DIT ZIJN WIJ
leidseglibber.punt.nl links
Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Ik heb me vanmiddag in de auto op weg naar huis weer eens heerlijk kwaad zitten maken.
Al jaren worden er door voor en tegenstanders verhitte discussies gevoerd over het al of niet komen van de Rijn-Gouwelijn door Leiden.
Deze ultramoderne lightrailverbinding moet Gouda via onder andere Leiden met de kust gaan verbinden.
Ook is er al jaren voor gepleit om er een bindend referendum over te houden onder de Leidse bevolking maar dit ging ( tot nog toe) niet door.
Nadat bij de laatste verkiezingen de Rijn-Gouwelijn als een van de speerpunten werd gebruikt en het ook duidelijk bleek dat veel kiezers daar hun stem op hadden gebaseerd, werd er besloten toch een referendum te houden.
Er zijn (WAREN) twee varianten, eentje dwars door de binnenstad en eentje over bestaand spoor.
Hier zou ook het referendum overgaan.
Onderstaande foto geeft een beeld hoe het er in de Breestraat uit zou kunnen gaan zien, maar hier zie je het slechts met enkel spoor ondertussen gaat men al uit van dubbelspoor.
Dan vind ik de Breestraat zoals al die nu is toch veel aantrekkelijker, natuurlijk al die grote bussen zijn ook niet alles maar die zouden vervangen kunnen worden door kleine stadsbusjes.
Maar het leukste gaat nog komen, na het zoveelste peperdure onderzoek is nu gebleken dat de buitenomvariant via bestaand spoor, o.a. financieel niet haalbaar is.
Als ze al die onderzoeken niet gedaan hadden en dat geld erbij hadden gelegd was het misschien wel haalbaar geweest. 
Maar goed nu mogen we volgend jaar op 7 maart in een bindend referendum kiezen of we voor of tegen de Rijn-Gouwelijn zijn dwars door het centrum.
De Leidse nieuwssite Sleutelstad heeft momenteel al een enquete hierover, bij de tussenstand blijkt al dat ruim 52% van de bevolking tegen de Rijn-Gouwelijn is.
Zelf ben ik, maar dat zal wel duidelijk zijn ook tegen de Rijn-Gouwelijn door de binnenstad.
Behalve dat het de monumentale waarde van de binnenstad aantast, moeten er ook nog eens panden op de hoek van de Breestraat worden gesloopt om de bocht naar Kort Rapenburg, Turfmarkt en Beestenmarkt te nemen.
En nu we het over de Turfmarkt en Beestenmarkt hebben, denk maar niet dat je daar ooit nog loopt met 3 October.
Ze gaan echt die lijn geen week stilleggen omdat Leiden zonodig feest moet vieren.
Er is een tijdelijk probleem met mijn photobucket ( limiet overschreden), daarom zijn bij een aantal oude logs enkele dagen geen foto's te zien sorry.
De weblogmeeting van zaterdag was een succes heb ik begrepen uit de reacties van de loggers die erbij waren.
En dit alles door een uit de hand gelopen grap met het Ezelsbruggetje.
Ook erg leuk dat er mensen van zover weg waren gekomen, zoals bv Friesland, Zaandam en Culemborg.
Op de logs van Befana, Loontjuh, Rietepietz, Tagrijn, Tefré, Annespike en Sylvester zullen vandaag of de komende dagen ook verslagen van deze (mini) meeting staan.
Ik heb bij een paar mensen al verslagen gezien en die zijn echt geweldig.
Om twee uur verzamelden we bij het Koetshuis in Leiden, vanwege het mooie weer moesten we uitwijken naar binnen want er was geen stoel meer vrij op het terras.
Bij de meeste gelegenheden is het zo dat je altijd iedereen hoort roepen, "oh jee wat jammer geen fototoestel bij me".
Nou daar hadden we gisteren geen last van, dit is slechts een greep uit het assortiment.
We hadden zeker niet onder gedaan voor een gemiddelde bus Japanners.
Tagrijn had een route uitgestippeld en die begon met een beklimming van de Burcht, onder het motto ze willen lopen dan zullen ze lopen ook.
In de Burcht zelf stonden decorstukken van een toneelstuk dat daar deze week wordt opgevoerd.
Quidam en Befana dachten even auditie te doen, hetgeen niet lukte, voor de eerste noot eruit was werden ze al vriendelijk verzocht zich bij andere programma's te vervoegen. (Idols of zo)
De groep weblogjapanners viel geloof ik wel op in Leiden.
Echte liefde roest niet zelfs niet na 40 jaar dat bewezen Hans en Befana wel.
Het leuke met zo'n meeting is dat je natuurlijk ook wel over elkaars logs praat, ik vroeg Annemarie hoe ze die mooie macro-foto's maakt die vaak op haar logs staan en wat voor lens ze daarvoor gebruikt.
Doet ze gewoon met een normale lens en na een korte uitleg, vind ik dat ik best een redelijke leerling ben, want deze foto is niet slecht dacht ik zo.
Ja, en als je dan even niet oplet moet je gelijk Quidam weer uit een boom plukken.
In de Pieterskerk kwamen we midden in een repetitie terecht van een koor.
Uiteraard zagen Quidam en Befana hun kans schoon ook hier weer een auditie voor elkaar te krijgen.
Aan onze gezichten kan je al zien dat het geen echt succes werd, ook de beveiliging vond dat en verzocht ons vriendelijk deze besloten repetitie te verlaten.
Na een wandeling van ongeveer (toch nog) bijna 2 uur kwamen we aan bij het Praethuys.
Ook daar zat het terras weer overvol maar konden we toch nog een plek veroveren en inderdaad zoals ook Riet al schreef moesten de laatste stoelen er zowat met een schoenlepel tussen gewrongen worden.
Pluis van Sylvester boeide het allemaal niet zo erg en had een lekker plekje gevonden om te liggen.
Toen alles zich ertussen gewurmd had, onstonden er gezellige gesprekken en kwam Butterfly (dochter van Quidam) op het slimme idee wat borrelhapjes te laten aanrukken.
Maar waar het natuurlijk allemaal om begonnen was, we moesten Quidam nog in de bloemetjes zetten als winnares van de Ezelsbruggetjesprijsvraag.
Hiermee trokken we eigenlijk best wel heel wat bekijks op het terras.
Quidam was zichtbaar toch wel vereerd en dan ook nog in haar eigen stad; maakt het extra leuk natuurlijk.
Na de huldiging mochten we het nog een keertje overdoen.
Zelf maakte ik foto's voor HET op Zondag en eventueel de Kabelkrant, maar opeens kwam er een fotograaf van het Witte Weekblad die ook was gestuurd om foto's te maken.
Nog even een staatsiefoto bij de restanten van de muur, die bij het Praethuys staat.
Hierna werd er weer gezellig doorgekletst en gingen de tips links en rechts over tafel.
En traditie is traditie, als Noompie bij het Praethuys is, regelt Opaping altijd een ijsje.
Eerst moest dat altijd bij het restaurant naast het Praethuys, maar nu ze weer zelf een (geweldige) keuken hebben kon Ping het gewoon aan Rob vragen.
Loontjuh, Hans en Hill hadden het ook helemaal naar hun zin, terwijl Fré even kijkt of alles goed met het ijsje ging.
Befana legt nog eens duidelijk uit wat de opzet van haar logs is.
Terwijl o.a. Rietepietz het rustig aanhoort.
Een aantal mensen had 's avonds nog andere afspraken dus vertrokken rondom 7 uur weer.
Voor Noompie was gezorgd dat ze niet omkwam van de honger en wat te spelen had.
Maar de overblijvers kregen ook trek.
De kaart van het Praethuys verandert elke week en er was best keuze, alleen het probleem was die wil dit en die wil dat, en die lust dit wel weer maar dat gedeelte van het menu weer niet en ga zo maar door.
Tijd om dus maar even met Rob (de kok/eigenaar van het restaurantgedeelte) te gaan praten in de keuken.
Na een paar minuten kwam ik terug met een geweldig voorstel.
Twintig minuten later stonden er diverse schalen op tafel met een verzameling van alle menu's die op de kaart stonden.
Zo kon iedereen zijn eigen menu en bijgerechten samenstellen.
Super idee Rob, en kan het mensen die met een groep komen eten, zeker aanraden te vragen of zij dit ook kunnen krijgen.
Als laatsten vertrokken rondom half één Fré, Annemarie en Hill & Emile.
(even voor de goede orde Noompie lag prinsesheerlijk te slapen hoor in haar buggy en werd pas thuis wakker)
Was een een geslaagde meeting en nooit geweten dat het zo leuk kon worden.
Bedankt voor jullie bezoek aan Leiden en tot ziens.
Bij deze bedank ik ook nog even het Stadsparkeerplan voor het gratis beschikbaar stellen van de uitrijkaarten en de goede service.
Er is een tijdelijk probleem met mijn photobucket ( limiet overschreden), daarom zijn bij een aantal oude logs enkele dagen geen foto's te zien sorry.
Vanmiddag de weblogmeeting in Leiden gehad, naar aanleiding van het Ezelsbruggetje.
Hoe het geweest is kan ik nog niet vertellen omdat ik deze log vast vooruit gemaakt heb en vanavond alleen maar een druk op de knop hoef te geven om hem te plaatsen.
Morgen komt er uiteraard een heel verslag, maar daar zal ik wel niet de enige in zijn.
Ik ken mezelf en weet dat ik of om een uur of 8 thuis ben of het gezellig uit de hand loopt en het veel later wordt.
Maar deze log heet niet alleen hierom snelle log.
Ik heb weer iets nieuws ontdekt met mijn camera.
Fotografen zullen denken, nou ja is toch een simpele truc maar voor mij was het nieuw.
Dit is zomaar een testje maar ik ga er wel meer mee uitproberen eerdaags.
Ik vind het wel grappig onderwerp scherp en achtergrond vaag, zijn natuurlijk hele leuke dingen mee te doen als je op de juiste locatie staat.
Ga ik eerdaags eens lekker mee experimenteren.
Maar morgen eerst een verslag over de weblogmeeting.
UPDATE: Het is nu bijna 01:00 uur en we zijn thuis, het was dus duidelijk reuze gezellig en werd met de laatste paar mensen toch nog laat.
Morgen geef ik de links van de sites waar jullie ongetwijfeld een verslag kunnen lezen over deze middag/avond.
UPDATE: Er is een tijdelijk probleem met mijn photobucket ( limiet overschreden), daarom zijn bij een aantal oude logs enkele dagen geen foto's te zien sorry.
Morgen is de "weblogmeeting" naar aanleiding van het Ezelsbruggetje.
Begonnen als grapje werd het opeens heel serieus en kregen we zoveel reacties wat uitmondde in een (hoop ik) gezellige middag in Leiden morgen met een aantal webloggers.
Om twee uur hopen we een aantal loggers te ontmoeten op het terras van het Koetshuis de Burcht.
Daarna een niet te lange rondwandeling langs een aantal mooie Leidse plekjes. (nee Ben niet de Heineken dat is Zoeterwoude)
We sluiten af bij het Praethuys om ook daar nog even lekker op terras te zitten, want het wordt mooi weer morgen begrijp ik.
Verdere eventuele details zoals parkeren etc vind je op eerdere logs deze week.
Toch wel grappig hoe een grap zo (positief) uit de hand kan lopen.
Maar er lopen bij mij wel meer dingen uit de hand, die een hoop paniek veroorzaken maar gelukkig naderhand enorm meevallen.
Ik heb al een paar jaar zo nu en dan last van bronchitus, en voordat iedereen begint te gillen ja, je moet stoppen met roken.
Ik weet, ik weet het en gaat t.z.t. echt wel gebeuren de motivatie wordt steeds groter.
Maar goed had het deze week beetje benauwd en nam wat extra pufjes om meer lucht te krijgen.
Omdat ik het toch een beetje veel vond worden dacht ik, ik bel even de huisartsenpost om te vragen of het wel mag zoveel pufjes, en anders misschien wat antibiotica kon krijgen.
Om 24:00 uur was ik aan de beurt bij de huisartsenpost, een vriendelijke arts onderzocht me even.
Nou ja de stethescoop was een beetje kapot, waardoor ze allerlei galmen hoorde maar geen verstopping. Zou ik als kind misschien toch ooit een kerkorgel hebben ingeslikt vroeg ik mij af.
Vervolgens kreeg ik een zuurstofapparaatje aan mijn vinger die een heel lage waarde aangaf, wat duidelijk op ernstige benauwdheid duidde.
Maar gaf ze gelijk toe, hij kan ook kapot zijn want hij zit al jaren in mijn tas.
Ondertussen verdween mijn gebruikelijke benauwdheid en begon ik het Spaans benauwd te krijgen, vooral toen ze een longarts uit zijn bed belde en ik naar het ziekenhuis mocht om even te laten kijken, omdat zij geen antibiotica voor durfde te schrijven.
Tegen eenen kwam ik aan bij het ziekenhuis waar men al op mij gerekend had zei de receptie.
Tweede etage afdeling 2A, toen ik daar het bordje verpleegafdeling longziektes zag begonnen bij mij de eerste twijfels te komen, want onderzoek was de andere kant uit.
Een vriendelijke verpleegster ving mij op.
Er werden een hoop formulieren ingevuld en zij wees mij even mijn kamer, al lopend door de gang zei ze nog terloops, "van slapen zal niet veel komen we gaan een hoop onderzoeken bij u doen".
Het bleek dat ze gelijk een opname hadden geregeld en de bedoeling was dat ik zou blijven, zodoende werd ik gelijk naar een slaapkamer gebracht.
Alle alarmbellen gingen bij mij rinkelen en zag mij al in een ziekenhuisbed liggen.
Ik begon uit te leggen dat dit toch echt niet mijn bedoeling was, ik had alleen maar gebeld om extra informatie maar niet om op een halve intensive care te komen liggen midden in de nacht.
Men begreep het maar ging toch rustig verder met voorbereidingen en controles, van benauwdheid was bij mij op dat moment totaal geen sprake meer. (nou ja Spaans benauwd uiteraard wel)
De snelste testen waren gelukkig prima;
bloeddruk, kon niet mooier, de zuurstof scheelde opeens 11 punten met de eerdere meting en was goed, ik werd langzaam aan steeds blijer.
Toen een röntgenfoto maken, ja er kan een hoop 's nachts hoor.
Daarna een paar buizen bloed prikken en een hartfilmpje gemaakt.
Ook het hartfilmpje was geen probleem, ietsje snel maar dat was niet vreemd vonden ze.
Ik begon mij steeds gezonder te voelen.
De zuster zei, ga toch lekker in bed liggen, de uitslag van het bloed duurt nog wel een uurtje.
Dan ken je Glibber nog niet, voor geen goud ging ik dat bed in, want ken mezelf val ik in slaap en laten ze me liggen.
Nee Glibber wachtte keurig met een kopje koffie op zijn stoeltje.
Na een uur waren de bloedproeven ook klaar en je raadt het al, er was niets vervelends gevonden.
De longfoto gaf aan dat er een kleine ontsteking was waarvoor ik anitbiotica zou krijgen.
Met de uitdrukkelijke tip nu toch maar eens te stoppen met roken en een antibioticakuur verliet ik opgewekt om over drieën het ziekenhuis.
Ik voelde me beter dan ooit en het hoesten was spontaan ook over.
Er zat natuurlijk wel een voordeel aan, alle denkbare onderzoeken waar je normaal dagen voor in een ziekenhuis zit, had ik nu inclusief de uitslag in een kleine 3 uur achter de rug.
Zoals Cruyff altijd zegt "elk nadeel heeft zijn voordeel".
Ik had beloofd nog een log over Kassel (Duitsland) te maken.
In Kassel heb je de Wilhelmshöhe, waar ze een kunstmatige waterval hebben.
Tijdens de zomermaanden laten ze de waterval op woensdag en zondag lopen.
Ik heb het al een paar keer gezien maar blijf het mooi vinden en had nu ook de klim er weer voor over om onderaan de trappen te gaan staan.
Hill was slimmer en bleef met Chico halverwege wachten, op het punt wat je nog met de bus kon bereiken.
En ja, als ik achterom keek was het wel een hele klim.
Eerlijk gezegd, ik heb maar de helft hoeven klimmen hoor, vanaf de parkeerplaats een stukje de bus kunnen nemen.
Maar het blijft een hele klim.
Om half drie gaat er een sirene en begint boven bij het kasteel een klein fonteintje te spuiten.
Die al gauw overgaat in een grotere fontein en ook aan de zijkanten begint water te stromen.
Na enkele minuten begint het water over de trappen naar beneden te stromen.
Voor veel kinderen is het de sport op de trappen te blijven staan en net voor het water komt weg te springen.
Jammer dat het ze lukt
Nadat het water alle trappen afgegaan is, eindigt het in een grote vijver.
Waar trouwens enorme vissen in zwemmen. (toch niet voor niks naar boven gelopen)
Nou zal men denken, ja leuk grappig om eens te zien, maar nee het mooiste (vind ik) komt daarna pas.
Het publiek kan op zijn gemak naar beneden lopen en daar ontspringen dan ook tijdens de wandeling naar beneden diverse watervallen.
En het water vindt rustig verder zijn weg naar beneden.
Het is gewoon leuk om overal op de weg terug het water te zien komen, ook al is het niet natuurlijk maar aangelegd door mensenhanden destijds.
Het mooiste gedeelte vind ik hier, waar het water een val van ongeveer 20 meter maakt.
Ook aan de zijkanten hier onstaan watervallen, alles bij elkaar een heel indrukwekkend gezicht.
Maar het meest indrukwekkende blijf ik toch die vrije val vinden.
Het hele spektakel duurt ongeveer een uurtje en eindigt in de vijver beneden waarna een keiharde knal een enorme fontein ontstaat.
Chico interesseerde het niet erg, hij was alleen maar bezig met kijken waar Glibber nu weer naartoe liep.
Het was voor ons gelijk een test hoe hij zich gedroeg met zoveel drukte, maar hij deed het geweldig.
Als je ooit in de buurt van Kassel bent op een woensdag of zondagmiddag, dan is dit zeker aan te raden eens te gaan kijken.
Het was mijn derde keer, maar als ik er ooit weer kom, maak ik toch weer die klim.
Het feest der feesten zit er weer aan te komen.
Nog tweeënhalve week en het is alweer 3 October en staat Leiden weer helemaal op zijn kop.
Dinsdagmiddag organiseerde de 3 Octobervereeniging in samenwerking met KwikEvents een persconferentie om het programma toe te lichten.
Als locatie was Koetshuis de Burcht gekozen een perfecte plek in het hartje van Leiden.
Een aantal commissie/bestuursleden had plaats genomen achter de tafel om het programma toe te lichten.
Wat ik persoonlijk wel erg leuk vind is de huidige samenstelling van het bestuur.
Vroeger was het bestuur een mannenbolwerk, dat weet ik nog wel uit de tijd dat ook mijn vader in het bestuur zat en dat als kind best wel heel interessant vond.
Op zich had niemand daar problemen mee, ze deden hun werk meer dan perfect.
Maar destijds met de komst van Annelies Koole-Heymans werd het mannenbolwerk gebroken en werd zij na honderd jaar het eerste vrouwelijke bestuurslid.
Mede door haar inzet is het aantal vrouwen in het bestuur flink uitgebreid en is mevrouw van Eijck van Heslinga sinds dit jaar de eerste vrouwelijke voorzitter in het 120 jarig bestaan van de vereeniging.
(in het midden op de foto)
Het thema van de optocht dit jaar is "Tussen Kunst & Kitsch" en zo te zien in het programmaboekje, en te horen aan de toelichting belooft het weer een geweldige optocht te worden.
Verder zijn er natuurlijk alle traditionele activiteiten die bij 3 October horen, het beste is om gewoon even op de site te kijken waar het hele programma uitgebreid op vermeld staat.
Na de persconferentie deelde Trudy de keurig verzorgde persmappen uit.
En behalve hutspot hoort er natuurlijk ook haring bij 3 October, vandaar dat er na de persconferentie voor iedereen haring en Corenwyn was.
Er werd nog gezellig nagepraat en iedereen is weer vol van het komende feest.
De eerste aftrap voor het feest der feesten is dus gegeven, de komende weken zie je de stad veranderen en steeds meer typische 3 October dingen verschijnen.
Ook op mijn log zullen de komende weken regelmatig stukjes van het feest en de voorbereidingen aan de orde komen.
Het kriebelt alweer bij iedereen in Leiden, goh nog maar 19 dagen en het feest barst los.
Normaal staan mijn logs er rondom 21:00 's avonds op, maar ja het is voor ons nog steeds vakantie en ook nog eens mooi weer.
Vanmiddag naar een persconferentie geweest van de 3 Octobervereniging ( log volgt morgen) en daarna even terrasje gepakt.
Op het moment dat ik naar huis wilde gaan ( echt waar , had al afgerekend) kwam Hill met Chico.
Ja en toen werd het laat.
Maar ik had al een log klaarstaan, dus op naar de log van vandaag ( gisteren)
Soms zijn dingen niet helemaal duidelijk.
Voor zover ik weet staan de Duitsers bekend om hun gründlichkeit, maar ook zij laten wel eens een steekje vallen bleek tijdens onze vakantie.
Ik ben gewend bij onbewaakte spoorwegovergangen driedubbel goed op te letten.
Hoe vaak lees je niet dat er weer een auto door een trein gegrepen is.
Maar bij deze spoorwegovergang wist ik even niet meer hoe het zat.
Er zaten geen lichten in de waarschuwingslampen.
Toch na veilig overgestoken te zijn maar eens even gekeken hoe het zat.
Het spoor werd duidelijk niet meer gebruikt.
Maar laat ze dan met al hun gründlichkeit wel die waarschuwingspalen weghalen, want dit maakt het voor een onbekende toch wel knap onduidelijk.
Maar soms zijn ze wel super duidelijk.
Bij deze supermarkt wist je gelukkig precies hoe laat ze op welke dag van de week open waren.
Laat niets aan duidelijkheid te wensen over he.
Onderaan deze log wat details over het Ezelsbruggetje.
Zaten we in ons vakantiehuisje 's avonds even lekker op het terras, zie ik opeens iets heel kleins lopen over het terras.
Het sterft daar van die grote enge naaktslakken dus alles wat maar op het terras komt werd goed bekeken door ons.
Maar dit was iets anders, na goed kijken bleek het een mini-kikkertje te zijn.
Ik heb heel wat kikkers gezien in mijn leven, maar volgens mij nog nooit eentje in deze kleur bruin.
En dan ook nog zo klein.
Je begrijpt we hebben het kind dan ook op ons gemak zitten te bestuderen, en hij had het ook wel naar zijn zin.
Hij liet zich dan ook rustig fotograferen en is lekker een tijdje blijven zitten, aan de voegen kan je zien hoe klein hij was.
Verder die avond niet veel meegemaakt tot het moment dat ik op het punt stond naar bed te gaan.
Hill lag er al in en ik had de lichten in de woonkamer op een na al uitgedaan en ging nog even naar het toilet.
Omdat ik nog een vaag lichtschijnsel uit de kamer had deed ik het licht niet aan en ging lekker even zitten.
Opeens zie ik in het bijna donker iets groots en zwarts vlak langs mijn voeten gaan.
Vogelspinnen, schorpioenen en meer van dat soort gespuis vliegt door je hoofd.
Voorzichtig opgestaan en er heel voorzichtig omheen gelopen en naar het lichtknopje gezocht.
Zat er een gigantisch grote pad in de badkamer, die kleine heeft natuurlijk tegen zijn vader gezegd, joh gezellig daar hoor.
Voortaan worden dus ook kleine kikkertjes zonder pardon uit de tuin of van het terras verwijderd.
Zaterdag 16 september gaan we naar aanleiding van het Ezelsbruggetje een gezellig middagje Leiden maken.
Via de mail ( dommeltje@casema.nl) hebben al een aantal loggers gereageerd dat ze willen komen, ik stuur ze morgen of overmorgen nog een mailtje terug.
Je hoeft niet mee gedaan te hebben aan het Ezelsbruggetje hoor om te komen, als je het gewoon leuk vindt om eens andere webloggers te ontmoeten dan ben je welkom.
Wie zin heeft om alsnog te komen stuur even een mailtje dan weten wij een beetje waar we rekening mee moeten houden, maar als je zaterdag spontaan bedenkt ik ga er naartoe is het ook goed hoor.
We hebben in grote lijnen het volgende programma:
14:00 uur verzamelen bij restaurant Koetshuis de Burcht en even iets drinken en kennismaken.
Daarna maken we een ( korte ) wandeling langs een paar historische en leuke plekjes in het centrum. (o.a. stadhuis, Pieterskerk, Universiteit, hofje(s), Pilgrimfathers huis en de Latijnse school waar Rembrandt nog op heeft gezeten.)
Tussen 4 en 5 willen we dan bij het Praethuys nog wat gaan drinken en lekker bijkletsen.
Bij het Praethuys wordt ook Quidam als winnares van het Ezelsbruggetje in de bloemetjes gezet.
Er komt uiteraard een verslag van op de weblog, maar ook HET op Zondag zal er verslag van doen en Marjo Heemskerk (onze nachtburgemeester) zal foto's maken voor de kabelkrant.
Parkeertip: Auto neerzetten op het parkeerterrein van het Stadsparkeerplan aan de Haagweg, vandaar wordt je met gratis shuttlebusjes naar het Koetshuis gebracht en deze brengen je ook vanaf het Praethuys weer terug wanneer je maar wilt.
UPDATE: Werd zojuist gebeld dat het Stadsparkeerplan GRATIS uitrijkaarten aanbiedt aan jullie, zodoende parkeren bij de Haagweg en van mij ontvangen jullie dan 's middags een gratis uitrijkaart.
Hallo, ik ben Chico.
Allereerst sorry dat dit verhaaltje er zo laat opstaat, maar de baasjes bleven maar praten vanavond met Fré en later ook nog met Marianne.
En ik mag nog niet alleen aan het verhaaltjeskastje zitten.
Het zal even wennen worden want normaal blafte Lobbes allemaal verhaaltjes.
Ik kan dat niet zo goed als hem, maar zal toch mijn best doen om zo goed mogelijk verhaaltjes te gaan blaffen voor jullie.
Van mijn nieuwe baasjes hoorde ik wat er met Lobbes is gebeurd en ga daarom extra goed mijn best doen om een lieve hond te zijn voor ze, alhoerwel ik natuurlijk nooit Lobbes kan vervangen.
Maar ik zou me even voorstellen had ik beloofd.
Ik ben Chico en 7 jaar jong, en oh ja een geholpen mannetje, zo noemen jullie dat toch.
Mijn vorige baasje werd een beetje oud en moest naar een oude mensen hokjeshuis waar ik niet mee naartoe mocht.
Daarom kwam ik terecht in een hondenhokjeshuis.
Toen ik er net 10 etensbakken zat ( jullie mensen noemen dat 5 dagen) hoorde ik opeens de stemmen van wat nu mijn nieuwe baasjes zijn.
Ik hoorde ze vertellen over Lobbes en dat ze misschien een niet al te oude hond zochten, maar dat ze alleen maar even kwamen kijken, want je weet maar nooit.
Ik zag dat ze me allebei heel erg leuk vonden, maar een beetje schrokken van mijn leeftijd.
Ze liepen door naar de andere hondjes en ik dacht daar gaat mijn kans op nog 5 tot 7 leuke jaren met hun.
Gelukkig mocht ik even mijn hok uit en kon ik laten zien hoe jong ik eigenlijk nog ben, en deed natuurlijk voor de zekerheid maar even heel lief tegen ze.
Dat vonden ze dacht ik wel leuk en daarom zijn ze even gaan wandelen met me.
Toen ze terugkwamen met me zeiden ze tegen die hondenhokjesmevrouw, ja hij is wel heel erg leuk en lief.
Yess dacht ik, nieuwe baasjes en een nieuw huis.
Maar nee hoor, ze spraken af de volgende dag terug te komen en het te bespreken die avond, ik dacht die zie ik nooit meer terug.
Maar gelukkig de volgende dag waren ze er weer, en hadden het over mij.
Toen ging het mannetjesbaasje opeens allemaal papiertjes lezen en op zitten krabbelen.
Opeens begreep ik dat het papiertjes waren om mij mee te nemen, daarom keek ik maar even stiekem mee.
Alles was gekrabbeld en toen nam het hokjeshuismevrouwrtje, die mij ook heel erg aardig vond, maar toch ook heel blij voor mij was dat ik weg mocht nog afscheid van me.
En yesss, daarna trok ik de nieuwe wijde wereld in met mijn nieuwe baasjes, het vrouwtjesbaasje nam het plaatje daarom staat ze er niet op.
Maar hier zitten we dan een uurtje later op het terras van hun vakantiehuisje.
En even voor de duidelijkheid, oke ik ben een Duitse hond maar versta heel goed Nederlands en wil desnoods ook met Nederlands voetbal oranje hoedjes opzetten, alleen val me niet lastig over die fietsen want dat was echt voor mijn tijd.
Wat een tuin hadden ze daar joh, daar kon je echt lekker in rennen.
Maar toch miste ik iets, het voelde niet aan als huis.
En dat was het ook niet bleek een paar etensbakken later.
We gingen weer dat hok op vier wielen in en na een hele tijd rijden kwamen we in Leiden en daar was mijn echte nieuwe huis, waar ik mij gelijk echt thuis voelde.
Er kwamen die eerste paar uur opeens een heleboel mensen en andere hondjes naar mij kijken en dat was best wel een beetje druk.
Ik heb mijn hele leven gewoon op de grond geslapen maar was wel blij dat er in mijn nieuwe huis een ding met een iets zachts stond (ze noemen dat hier mand) waar ik na alle drukte even lekker in kon uitrusten.
Het is allemaal wel wennen hoor, vandaag kwam er een klein mevrouwtje met een nog kleiner mevrouwtje langs, mijn baasjes noemde ze Fré en Noompie.
Stiekem had ik gehoopt de rest van mijn leven een beetje normaal hondenburgelijk bestaan te gaan leiden, en wat denk je,........yess we zijn met zijn allen gaan wandelen in het Leidse Hout.
En nog stokken gooien ook, wat kan een hondenleven toch mooi zijn.
Daarna zijn de baasjes natuurlijk uitgeput dus had ik er geen probleem me dat ze even op het terras gingen zitten.
Mijn baasjes kennen best veel honden en baasjes hoor heb ik al begrepen.
Het was de hele tijd hoi en dag, maar die commando's ken ik niet, later begreep ik dat het aardig doen tegenover andere baasjes en honden is, ik moet nog een hoop leren.
Later kwam Dommel even bij me zitten om kennis te maken en nam ook zijn baasjes Ella en Reinout mee.
Nou met Dommel en die baasjes kon ik het ook wel vinden hoor.
Mijn baasjes natuurlijk weer helemaal vertellen hoe ze mij hadden gevonden in Duitsland, maar gelukkig had Fré door dat ik wel weer aan een wandelingetje toe was.
Jullie zien ik heb een hoop meegemaakt deze dagen en het hier maar even neergeblaft.
Ik heb nog geen eigen poottekening, daarom mocht ik van het baasje voorlopig nog even de poottekening van Lobbes gebruiken en dat vind ik best een hele eer.
Daarom tot blafs en een 
van Chico.
van Chico.NB: Photobucket heeft weer van alles veranderd, vandaar de kleine foto's, zoek van de week even uit om iets groter formaat te krijgen.
Deze poottekening werd door Befana opgestuurd en mag ik gaan gebruiken als speciale Chico poottekening.Dank je tante beffie.
Zo we zijn weer terug van vakantie.
Het huisje waren we al eerder geweest en het beviel weer best vooral de enorme grote tuin die erbij zit.
Het was natuurlijk wel jammer dat Lobbes er niet meer bij kon zijn, want voor hem hadden we juist dit huis uitgekozen.
En mijn biertje smaakte ook best. ( Dit even om Ben te pesten)
Maar ik zal maar eerlijk zijn, hij was niet aangesloten de tap.
Hoorde wel in het dorp dat er 's winters enorme feesten worden gegeven in het huis en dan is hij uiteraard wel aangesloten.
Het weer was helaas hetzelfde als in Nederland, daarom elke avond de open haard maar aangedaan, heb ik geen probleem mee.
Er schuilt schijnbaar toch een klein pyromaantje in me, want ik vind het geweldig om met die haard te spelen.
Zin om te koken hadden we niet daarom elke avond naar Da Gino een lekker en gezellig restaurantje op ongeveer 5 km afstand, maar daar kom ik eerdaags nog wel op terug.
En natuurlijk lekker gerodeld, blijf ik leuk vinden.
Natuurlijk zijn we ook naar Kassel geweest om de (aangelegde) watervallen te gaan bekijken, ook hier komt eerdaags nog een aparte log over.
Maar er was meer, bij toeval, nou ja toeval?????
kwamen in Bad Wildungen langs dit gebouw.
En ja, vanaf begin af aan heb ik gezegd er komt een nieuwe hond.
Het kan een week, een maand, half jaar of misschien wel een jaar duren er moet gewoon de juiste klik zijn tussen ons en de hond.
Er zaten een stuk of 8 honden en of de klik er kwam en met wie eventueel daarover morgen meer.
Nog even over over het Ezelsbruggetje en de meeting aanstaande zaterdag 16 september.
We zijn nu net thuis, maar maandag schrijf ik daar meer over en bericht dan ook de mensen die een mail naar me hebben gestuurd.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl