DIT ZIJN WIJ
leidseglibber.punt.nl links
Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Vrijdagavond was een avondje van uitersten.
Ik begon met een mooi luisterconcert van Toots Thielemans (86 jaar) om daarna in een noodvaart naar de Waag te gaan voor The Livin Blues Experience.
Toots speelde in een tot de laatste stoel uitverkochte Marekerk.
Er mochten van zijn optreden alleen foto's gemaakt worden tijdens het eerste nummer en zonder flits.
Het podium was mooi uitgelicht maar voor mij te schemerig om mooie foto's te kunnen maken.
Toots trad vijf kwartier op bijgestaan door Leidenaar Karel Boehlee (toetsen), Clemens van der Feen (bas) en Dre Pallemaerts (drums).
De muziek van Toots Thielemans leent zich natuurlijk het beste voor een regenachtige zondagmiddag met een krantje op de bank, maar het was een ervaring om deze levende legende eens live bezig te zien en te horen.
Het is ongelooflijk Toots heeft bijna geen lucht meer om te praten, maar aan zijn mondharmonicaspel is dat zeker niet te merken.
Tussen de nummers door probeerde hij als een gezellige oude opa wat verhaaltjes over het ontstaan van de nummers te vertellen.
Uit het hele land waren mensen op dit concert afgekomen, want je weet maar nooit of je dit nog een keer kan gaan meemaken.
Het mooiste verhaal vond ik, de man die 's morgens uitsluitend voor dit concert uit Ierland over was komen vliegen en op zaterdagmorgen weer vertrok.
Het was waarschijnlijk een bekende van Toots, want ze hebben 's middags samen zitten kletsen en mondharmonica zitten spelen in de kerk.
Gelijk na Toots doorgelopen richting de Waag om niets te missen van Livin Blues.
Ik had ondertussen van acht tot elf uur stil gezeten en het werd tijd voor een beetje ouderwets swingende blues.
Ik werd op mijn wenken bediend, op het moment dat ik binnen kwam begonnen ze net te spelen.
Het wordt bijna afgezaagd om te vertellen, maar ook nu weer een stampend volle zaal, met oud en jong publiek door elkaar.
Het was echt genieten voor iedereen, wat een wereldband.
Ik ben altijd al gek geweest op Livin Blues maar ook vandaag de dag in deze nieuwe bezetting weten ze moeiteloos de zaal plat te spelen.
De organisatievan de Leidse Jazzweek kon alweer genieten van een geslaagde avond.
En ik zeg het nogmaals , petje af voor Martin Rohde (links op foto) de programmeur van het hele festival.
Knap hoe hij zoveel verschillende top-acts bij elkaar heeft weten te combineren en daarmee gezorgd voor alle avonden uitpuilende zalen.
Ook mede-organisator Joris Nuiver van het blad LOS en presentator Fons Delemarre hadden het ook helemaal naar hun zin.
Ondertussen werd het op het podium en in de zaal steeds swingender.
En dat je dan voor genoeg vocht moet zorgen is duidelijk.
Zo te zien kan tappen nog een heel serieus klusje zijn.
Het blijft leuk dat de organisatie een aantal bekende Leidenaren heeft gevraagd zo nu en dan even achter de bar te willen staan.
Zo kwamen we gisteravond Ellen tegen achter de bar.
Een enthousiaste Leidse horeca-onderneemster met een groot hart voor de stad, die zo vertelde ze mij, weer vol met nieuwe plannen zit.
Het publiek kon geen genoeg krijgen van de rauwe opslepende blues van Livin Blues Experience, de show ging in een rap tempo door.
Op zich wel grappig, de nummers dateren uit eind jaren zestig.
Maar vooral het jonge publiek ging vooraan helemaal uit hun dak, zo zie je maar de muziek uit de sixties & seventies is tijdloos.
In het verleden heeft Aad van der Pijlen bas gespeeld bij Livin Blues, logisch dat hij aanwezig was en na afloop nog even in de coulissen een praatje ging maken.
Als ze ooit in de buurt spelen is het echt een aanrader om te gaan kijken, ouderwetse bluestijden herleven voor een avondje tijdens hun optreden.
En na een avondje volle bak moet er natuurlijk opgeruimd worden, en ook dat is zelfs perfect en snel geregeld.
Na afloop was er verder in de stad nog genoeg te zien.
Daarom even snel het laatste stukje concert van Chris Koenen gezien die samen met zijn neef speelde.
Lijkt me toch mooi als je als muzikant samen met je neef kan spelen, maar ook zijn zoontjes schijnen muzikaal te wezen, dus wie weet hier eerdaags ook foto's van.
Hierna als eindstation even gekeken of er nog gespeeld werd in The Duke.
Altijd gezellig en goede muziek.
Hier speelde de Beter R. de Vries Band van Ruud de Vries.
Ik kon nog net het laatste half uurtje meepakken, was een mooie afsluiter van weer een avond vol muziek.
Voor een uitgebreid verslag van dit concert kan je het beste kijken bij Mary-Ann die heeft er een aparte log over gemaakt omdat zij gelijk na Toots naar de Duke waren gegaan.
Het was gezellig, maar ben toch maar heel slim na afloop van het optreden vrijwel direct naar huis gegaan.
Zaterdagavond de twee grote slotfestivals met een keur aan bands en artiesten, zoals b.v. Mr Boogie Woogie, Men in Blues, The Rosa King Tribute Band, Carmen Gomez, Wouter Hamel, Frits Landesbergen Big Band, Radio Rental, Alain Clark en ga zo maar door.
Donderdagavond was een druk avondje, ach welke avond eigenlijk niet deze week.
Er waren twee concerten waar ik graag naartoe wilde.
Allereerst Al Perkins in de Q-BUS en daarna Monsieur Dubois in de Waag.
Al Perkins was natuurlijk erg mooi, maar eerlijk gezegd vond ik het voorprogramma mooier.
Net even iets ruiger, over de stem van de zanger mocht ik niets schrijven omdat Mary-Ann daar een heel goede omschrijving van had en dat op haar log zou zetten.
Dus voor een uitgebreid verslag van het programma even bij Mary-Ann kijken.
Maar er waren nog meer loggers van buiten de stad.
Behalve Mary-Ann en Chris uit Capelle die maar gelijk een hele week en hotel in Leiden geboekt hebben, was ook Annemarie een avondje/nachtje over gekomen uit Drachten.
Al Perkins heeft natuurlijk een grote faam door zijn optredens met alle grote artiesten van de wereld, zoals bijvoorbeeld de Stones, Dolly Parton, The Eagles en ga zo maar door.
Het blijft een mooi gezicht en steelguitar.
Het werd een mooi en ingetogen concert, maar zoals al eerder gezegd voor Glibber iets te rustig.
Gebrek aan fotografen was er zeker niet, leek wel of de halve zaal een fototoestel had.
Tijdens het laatste nummer kwam ook de zanger van het voorprogramma weer het podium op wat gelijk een stuk mooie emotionele zang gaf.
En weer even een paar goede uithalen, Glibber genoot weer.
En niet alleen Glibber genoot, de zaal was weer razend enthousiast.
Na het concert van Al Perkins zijn we snel naar de Waag gegaan waar Joseph Bowie oftewel Monsieur Dubois optrad.
Volgens Martin Rohde, de programmeur van de Leidse Jazzweek één van de (vele) toppers deze week.
Het werd inderdaad een jazzoptreden met de grote J van jazz, echte onvervalste ouderwetse jazz in een modern jasje.
Ik weet dat de helft van de vaste lezers nu stomverbaasd van zijn stoel valt of dubbel ligt van het lachen, maar Glibber moet bekennen dat hij nog steeds al zijn foto's op stand automatisch neemt.
Maar sinds gisteravond is dat nam geworden.
Na een spoedcursusje gisteravond van Annemarie, fotografeer ik nu ook concerten zonder flits.
Dat heb ik dus bij het optreden van Monsieur Dubois voor het eerst uitgeprobeerd.
Het is nog even wennen en ik zal nog wel wat moeten bijstellen, maar het begin is er.
En ja was eigenlijk een beetje onder dwang want vanavond bij Toots Thielemans mag er niet geflitst worden, dus ik moest het wel even leren.
Het geeft inderdaad veel meer sfeer als je de flits niet gebruikt.
Nou was er al heel wat sfeer, wat weet die Joseph Bowie een klasse concert neer te zetten.
En waar geswingt wordt, moet je natuurlijk ook je keel smeren.
De bar deed dus goede zaken en dat kwam niet alleen door Mary-Ann.
De hele Waag genoot van het optreden en ook de muzikanten zelf zag je duidelijk genieten van dit concert.
Trouwens ook even een complimentje voor de leerlingen van het ROC die de hele week meewerken aan het festival.
Ze draaien kassa, muntverkoop en bardiensten, helemaal klasse.
Ik denk dat we Monsieur Dubois nog wel op verschillende festivals terug gaan zien, wat mij betreft helemaal best.
Vrijdagavond zit ik bij weer twee grote toppers van het festival.
Eerst Toots Thielemans en daarna de Livin Blues Experiënce.
En dan zaterdag natuurlijk nog het grote Keytown festival met een keur aan act's.
Vanwege de Jazzweek zal ik de komende dagen weinig tot niet reageren op jullie reacties en logs.
Lezen doe ik tussen alle optredens door wel natuurlijk en elke dag nieuwe logs over de optredens.
Woensdagavond werd de Leidse Jazzweek geopend en was de traditionele Kroegentocht.
De opening werd muzikaal ingeluid door DJ Sebastian Sleebos.
De nieuwe organisatoren van de Leidse Jazzweek werden het podium opgeroepen, het is toch aan hen te danken dat de Leidse Jazzweek een nieuwe doorstart en opzet heeft gekregen.
Uiteraard horen er bubbels bij, als je het voor elkaar krijgt in zo'n korte tijd een geweldig festival neer te zetten.
De organisatie heeft echter wel een probleem bleek woensdagavond.
Maar ik denk dat er te leven is met dat probleem, het is een luxe probleem.
De grote concerten verderop in de week zijn volledig uitverkocht, daar is mee te leven.
Maar gisteravond bleek dat Leiden (en veel mensen van ver daarbuiten) de Jazzweek weer in hun hart gesloten hebben en massaal de stad in gingen.
Leiden is misschien wel te klein voor dit grote festival, en dat is een probleem waar je als organisatie trots op mag zijn.
Er was zo nu en dan geen doorkomen aan in de kroegen en dat hebben we toch maar aan Trudy, Denis, Martin, Robert en Joris te danken.
Het is niet te doen alle kroegen te bezoeken op zo'n avond, toch heb ik een behoorlijk rondje gemaakt.
Loop even mee langs een aantal kroegen waar ik geweest ben.
Alhoewel lopen, nee ik heb veel gebruik gemaakt van de speciale Jazzexpress busjes die door het Stadsparkeerplan waren ingezet.
Ik begon bij de Branderij waar de Saloonband optrad.
Het was pas half tien, maar toen bleek al wat de rode draad van de avond zou worden, druk druk druk, zoals al gelijk bleek in de Uyl van Hoogland.
Maar toch nog iets kunnen zien van Rob Baars met de Andrew Speaker Health Club .
Dat zelfde gold voor Jantje van Leyden waar Blues Affair speelde, ook alweer stampend vol.
In het Kruitschip speelde een vrij jonge band, maar wel erg leuk.
Doorlopen richting Twee Spieghels waar 1 op 1 speelde.
Het wordt ondertussen afgezaagd maar ook daar was bijna weer geen doorkomen aan.
In de tuinzaal van de Burcht speelden de Houdini's, dat is echte onvervalste jazz voor voornamelijk luisterpubliek.
Hier twee Leidse jazzfanaten in druk gesprek.
Cees Mentink die bezig is met een boek over de Leidse jazzgeschiedenis en Martin Rohde die de hele programmering voor de Leidse Jazzweek heeft gedaan.
Ondertussen reden de gratis Jazzexpress busjes af en aan langs alle kroegen.
En ook de sfeer in de busjes was perfect, maar zelfs ook daar druk druk druk.
Er zijn artiesten die ik al is het maar een paar minuten, toch even gedag wil zeggen.
Hier doe ik een tweede poging om de Bonte Koe binnen te komen.
Het is een kroeg met een lengte van hooguit tien meter, toch deed ik er bijna twintig minuten over om vooraan te komen.
Even gedag gezegd tegen de band van Wouter Kiers en toen weer terug door het gedrang.
De bus gepakt richting Beestenmarkt waar ik als eerste belandde in van der Werff waar Radio Rental speelde.
Daarna naar de overkant even gekeken in een nieuwe veel belovende kroeg, Studio de Veste.
Mooie tent geworden en enthousiaste mensen, ik denk dat we van deze kroeg nog veel gaan horen.
Hier speelden ook weer oude bekenden van me, EZ NRG.
In Malle Babbe speelde Scuttle Butin.
Ik moest natuurlijk even kijken in jazzcafé nummer 1 van Leiden The Duke, maar ook hier weer geen doorkomen aan.
De band Gameplay wist de mensen hier aardig geboeid te houden.
En laat ik nou even niet weten hoe deze kroeg heet op het Kort Rapenburg.
Maar ik was op weg naar de Waag om naar Hans Dulfer te gaan kijken.
Het was te verwachten ook de Waag zat stampend vol en er stond een lange rij voor de deur om binnen te komen.
Hier bleek even het voordeel van mijn perskaart en camera, ik mocht langs de rij en zo doorlopen, nou ja schuifelen.
Hans Dulfer was zoals gewoonlijk weer heerlijk swingen.
De formatie waar hij nu alweer enkele jaren mee optreedt blijft toch altijd weer lekker om te horen en zien.
In de Waag kreeg ik de tip even in Scheltema te gaan kijken waar Garlic optrad.
En Gé, als je dit leest bedankt voor de tip, was echt waanzinnig goed.
Leuke met Scheltema is dat je van bovenaf kan fotograferen.
Persoonlijk vond ik ondanks alle geweldige bands die ik deze avond gezien heb, Garlic toch echt wel een van de toppers.
Erg swingend, vol verrassingen en veel show.
Alleen vroeg ik me af, zouden ze blazers te kort komen.
Het is hard werken hoor als je als blazer dubbel werk moet doen.
Het werd tijd voor een rustig afzakkertje en die kon ik nog nemen in het Praethuys waar Frenk van Meeteren weer optrad.
Altijd goed voor heerlijke luistermuziek.
Op de een of andere manier is de foto erg vaag geworden.
Ik denk dat de foto mischien aangeeft hoe vaag ik ondertussen zelf wel was geworden na een avondje drukte en muziek.
Hieronder nog een fotofilmpje met nog veel meer foto's van alle optredens.
Dinsdagavond begon voor mij de Leidse Jazzweek met een optreden van de Engelse bluesmuzikant Ian Siegal in Q-BUS.
Q-BUS heeft niet zo'n gek grote zaal en dat maakt concerten wel lekker intiem.
Daarom is er meestal veel contact tussen de artiesten en het publiek.
Dat was ook dinsdagavond weer het geval.
Het was duidelijk dat Ian Siegal er zin in had om twee avonden achter elkaar in Leiden te staan.
In rap tempo bracht hij zowel oude nummers, als nummers van zijn laatste CD Swagger.
Het volume viel me mee.
De Q-BUS is een tijdje dicht geweest wegens klachten van omwonenden, na een grondige verbouwing is hij deze maand weer open gegaan.
Alleen wel met een hoop beperkingen, zo moeten ze door de weeks om 12 uur sluiten en hangt er een decibellenmeter.
De mensen van het geluid hebben duidelijk zicht op de decibellenmeter en moeten zorgen dat hij niet de 100 decibel overschrijdt.
De inbreng van de sobere begeleidingsband was perfect en had niet groter gehoeven.
De drummer deed heel goed werk en wist de nummers net dat beetje meer mee te geven.
Zoals eigenlijk alle bassisten, ook vanavond weer een rustige bassist maar wel heel erg goed technisch bezig.
Misschien moet ik eerdaags toch ook maar eens gaan proberen te filmen met mijn telefoontje, want wat hier opgenomen werd was wel heel erg mooi.
Uiteraard was ook nachtburgemeester Marjo aanwezig en was Chris Verplancke uiteraard met de shuttlebus gekomen.
Tijdens de Kroegentocht op woensdagavond zet het Stadsparkeerplan naast de normale Shuttlebusjes, ook nog acht extra gratis busjes in die via een vaste route langs alle kroegen rijden.
Dat Ian Siegal ook anderen aan bod laat komen in zijn optreden bleek wel toen hij spontaan deze twee jonge musici een gastrol liet spelen.
Met onder andere prachtig mondharmonica spel er in.
En het gaf Ian even de kans de aangeboden drankjes op te drinken.
En de drank belemmerde zijn spel totaal niet, misschien droeg het er wel aan bij.
Na afloop kwam Ian Siegal zelf de zaal nog in om even met vrienden en het publiek te praten.
Na een avondje spelen is het natuurlijk ook lekker om even te ontspannen.
Een klein klupje vertrok samen met de band naar Bad Habits om nog even te poolen.
Sommige mensen kunnen toch beter spelen en zingen dan poolen bleek al gauw.
En zo hard lachte ik nou ook weer niet.
Nee, laat Ian Siegal maar spelen en zingen dat zie ik toch liever dan zijn biljartspel.
Vanavond (woensdag) is de officiële opening van de Leidse Jazzweek in de Waag met Sebastian Sleebos, gevolgd door een optreden van Hans Dulfer.
Maar het grootste gedeelte van uitgaand Leiden loopt natuurlijk door de stad langs de 40 deelnemende kroegen aan de Kroegentocht.
Vanwege de Jazzweek zal ik de komende dagen weinig tot niet reageren op jullie reacties en logs.
Lezen doe ik tussen alle optredens door wel natuurlijk en elke dag nieuwe logs over de optredens.
Onderweg ben ik altijd op zoek naar gekke dingen.
Ach ja je zit de hele dag alleen in de auto dus vermaak ik mij daar maar mee.
Behalve op het verkeer letten, ook lekker goed om je heen kijken terwijl je rijdt.
En dan zie je zo nu en dan best leuke dingen.
Vorig jaar viel mij al eens een ijzersterke op namelijk "Houthandel van Steen" waar ik toen een log over gemaakt heb.
Laatst reed ik in de buurt van Nieuwerbrug waar ze nog een van de laatste tolbruggen hebben.
Dat je met de boot moet betalen voor een brug daar kan ik me iets bij indenken, alleen om met de auto een brug over te gaan en te moeten betalen, ..... nou ja.
Aan de andere kant wel een leuk stukje nostalgie en na elke automobilist gaat het hek weer even dicht.
Jammer dat ik er niet meer foto's van heb gemaakt , maar ja kon niet stoppen.
Maar even verderop kwam ik weer een leuke bedrijfsnaam tegen.
Deze meneer doet in aardappels en fruit.
Had toch eerder verwacht dat hij iets met koeien of varkens zou doen als ik naar zijn naam kijk.
Blijft altijd leuk als de camera naast je ligt.
De Leidse Jazzweek is begonnen en Glibber gaat lekker een weekje van goede muziek genieten.
In de loop van de week zullen er wel regelmatig foto's van de verschillende optredens op deze log komen maar verder zal ik behalve uitslapen niet veel thuis zijn.
Een concert wat ik zeker niet wil missen is dinsdagavond Ian Siegal in de Q-BUS.
Over deze man worden zulke goede dingen geschreven dat ik er echt bij moet wezen.
In Q-BUS,
Uiterste Gracht 142
Leiden
Dinsdag 23 januari + Woensdag 24 januari
IAN SIEGAL & BAND
De Beste Britse Blues Artiest van dit moment
De 33-jarige Ian Siegal is zonder twijfel de meest getalenteerde muzikant in de Engelse bluesscene van de afgelopen jaren. Siegal is niet alleen een briljante gitarist maar is bovendien een unieke zanger . Hij zingt de blues niet, hij is de blues. Zijn wieg stond in Farnborough, Zuid Engeland. Zijn eerste muzikale herinneringen zijn aan Buddy Holly, Jerry Lee Lewis, Elvis en Chuck Berry. Siegal heeft in korte tijd een enorme reputatie opgebouwd met zijn albums, maar zeker ook met zijn sensationele live shows. In 2005 speelde hij op het NorthSea Jazz in een volle Statenhal een verpletterende show Zijn laatste Album "SWAGGER" is een echt meesterwerk! Door vele blues kenners als het beste Blues Album van 2007 beschouwd. Leiden heeft de eer deze unieke gitarist/zanger twee dagen te gast te hebben. Voor elke blues/soul liefhebber een niet te missen spektakel!
Woensdagavond is de Kroegentocht en hoop ik zoveel mogelijk bands in de ongeveer 40 deelnemende kroegen te gaan zien.
Eerst ga ik natuurlijk naar de officiële opening in de Waag.
Om daarna van allerlei verschillende optredens te genieten, zoals bijvoorbeeld Frank van Meeteren in het Praethuys.
(foto 2007)
Of de hartverscheurende blues en rock van Rob Baars in de Uyl van Hoogland.
(foto 2007)
En dat het weer overal druk zal zijn dat zit er dik in.
In het programma van de Kroegentocht is precies te zien waar je moet wezen.
(foto 2007)
Donderdagavond alweer een concert wat ik niet wil gaan missen Al Perkins.
Donderdag 24 Januari
"Californian country rock" from Nashville/Austin
"Californian country rock" from Nashville/Austin
Kevin Montgomery Band
featuring the legendary Al Perkins supported by Shurman/Andrea Glass
featuring the legendary Al Perkins supported by Shurman/Andrea Glass
Kevin Montgomery, de singer-songwriter uit Nashville, is zoon van de legendarische Bob Montgomery, in de jaren vijftig muzikale duopartner van Buddy Holly en ook nog een tijdje achtergrondzanger bij Elvis Presley . Montgomery maakt al jaren liedjes van een decennia-overschrijdende schoonheid. Hij tourde met David Crosby en Sheryl Crow en neemt snarenheld Al Perkins mee naar Leiden. Perkins is volgens velen de beste steelgitarist van de wereld. Zijn virtuositeit is al bijna veertig jaar te beluisteren op albums van o.a. Stephen Stills, The Eagles, Dolly Parton, TheStones . Hij deelde het podium met vele groten der aarde, van Bob Dylan tot The Stones. De muziek ligt in het verlengde van coryfeeën als The Eagles en Jackson Browne . Verwacht een verrassende mix van country, rock, blues en meer. SUPPORT: SHURMAN + ANDREA GLASS
En dan de vrijdag en zaterdag nog met een keur aan artiesten in onder andere de Waag en het Scheltemacomplex.
Ik hoop de eventuele liefhebbers van sfeer en muziekfoto's deze week op de hoogte te houden.
Dat de prijsverschillen tussen de verschillende benzinepompen sterk kunnen verschillen had ik ook al door.
Je ziet natuurlijk steeds meer zelftankstations langs de weg en dat scheelt behoorlijk.
Ook de Shell heeft daar natuurlijk zijn antwoord op en heeft ook al enkele jaren zelftankstations.
Maar het verschil tussen de randstad en even buiten Utrecht viel me toch wel erg op.
Ik betaalde vorige week woensdag langs de snelweg 1.53 bij de zelftankpomp in Noordwijk 1,45.
Donderdag was ik even in Woudenberg en wat denk je.
Zelfs de Shell was goedkoper dan bij ons en scheelde maar een tiende cent met de Tinq.
Alleen wat ik me nou afvraag, wie heeft de plek van deze stations bedacht.
Ze liggen recht tegenover elkaar aan een niet al te drukke weg, zouden ze daarom een stuk goedkoper zijn.
Kleine tip, op deze site kan je door je postcode in te tikken zien waar je bij jou in de buurt het goedkoopst kan tanken.
Uiteraard geen log over mijn eigen eerste bruiloft, maar de eerste bruiloft die ik van begin tot eind gefotografeerd heb.
Zelf was ik niet van plan er een log over te maken, maar het bruidspaar vond het wel leuk als er een log over gemaakt werd.
Veel familie kwam van ver buiten de stad en zelfs uit de Dominicaanse Republiek, daarom wel leuk om toch een korte indruk te geven.
Een paar maanden geleden vroeg Anita mij of ik foto's wilde maken van haar bruiloft met Daantje.
Ik ken Daantje van kinds af aan omdat hij de zoon is van een van mijn beste vrienden.
Toen wij een twintig jaar geleden ons huis kochten, hebben de beide Daanen alle electriciteit voor ons vervangen en zodoende kon ik eindelijk eens iets terug doen.
Uiteraard kon ik het niet laten Anita eerst nog even te laten schrikken.
Ze vroeg mij destijds wat een fotoreportage door mij gemaakt ongeveer zou kosten, omdat ze niet zo gek veel geld daarvoor hadden.
Nou, ......... een hele dag fotograferen kost niet weinig Anita antwoordde ik, je moet toch al gauw rekenen op een biertje of 15.
Ik voelde me vereerd met de vraag en was gewoon blij het voor ze te kunnen doen.
In deze log een korte impressie van de 600 foto's die ik gemaakt heb en die zij deze week op dvd gaan krijgen.
Er is een behoorlijk verschil tussen evenementen fotograferen en een bruiloft, een evenement keert vaak terug maar een bruiloft is maar één keer en dan kan je geen fouten maken.
Daarom voor Glibber ook best wel een beetje spannende dag.
Over spanning gesproken, waar zou Anita op dit moment aan denken.
Daantjes gedachte kan je zo van zijn gezicht aflezen.
Volgens mij dacht hij, "zo na 3520 keer een aanzoek gedaan te hebben (stond in de trouwkaart) heb ik haar dan eindelijk in het stadhuis".
Omdat ik als bezoeker al heel wat bruiloften heb meegemaakt weet je ongeveer wat voor foto's er gemaakt moeten worden.
En daar hoort deze geloof ik ook bij.
En ook deze zie ik altijd in alle fotoboeken.
Anita keek er natuurlijk voor de zekerheid wel even op toe of Daantje echt zijn handtekening zette en zich er niet afmaakte met een kruisje.
Volgens mij kunnen ambtenaren na verloop van jaren precies het gewicht van de ringen afwegen op hun hand.
Het bij elkaar omdoen van de ringen hadden ze volgens mij thuis al meerdere malen geoefend en ging zo soepeltjes.
Na afloop kon men het paar uiteraard in de trouwzaal feliciteren en even met Suehaly, de dochter van Anita en haar zoontje op de foto.
Zoontje had alleen geen zin om op de foto te gaan.
Maar als Glibber iemand op de foto wil hebben krijgt hij hem ook op de foto.
Daarom gewoon even omlopen om toch nog die mooie bruine kijkers erop te krijgen.
Opgelucht dat alles zo lekker verlopen was en als getrouwd stel konden zij het stadhuis verlaten.
Het werd tijd voor mijn 15 biertjes en daarom vertrok iedereen naar het huis van grote Daan om feest te gaan vieren.
Ruimte genoeg en zijn huisbar blijft gewoon gezellig bij feesten.
En ach, kinderen vinden overal wel een plekje en zo niet dan claimen ze gewoon een plekje.
Ik heb het al vaker gezegd, het voordeel van fotograferen is dat je er dan zelf niet opkomt.
Alleen moet Suehaly dan natuurlijk niet mij op de foto gaan zetten.
Laat mij nu maar foto's nemen en gaan jullie maar dansen, goede rolverdeling lijkt mij.
Soms heb je het geluk om precies op het goede moment op de juiste plek te staan.
Iemand bestelde whisky en die moest op een gegeven moment even uit de grote fles overgegoten worden in een kleinere fles.
Het gezicht van de bestelster spreekt boekdelen, oh jee heb ik dat weer als ik bestel.
Uiteraard worden er heel wat geposeerde foto's genomen tijdens zo'n feest, want niet iedereen ziet elkaar dagelijks en wil dan graag met elkaar op de foto.
Zo ook Ineke, Anita en de twee Daanen.
Ook Laurens was het er over eens, feestjes bij Daan zijn altijd top.
Er werd de hele middag en avond behoorlijk door gedanst en iedereen was het er over eens, tegen deze locatie kan geen zaaltje op.
Even na elven had Glibber ongeveer 600 foto's gemaakt en zijn 15 bier ruimschoots op.
Mooi moment om mevrouw Glibber te volgen richting huis.
Hieronder in het fotofilmpje nog een aantal willekeurige foto's van het stadhuis en het feest.
Vaste lezers zullen denken rare titel bij Glibber vandaag, hij is altijd zo enthousiast over Leiden en er gebeurd zoveel.
Dit klopt ten dele, er zijn gelukkig vrij veel leuke evenementen in Leiden, maar dit is niet te danken aan het grootste gedeelte van het gemeentebestuur of college van B&W.
Zij staan vele publiekstrekkers in de weg omdat het ze niet uitkomt of interesseert.
Alle publiekstrekkende evenementen worden georganiseerd door particulieren gesteund door het bedrijfsleven.
De Lakenfeesten trekken elk jaar meer dan honderduizend bezoekers, maar drijft op particuliere initiatieven.
Datzelfde geldt voor de 3 Octoberfeesten, goed voor een paar honderdduizend bezoekers.
In iets kleinere mate is ook de komende week de Leidse Jazzweek een publiekstrekker, waar veel mensen van buitenaf op afkomen.
Maar ook weer een particulier initiatief.
Allemaal activiteiten waar ook de middenstand een graantje van mee kan pikken.
Waarom de negatieve titel bij deze log.
De gemeente Leiden heeft meerdere slogans gehad in het verleden, zoals bijvoorbeeld "Leiden stad van vluchtelingen" om aan te geven hoe sociaal de stad is.
Maar echt stromen toeristen leverde die slogan ook niet echt op.
Momenteel is de slogan om toeristen en bedrijven te trekken, "Leiden stad van ontdekkingen".
Voor bedrijven wordt hiermee bedoeld dat Leiden onder andere plaats biedt aan het Bio Sience Park waar tal van wetenschappellijke bedrijven zich gevestigd hebben.
Voor de toeristen is het de bedoeling dat ze de talrijke musea meer gaan bezoeken.
Maar echt volle zalen trek je er volgens Glibber niet mee.
Het ergste is dat het college publiekstrekkers die ze in de schoot geworpen krijgt gewoon niet aanpakken, met een arrogantie in de trant van , ach het is niet de doelgroep.
In de winter 2005/2006 was hier de IJssculpturen tentoonstelling.
Een geweldig mooi evenement wat in het teken van Rembrandt stond.
Kwam heel mooi uit want Leiden herdacht in 2006 de 400ste geboortedag van Rembrandt.
In twee maanden tijd bezochten 268.000 mensen de tentoonstelling.
Een geweldig bezoekersaantal, waar ook de middenstand van heeft geprofiteerd omdat veel mensen van te voren of na afloop nog even de stad in gingen.
Groot was dan ook de verbazing dat de tentoonstelling in het jaar 2006/2007 terug ging naar Eindhoven.
Wat bleek naderhand, de gemeente Leiden had geen interesse getoond dit evenement te willen behouden.
Als argument werd gebruikt, ach het was leuk maar eenmalig wat ons betreft.
Het kwam gewoon leuk uit in het Rembrandtjaar.
Hoezo arrogantie !!!! geen enkele stad zou zo'n evenement laten schieten.
Vorig jaar streek er een nieuw evenement neer in Leiden.
De Ronde van het Groene Hart.
Een nieuwe wielerklassieker die door het Groene Hart voert, deze klassieker heeft een grote kans de komende jaren uit te groeien tot een van de meest aansprekende wielerklassiekers in Nederland.
Sommige mensen snappen het en zijn er snel bij, zoals bijvoorbeeld SBS6 die de hele ronde live uitzond en ook dit jaar weer live uitzend.
Maar ook regionale radio en tv besteedde er volop aandacht aan.
Een betere en mooiere reclame kan je voor je stad toch niet hebben.
Mooie toeristische plaatjes aan de voet van molen de Valk in hartje centrum wat wil je nog meer als promotie van je stad.
Ook het publiek dat bij deze eerste editie op de vroege zondagmorgen was afgekomen genoot en was blij dat Leiden weer als wielerstad op de kaart stond.
Alleen wat niemand verwachtte, dit was het eerste en laatste startschot van deze ronde wat viel in Leiden.
Dit jaar is de start in Zoetermeer die het maar wat graag aanpakte, toen bleek dat de gemeente Leiden geen interesse had om weer de start in haar stad te hebben.
Valt niet echt binnen de doelen van de slogan "Leiden stad van ontdekkingen".
Dit jaar dus niet live dit prachtige plaatje van Leiden op tv, alweer een gemiste kans.
Om zeker te weten dat we buiten de grote particuliere evenementen geen toerist meer de stad in krijgen, werkt het huidige college van harte met de provincie mee om de belachelijke Rijn Gouwelijn het historische centrum te laten verknallen.
Ondanks dat 70% van de bevolking vorig jaar in het referendum liet blijken tegen te zijn.
De gemeente is zich er uiteraard ook terdege van bewust dat grote indoor-evenementen ook toeristen en dagjesmensen kunnen trekken.
Vandaar dat 31 december de Groenoordhallen haar deuren zal sluiten om plaats te maken voor woningbouw.
Er is een locatie gevonden aan de rand van de stad waar men een nieuwe hal wil gaan bouwen.
Alleen het formaat staat in geen verhouding met de huidige locatie.
Nou nee, ik mag niet overdrijven de nieuwe hal gaat toch al gauw voldoende ruimte bieden aan een artiest die het niveau schuifdeuren, bruiloften en partijen net aan gepasseerd is.
Alleen moet de hal nog wel gebouwd worden, wat nog wel een paar jaar kan duren.
Dus ook voor grote indoor-evenementen hoeft de tv niet meer uit te rukken naar Leiden.
In de wandelgangen heb ik horen vertellen dat Leiden op zoek is naar een nieuwe passende slogan voor de stad.
Lijkt me niet moeilijk te verzinnen.
LEIDEN STAD VAN GEMISTE KANSEN.
Van de week zat ik een beetje te spelen met een fotoprogramma, ik ben gewoon heel slecht met dat soort dingen.
Neem er nog steeds de tijd niet voor om het eens goed uit te zoeken.
Ik heb eens wat zitten uitproberen met kleuren en op zich gaf het wel gekke effecten.
Voor mensen die regelmatig met allerlei fotoprogramma's werken is dit natuurlijk allemaal gesneden koek, maar ik vond het wel grappig.
Zo pakte ik een foto van het ijssculpturenfestival twee jaar geleden.
Rembrandt zittend voor zijn atelier, een vrij koude foto.
En dat lag niet alleen aan de temperatuur van -7 graden bij de ijssculpturenshow.
Sommige mensen kregen het destijds al koud bij het kijken naar de foto's, daarom heb ik hem maar iets warmer gemaakt.
Kijk zo'n kast opgebouwd van sneeuw is natuurlijk prachtig, maar wel erg wit.
Een beetje kleur toevoegen kon volgens mij geen kwaad.
Als het met ijs kan dan moet het ook met andere dingen kunnen.
Witte ammedingessen zijn geweldig mooi, daar zal je mij niet over horen klagen.
Alleen in geel heb ik ze nog nooit gezien en vroeg me af of ze dan nog zo mooi zijn.
Ik denk dat gele ammedingessen met de bijvoorbeeld de Pasen best wel zullen verkopen.
Gat in de markt mischien voor kwekers, kunnen ze het hele jaar ammedingessen verkopen.
Ik heb ook ontdekt dat een beetje spelen met je foto's ook veel tijd kan besparen.
Stel ik maak een leuke foto van het strand op een zonnige dag.
Omdat het een mooie zwoele avond gaat worden zou ik het liefst ook een mooie avond foto van het strand willen maken.
Dan had ik tot nog toe twee keuzes, of blijven tot de avond (weet je wat dat kost aan eten en drinken) of 's avonds nog even terugkomen (weet je wat dat kost aan drinken).
Nu doe ik het slimmer, maak 's middags de foto, kruip achter de computer en maak er een mooie zwoele zomeravond van.
En als je dat in de zomer kan doen moet het in de winter ook lukken.
Die geweldige zonnige zaterdag voor de Kerst vergeten we natuurlijk voorlopig niet meer.
Maar wie is er nog buiten geweest toen het begon te schemeren.
Ik niet, daar gebruik ik nu de computer voor.
Wat een bedrog kan je als amateurtje maken met je foto's, ga hier toch eens handiger in worden.
Er gaat een wereld voor me open wat zal ik een tijd overhouden, of juist tekort door het bewerken.
Er zit echter wel een klein risico aan, je moet oppassen wat je bewerkt en hoe.
Neem nou deze ammedingessen.
Is toch een keurige foto zou je denken, alleen moet je wel oppassen met bewerken.
Voor je het weet verandert de foto zodanig dat je partner vraagt, in welke hoerentent heb jij lopen te fotograferen.
En dan moet je oppassen dat je zelf niet bewerkt wordt.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl