voor onder hoeft te doen.
Nu zag je er slechts een enkele meerkoet op zijn gemak wat rond spartelen.
Maar naderhand vroeg ik mij af hoelang zal deze meerkoet hier nog rustig rond kunnen zwemmen.
Waarom ik mij dat afvroeg?
Heel simpel ik keek even naar de vloedlijn en als leek begreep ik zelfs dat dit niet gezond kan zijn.
Er lag een paar centimeter brede groene (bijna fluoriserende) laag smurrie langs de kant.
Ik keek nog een keer naar de meerkoet die lekker insecten uit het water hapte.
Op dat moment dacht ik maar één ding, of jij hebt een enorme sterke maag of jij krijgt problemen.
Met zo'n fel groen kleurtje langs de vloedlijn kan het zowel voor mens als meerkoet niet gezond zijn.
Volgens mij praten we eerdaags daarom niet meer over meerkoetjes, maar over minderkoetjes.
Gisteren hoorde ik op de radio dat zwemmen in de Klinkenbergerplas streng verboden is, in verband met blauwalgen.
Nou maar hopen dat die meerkoetjes dat ook gehoord hebben.
Vandaag is de zoveelste aanpassing van de nieuwe spelling ingegaan.
Vraag me niet wat er nu weer allemaal verandert, maar ze hebben wel weer een nieuw "groen boekje"met alle spellingregels uitgebracht.
De stapel groene boekjes begint hier aardig te groeien.
Maar ik vraag me af, zijn al die spellingregels ( of is het spellingsregels) nou echt wel zo nodig.
Maar ik weet dat Tagrijn het voor ons allemaal haarfijn gaat uitzoeken.
Ondertussen krijg ik de neiging alle groene boekjes maar eens naar het eeuwige archief te gaan verplaatsen.
Hoeveel groene boekjes heb jij, ofheb je ze ook al ten einde raad naar het archief verplaatst.
Volgens mij heeft vandaag iedereen genoten van de koelte.
Na 16 dagen kwam er een einde aan de hittegolf en was het vandaag gewoon heerlijk weer.
Ik heb geloof ik nog nooit zo genoten van de wolken, heerlijk dat stukje verkoeling.
Alleen hier nog steeds geen echte plensbuien gehad, gisteren een beetje regen, maar niet echt sensationeel.
Ik heb in elk geval nog steeds een hoop lol van mijn zweefsol.
Sinds een paar dagen heb ik eindelijk een weerstationnetje en kan precies zien hoe warm het binnen en buiten is, de luchtvochtigheidsgraad, hij voorspelt of het zonnig wordt of bewolkt en noem maar op.
Hij kan nog net niet afwassen maar verder kan hij een hoop.
Buiten hangt een zendertje en die zendt de temperatuur door naar binnen.
Niks bijzonders misschien, maar wel grappig.
Hij is alleen vandaag een beetje van slag wat betreft de opkomst en ondergang van de zon daar vergist hij zich een uurtje in.
Oh en als er mensen zijn die denken wat ziet dat kastje er keurig afgestoft uit, dat komt door Fré .
Maar het hele verhaal hoe dat komt kan je bij Befana lezen.
Hij geeft ook de weersverwachting voor de komende uren aan in deze omgeving.
Vanmiddag dacht ik je zit knap fout met je onbewolkte lucht.
Maar kijk, niet te geloven hij had gelijk het was een uurtje later vrijwel onbewolkt.
Volgens het apparaat krijgen we een heldere nacht, maar voor de zekerheid haal ik toch de boel maar binnen vannacht, want het journaal is het niet met hem eens.
Morgen eens kijken wie er gelijk had.
Ik heb alleen zitten zoeken waar dat weermannetje en vrouwtje zitten, want die zijn er nog niet uitgekomen.
En dat hoort toch bij weerhuisjes.
Ja het is Lobbes eindelijk gelukt om ook een vakantiebaantje te vinden.
Ik ben kinderoppas geworden, het is wel een druk baantje maar het verdiend goed.
Vrijdagavond kwamen Fré en Noompie eten, ze hadden een enorm grote kluif bij zich, om die te verdienen moest ik natuurlijk wel de hele avond/nacht op Noompie passen.
Nou kan ik verhaaltjes blaffen op dit machientje, maar voorlezen dat kan ik niet.
Gelukkig ging Fré voorlezen, dus viel het niet op dat ik het niet kon.
Al gauw had Noompie door waar de chocolaatjes lagen, had ze ook aan mij kunnen vragen natuurlijk, maar ja ik mag er nooit aankomen.
Na het grote mensen eten werd het ook voor mij interessant.
Het baasje ging samen met Noompie een ijsje maken en ik weet wat daar bij hoort.
Slagroom hoort daarbij, en gelukkig werd ik niet overgeslagen.
Na de slagroom moest ik weer snel aan het werk als peuterspeelzaalhond.
We hadden een nieuw spelletje bedacht, ik stond in de keuken en Noompie kon dan via het kattenluik met me praten en me proberen te aaien.
En dan liep ik snel om en stond opeens weer achter haar.
Maar van dat spelletje wordt je als hond best wel moe, daarom stalde ik Noompie maar even bij oma Ping.
En dan wordt het tijd voor een plas, die Noompie natuurlijk al gedaan had.
Met mijn hondenpootjes is het moeilijk een luier te verschonen, gelukkig heeft Fré me daar bij geholpen.
Maar Noompie mocht me wel uitlaten, was natuurlijk omdat ik haar dan ook gelijk een beetje in de gaten kon houden.
Het werd later en later en tijd voor Noompie om even te gaan slapen dan had ik ook wat rust.
Ik moest natuurlijk wel goed de buggy in de gaten houden waar ze in lag te slapen.
Ze sliep lekker en er kwam niemand in haar buurt dus kon ik gerust even op de bank gaan liggen.
En die baasjes maar doorpraten buiten terwijl ik op moest passen.
Ik viel bijna in slaap en moest maar blijven waken, toch wel zwaar hoor dat vakantiewerk.
Saai ook, in je eentje binnen terwijl ze buiten lol hebben.
Volgens de honden cao (heb ik van Befana gekregen) mag ik niet langer dan negen uur werken op een dag, daarom ben ik zelf ook maar lekker gaan slapen.
Tot blafs en een oppas
van Lobbes.
van Lobbes.( Noompie heeft bij Fré haar visie op de avond gegeven.)
Vrijdagavond kwam Fré bij ons eten, vandaar even geen tijd om er een log op te zetten, alhoewel onderstaande log wel al klaar stond om erop te zetten.
Maar het eten was erg gezellig, voor de culinaire nieuwsgiergen onder jullie, we aten Chinese pannekoekjes met Pekingeend.
Daarna nog heel lang zitten napraten, ik zal geen tijd noemen, maar om een idee te geven, het was een tijd dat je ondanks dat het vrijdagnacht was binnen 5 minuten een taxi had.
Maar ik geloof dat Lobbes over deze avond/nacht eerdaags nog wel iets te blaffen heeft.
Nu eerst maar even de log die klaar stond voor gisteren.
Het viel me al op toen ik er in januari langs reed, maar had toen geen zin om te stoppen en even uit te stappen.
Als je zo kijkt denk je, het is een hoopje verwrongen staal, waar de vogels een rustplekje op kunnen vinden.
Het ligt er wel geweldig mooi bij in het water.
Maar waar ligt het nou en wat is het.
Het ligt bij het provinciehuis van de provincie Noord Brabant, en als je goed kijkt wordt het misschien al duidelijker wat het is.
Inderdaad het is een kop uit de Egyptische tijd, een soort Farao kop.
Het leuke is, als je er aan de verkeerde kant voor staat, zie je er totaal niets in en lijkt het een hoopje verwrongen staal.
Alleen als je op de goede plek staat, dan zie je het pas duidelijk.
Ach, als je je oogjes openhoud kom je nog wel eens iets leuks tegen onderweg.
Ik hoorde dat een hoop Nederlanders de hitte in ons landje teveel wordt en alsnog een vakantie naar het buitenland boeken.
Echt snappen doe ik het niet, maar goed zal best wel.
Maar dit lijkt me nou ook niet de meest ideale camping.
En die tropische strandvakanties met avontuurlijk parachute springen, lijkt me ook net iets te spannend.
Maar wees gerust, ze voorspellen voor donderdagavond en vrijdag zware buien, en dan kan er wel eens een hagelsteentje tussen zitten.
Laat de buien maar komen, wij zijn uitgenodigd om te komen eten, en ik weet al wat het gaat worden.(alhoewel volgens mij nog niet te koop)
aEn van mosselen kan ik maar één bui krijgen, EEN GOEDE 
Soms komen de beste ideeën spontaan op via een heel gekke aanleiding.
Zo ook de plannen voor een een nieuwe horeca gelegenheid die zijn weerga niet kent in Nederland.
Zowel locatie, het personeel en de mogelijkheden zijn werkelijk uniek te noemen.
Het bleek al een tijdje dat Pasula veel over eten schrijft en ook graag geniet van de lekkere en mooie dingen van het leven.
Zelf schrijf ik veel over evenementen en kroegen en ben ook een echt horecadier.
Dan wordt het tijd om de krachten eens te bundelen en kwamen we op het idee om een unieke horeca gelegenheid in Nederland op poten te zetten.
De naam was snel gevonden "Het S**P Kasteel"
Het grootste probleem is echter om goed en gemotiveerd personeel te vinden.
Ik heb vandaag mijn gedachten eens laten gaan over wie en wat we zo al nodig denken te hebben.
Je kunt natuurlijk een headhunters-bureau inschakelen of adverteren, maar het beste is toch om uit je eigen netwerk te putten.
Na een beetje denken kwam ik alvast op de volgende personen die eerdaags een uitnodiging voor een sollicitatiegesprek kunnen verwachten.
De keuken was een makkie, die komt onder leiding te staan van onze keukenprinses Fré zij weet met haar opleiding als geen ander leiding te geven aan onze superkoks.
Toetjes zijn niet alleen het sluitstuk van een goede maaltijd, nee het kunnen en moeten in ons restaurant ware kunstwerken worden.
Daarom dat wij Jef de enige ijs- en toetjesspecialist van Nederland ook uitgenodigd hebben voor een gesprek.
Onze gasten willen natuurlijk ook gezellig aan een van de vele bars binnen het bedrijf kunnen zitten.
En wie kunnen we dan beter vragen dan Ben Stulen de bierkenner bij uitstek.
En om te zorgen dat Ben niet te over-enthoiusiast wordt met voordeel koopjes, zat ik te denken aan Swaluw op de afdeling inkoop.
Op de woensdagen is zij vrij maar dan kan Pleeboy het overnemen die weet toch alles van gehaktdag.
Ook moeten de gasten 's avonds vermaakt worden, daarom had ik voor de organisatie van het avond entertainment Blue Velvet in gedachte.
Zij heeft ooit een radio programma gepresenteerd en weet nu nog alle feestjes op te vrolijken.
Maar ook de kinderen moeten vermaakt worden en als ik zo lees wat Illybilly allemaal met haar kinderen doet, dan zullen we zeker ook met haar moeten gaan praten.
We hebben veel water in de omgeving, en denken daar rondvaarten en partijen op de boot te gaan organiseren.
Daar heb je een goede zeeverkenner voor nodig en die hopen we te vinden in Sylvester.
Het team van gastvrouwen zou ik willen uit besteden aan Belinda van huis uit heeft zij met service te maken dus dat zal wel lukken.
Maar een resort als deze heeft natuurlijk een up-to-date computerafdeling nodig.
Niet alleen voor de klanten, maar daar het grootse gedeelte van het personeel uit webloggers bestaat, moet je aardig wat investeren in apparatuur en personeel.
Met Befana aan het hoofd van deze afdeling weten we zeker dat alle logs op tijd geplaatst kunnen worden.
Op korte termijn zoeken we nog een vroege vogel om rondleidingen te geven bij zonsopgang, we begrijpen dat dit een heel probleem zal zijn om een goede kandidaat te vinden.
Mischien dat we hier Haapeetje voor kunnen strikken.
Mocht je naam niet in het rijtje voorkomen, schrik niet dit was slechts een eerste grove selectie.
Een beetje weblogger met en zonder specialiteiten wordt eerdaags zeker uitgenodigd. en een open sollicitatie mag ook hoor.
En wat wij zelf gaan doen???
Glibber gaat evenementen organiseren en artiesten regelen, en Pasula houdt een oogje in het zeil over het hele gebeuren.
Voor de mensen die niet kunnen wachten op de opening, die kunnen natuurlijk altijd bij onze collega's op Rhodos en Langkawi terecht.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl