Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
Pageviews
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Statistieken
|
|
Morgen en heb ik dat weer.
UPDATE: Er is een tijdelijk probleem met mijn photobucket ( limiet overschreden), daarom zijn bij een aantal oude logs enkele dagen geen foto's te zien sorry.
Morgen is de "weblogmeeting" naar aanleiding van het Ezelsbruggetje.
Begonnen als grapje werd het opeens heel serieus en kregen we zoveel reacties wat uitmondde in een (hoop ik) gezellige middag in Leiden morgen met een aantal webloggers.
Om twee uur hopen we een aantal loggers te ontmoeten op het terras van het Koetshuis de Burcht.
Daarna een niet te lange rondwandeling langs een aantal mooie Leidse plekjes. (nee Ben niet de Heineken dat is Zoeterwoude)
We sluiten af bij het Praethuys om ook daar nog even lekker op terras te zitten, want het wordt mooi weer morgen begrijp ik.
Verdere eventuele details zoals parkeren etc vind je op eerdere logs deze week.
Toch wel grappig hoe een grap zo (positief) uit de hand kan lopen.
Maar er lopen bij mij wel meer dingen uit de hand, die een hoop paniek veroorzaken maar gelukkig naderhand enorm meevallen.
Ik heb al een paar jaar zo nu en dan last van bronchitus, en voordat iedereen begint te gillen ja, je moet stoppen met roken.
Ik weet, ik weet het en gaat t.z.t. echt wel gebeuren de motivatie wordt steeds groter.
Maar goed had het deze week beetje benauwd en nam wat extra pufjes om meer lucht te krijgen.
Omdat ik het toch een beetje veel vond worden dacht ik, ik bel even de huisartsenpost om te vragen of het wel mag zoveel pufjes, en anders misschien wat antibiotica kon krijgen.
Om 24:00 uur was ik aan de beurt bij de huisartsenpost, een vriendelijke arts onderzocht me even.
Nou ja de stethescoop was een beetje kapot, waardoor ze allerlei galmen hoorde maar geen verstopping. Zou ik als kind misschien toch ooit een kerkorgel hebben ingeslikt vroeg ik mij af.
Vervolgens kreeg ik een zuurstofapparaatje aan mijn vinger die een heel lage waarde aangaf, wat duidelijk op ernstige benauwdheid duidde.
Maar gaf ze gelijk toe, hij kan ook kapot zijn want hij zit al jaren in mijn tas.
Ondertussen verdween mijn gebruikelijke benauwdheid en begon ik het Spaans benauwd te krijgen, vooral toen ze een longarts uit zijn bed belde en ik naar het ziekenhuis mocht om even te laten kijken, omdat zij geen antibiotica voor durfde te schrijven.
Tegen eenen kwam ik aan bij het ziekenhuis waar men al op mij gerekend had zei de receptie.
Tweede etage afdeling 2A, toen ik daar het bordje verpleegafdeling longziektes zag begonnen bij mij de eerste twijfels te komen, want onderzoek was de andere kant uit.
Een vriendelijke verpleegster ving mij op.
Er werden een hoop formulieren ingevuld en zij wees mij even mijn kamer, al lopend door de gang zei ze nog terloops, "van slapen zal niet veel komen we gaan een hoop onderzoeken bij u doen".
Het bleek dat ze gelijk een opname hadden geregeld en de bedoeling was dat ik zou blijven, zodoende werd ik gelijk naar een slaapkamer gebracht.
Alle alarmbellen gingen bij mij rinkelen en zag mij al in een ziekenhuisbed liggen.
Ik begon uit te leggen dat dit toch echt niet mijn bedoeling was, ik had alleen maar gebeld om extra informatie maar niet om op een halve intensive care te komen liggen midden in de nacht.
Men begreep het maar ging toch rustig verder met voorbereidingen en controles, van benauwdheid was bij mij op dat moment totaal geen sprake meer. (nou ja Spaans benauwd uiteraard wel)
De snelste testen waren gelukkig prima;
bloeddruk, kon niet mooier, de zuurstof scheelde opeens 11 punten met de eerdere meting en was goed, ik werd langzaam aan steeds blijer.
Toen een röntgenfoto maken, ja er kan een hoop 's nachts hoor.
Daarna een paar buizen bloed prikken en een hartfilmpje gemaakt.
Ook het hartfilmpje was geen probleem, ietsje snel maar dat was niet vreemd vonden ze.
Ik begon mij steeds gezonder te voelen.
De zuster zei, ga toch lekker in bed liggen, de uitslag van het bloed duurt nog wel een uurtje.
Dan ken je Glibber nog niet, voor geen goud ging ik dat bed in, want ken mezelf val ik in slaap en laten ze me liggen.
Nee Glibber wachtte keurig met een kopje koffie op zijn stoeltje.
Na een uur waren de bloedproeven ook klaar en je raadt het al, er was niets vervelends gevonden.
De longfoto gaf aan dat er een kleine ontsteking was waarvoor ik anitbiotica zou krijgen.
Met de uitdrukkelijke tip nu toch maar eens te stoppen met roken en een antibioticakuur verliet ik opgewekt om over drieën het ziekenhuis.
Ik voelde me beter dan ooit en het hoesten was spontaan ook over.
Er zat natuurlijk wel een voordeel aan, alle denkbare onderzoeken waar je normaal dagen voor in een ziekenhuis zit, had ik nu inclusief de uitslag in een kleine 3 uur achter de rug.
Zoals Cruyff altijd zegt "elk nadeel heeft zijn voordeel".
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl
Reacties
Maar ik heb zin in morgen!
tot morgen!! Heb er zin in!
En nu kan je gezond en wel meeten!
leidseglibber.punt.nl 2006-09-15 23:26:37
Groetjes Sjoukje
Daar krijg je hetSpaans benauwd van zeg!