DIT ZIJN WIJ
leidseglibber.punt.nl links
Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Na ruim vijf maanden ging zaterdagmiddag de boot weer het water in.
Toen we bij de stalling kwamen lag hij al klaar.
Even in de takels hangen en hupakee het water in.
We hadden echt mazzel, het is nog geen enkel weekend mooi droog en warm geweest en uitgerekend zaterdag was het het mooiste weer van de wereld.
Je komt dan ook gelijk weer een hoop bekenden op het water tegen, zoals bijvoorbeeld Peter Labruyere met een van zijn nieuwe boten.
Hij heeft zelfs dit jaar een sloep die voor rolstoelers toegangkelijk is.
Een keertje varen met Peter Labruyre is een belevenis op zich, op zijn heel eigen wijze vertelt hij al varend over de geschiedenis van Leiden.
Het was door het windje nog net even te kil om het Joppe of de Kaag op te gaan, daarom een lekker rondje stad gepakt.
Het was markt dus voeren we langs de achterkant van de kramen.
Denk nou niet wat saai alleen maar achterkanten van kramen.
Er is aan de achterkant heel wat te zien en te krijgen.
Ook een bloemetje is zo meegenomen als het moet.
Groenten en fruit misschien wat minder want de lege kratjes stapelden zich overal behoorlijk op.
Ook de terrassen zaten weer propvol.
Aanleggen bij een van de terrassen was bijna niet te doen vanwege de drukte.
Daarom maar even de rust van de Singels opgezocht, waar deze reiger hoopvol zat te wachten op zijn maaltje vers gevangen vis.
Waarom vertellen we elkaar nu elke keer weer als we hier varen dat in 1574 op dit punt de Watergeuzen de stad invoeren met Haring & Wittebrood voor de uitgehongerde Leidenaren, na het beleg door de Spanjaarden.
Van varen krijg je dorst vandaar maar even aangelegd bij de Tregter om een biertje op het terras te pakken.
Het biertje was ons schijnbaar niet echt gegund, we zaten nog maar net of import mini Glibber belde dat zij met mevrouw Glibber op het terras van het Praethuys op ons zaten te wachten.
Daarom nog een tweede biertje genomen, een mens moet nooit overhaasten op zaterdagmiddag, en weer verder gevaren.
Als je geen tuin hebt is het natuurlijk heerlijk even langs de Singels te gaan liggen.
Vanaf het water heb je ook een geweldig zicht op de vele oude muurreclames, deze vind ik ook zo prachtig.
Leiden is klein, dus de kans dat sommige mensen hun ex ergens langs de kant tegenkomen is niet ondenkbaar.
Maar zelfs de mensen op de terrasboot met de ex zwaaiden vrolijk terug.
Na wat gegeten en gedronken te hebben bij het Praethuys voeren we weer terug richting huis.
Dit zou een mooie foto van een van de gebouwen van het museum voor Volkenkunde kunnen zijn.
Maar ja, helaas staat er net iemand voor.
Dat water kan spiegelen is bekend, maar thuis ontdekte ik dat bijna 90% van deze foto alleen maar spiegeling is.
Het Kiek monumentje stond ook weer op zijn plaats, daar vertel ik eerdags in een aparte log nog wel eens iets over.
Onder escorte van een paar zwanen voeren we verder, in deze tijd van het jaar pas ik toch altijd op met zwanen.
Als ze een nest hebben kunnen ze knap agressief zijn.
Tegen achten voeren we de Haarlemmertrekvaart op en zat de eerste dag varen van het seizoen er weer bijna op.
Kleine tip voor botenbezitters, haal echt elke keer alles van waarde uit je boot, want er wordt gigantisch veel gestolen uit de boten de laatste jaren.
Ik ben vorig jaar mijn dekzijl en mijn tank kwijtgeraakt.
Daarom gaat nu elke keer alles eruit en ligt er een goedkoop zeiltje overheen.
Laat de zomer maar komen, wij zijn er klaar voor.
Zo nu en dan lijkt het wel of de tijd even stil staat.
Afgelopen week zag ik deze auto's rijden en dacht, hoelang is het geleden dat deze auto's het straatbeeld beheersten.
Glibber heeft behalve dat hij er in rijdt eigenlijks niets met auto's.
Voor mij moeten ze van A naar B en het liefst weer terug ook, dat is eigenlijk mijn enige interesse in auto's.
Maar als ik dan zo'n rijtje van die oude auto's achter elkaar zie dan vind ik het eigenlijk toch wel mooi.
Het waren volgens mij een clubje Franse bejaarden, en dan bedoel ik niet alleen de auto's hoor maar ook de bestuurders, die gezamenlijk deze kant uit gekomen waren.
Ik zag ze een paar honderd meter eerder langs de kant van de weg staan klaar om verder te rijden, vandaar dat ik ze even heb opgewacht.
Niet echt sensationeel, maar toch leuk om even te zien.
En voor je het wist waren ze alweer voorbij, en sloot het normale verkeer weer achter ze aan.
Een Tom Tom zat er volgens mij niet in, want een paar honderd meter verder stonden ze bij de volgende splitsing alweer stil met de kaart in de hand.
We hebben vandaag de boot opgehaald en zijn lekker de stad door geweest, morgen wat foto's van het eerste vaartochtje dit jaar door Leiden.
Soms hoef je om leuke foto's te maken helemaal niet ver weg.
Gewoon binnen een kilometer van je huis kan je al leuke onderwerpen vinden.
Ik ben nog steeds aan het experimenteren te fotograferen zonder flits en dacht laat ik de Haarlemmertrekvaart er eens op proberen te zetten.
Onderwerpen genoeg, zoals bijvoorbeeld de tennisbanen.
Maar het mooiste is natuurlijk de molen die half achter de bomen verscholen ligt.
Dit huisje had ik van de week al gefotografeerd en mede daardoor dat ik de avondfoto's heb gemaakt.
En 's avonds is het natuurlijk ook een dankbaar onderwerp.
Een verhaal moet je opbouwen zeggen ze altijd.
Daarom maken we het nog wat mooier, huisje samen met de molen is natuurlijk helemaal prachtig.
Maar 's avonds toch net even mooier.
Zo zie je maar, voor een mooi en onbekender stukje Leiden hoef je niet verder dan de Haarlemmertrekvaart.
Sterker nog, de vijver achter het huis is zelfs leuk om te fotograferen.
Ik begin er lol in te krijgen, ik ben benieuwd waar ik eerdaags weer eens 's avonds ga fotograferen.
Ondertussen heeft zo'n beetje driekwart van Nederland een navigatiesysteem in de auto.
Dat er zoveel navigatiesystemen in omloop zijn gaat niet onopgemerkt voorbij.
Zo zijn er veel minder aanrijdingen omdat men niet meer op allerlei kaartjes hoeft te kijken onder het rijden.
De files worden doorgeven met de vertragingstijden erbij, deze tijden even optellen bij de verwachte aankomsttijd en je weet precies hoeveel je te laat komt, erg handig.
Maar dat het ook nieuwe verkeersborden oplevert was mij nog niet opgevallen.
Ik werd gisteren door twee mensen getipt dat er opeens een nieuw verkeersbord in Leiden stond.
De eerste belde mij en zei, daar staat een bord en dat is precies iets voor jou log.
Thuis gekomen was er een mail van nummer twee, die zich afvroeg of ik wist wat het bord betekende.
Redenen genoeg om maar eens zelf te gaan kijken.
Inderdaad een nieuw bord bij de afslag naar onze wijk.
Alleen de tekst daar snapte ook Glibber echt niets van.
Nou wil het toeval dat ik de wijk Poelgeest ken, sterker ik rijd er vrijwel elke dag langs.
Toevallig wist ik een van de straten uit mijn hoofd dus even checken of de navigatie hem ook kent.
Alleen is het nu Leiden of Oegstgeest de straat ligt precies op de grens.
Het was Oegsgeest en de navigatie kende de straat, maar waarom dan dat stomme bord.
De Miss Marple of Peter R de Vries ontwaakte in Glibber en nu moest hij weten ook hoe het zat.
Dus laten we (tegen beter weten in) eens doen wat het bord zegt, rechtdoor gaan bij het stoplicht.
En kijk, het bord heeft gejongd want even verderop is er alweer een nieuw verkeersbord.
En weer even verderop alweer eentje.
En nu komt de grote gein, Glibber wist zeker dat hij bij de volgende rotonde rechtsaf moest om de wijk in te komen.
Alleen is daar geen bord te bekennen wat dat aangeeft.
Als je dat niet doet kom je nooit meer in de wijk terecht, daarom ging ik toch maar rechtsaf.
En ja hoor als je de wijk in rijdt staat er weer een bord.
Gelukkig de navigatie mag weer aan.
Natuurlijk begrijp ik wat de bedoeling is, ze willen het verkeer over onder andere de Haarlemmertrekvaart weren.
En dat is best terecht want die is veel te smal voor veel verkeer.
Alleen als ze het doen, laten ze het dan wel goed doen.
Het vergeten te plaatsen van het laatste bord zorgt ervoor dat het spoorzoekertje gaat worden in Oegsgeest.
Opeens schiet mij te binnen dat het wel eens niet vergeten kan zijn, maar weer een of ander stom gemeente verschil.
Alle eerdere borden staan namelijk op Leids grondgebied, het enige ontbrekende bord zou op Oegstgeests grondgebied moeten staan.
Zal toch niet waar zijn he, dat daar het probleem zit.
Terugrijdend over de Haarlemmertrekvaart viel mijn oog op dit huis en bracht me op een idee.
Vanavond eens kijken hoe het er in het donker uitziet op de foto.
Over de sloop van de Groenoordhallen heb ik al meerdere logs geschreven en ik blijf erbij dat het qua kansen op landelijke uitstraling voor Leiden zonde is.
Grote evenementen kunnen we wel vergeten en we blijven steken als grappig middelmatig toeristenstadje.
We hebben natuurlijk de meest mooie musea van het land, maar daar trek je in eerste instantie niet de meeste mensen mee, met grote evenementen wel.
Denk alleen maar eens aan bijvoorbeeld het ijssclulpturenfestival met 268.000 bezoekers in twee maanden.
Maar goed die discussie is over, de Groenoordhallen gaan gewoon dicht na 31 december en zullen dan gesloopt worden om plaats te maken voor een nieuwe woonwijk.
In opdracht van o.a. de gemeente en de projektontwikkelaar Ymere verschijnt er in de loop van dit jaar een boekje over de Groenoordhallen en de wijk Groenoord.
En ja, ............Glibber woont er ruim 30 jaar en heeft in de 80 en 90 er jaren een bescheiden rol gespeeld in de wijk.
Vandaar dat de auteurs van het boek gisteravond even op bezoek kwamen om ook van mij een en ander over de wijk en haar geschiedenis te horen.
Tijdens het gesprek blijkt opeens hoe er in een vrij korte tijd een hoop kan veranderen.
In 1993 waren er nog grootste plannen om de Groenoordhallen een facelift te geven en het de trekker van de hele provincie met landelijke uitstraling moest worden.
Zowel voormalig directeur André de Jong als ik waren razend enthouisiast over het plan.
(het zijn slechts foto's ter illustratie, wil je de tekst echt lezen dan moet je even je pagina vergroten)
Aangestoken door mensen als onder andere Koos Los en Daan van der Linden, leefde ik voor de wijk en als woordvoerder liet ik geen kans onbenut om als wijk weer in de pers te komen.
Ik wist natuurlijk ook dat pers het grootste machtsmiddel is van een relatief klein onbeduidend wijkje.
Veel doelen hebben we als buurtbewoners bereikt, het slachthuis in Groenoord Zuid ging weg, de ingang van de Groenoordhallen werd verlegd, parkeeroverlast van de Groenoordhallen verdween en de vuilverbranding werd gesloten.
Het meest grappige is dat ik een van de auteurs al ruim 35 jaar ken, en in mijn actieve tijd hij medewerker was van een van de wethouders waar ik destijds de strijd mee aan ging.
Dat maakt het gesprek heel leuk en wederzijds kom je zoveel jaar later tot de meest leuke uitspraken en conclusies.
Zo kwam gisteravond ook ter sprake dat ik destijds (eindelijk volgens een hoop belanghebbenden) afscheid van het buurtcommitee nam.
Voor wie het leuk vind hier de rest van het intervieuw.
Gisteravond bleek dat iedereen opgelucht was dat ik verdween naar een toen kleine partij (waar ik alweer jaren weg ben hoor) en dacht van zo die zijn we kwijt.
De reden waarom Glibber heel snel weg was uit de politiek was heel simpel.
Glibber gaat voor de stad en voor de mensen en niet voor een partij, en dat schijnt niet goed te kunnen.
Eerst de partij en op de tweede plaats de mensen en de stad, Glibber was dus niet geschikt voor de politiek zag hij al snel in.
Er kwam een nieuw buurtcommitee waar de gemeente een (voor haar) goed contact mee had.
Lekker vergaderingen bij de leden thuis en een koekje bij de koffie.
Alleen was er één probleem Glibber was uit de politiek en hield zich rustig ,alleen als er echt iets speelde in de wijk liet hij zich met zijn oude makkers weer even horen.
Ik hoorde dus gisteravond wat een ellendeling ik was destijds, hadden ze het buurtcommitee plat dan kwam de groep Glibber met problemen.
Maar eerlijk is eerlijk, ze kwamen dan een dag later met de groep Glibber praten en werden ook daar deals mee afgesproken.
Ach het waren roerige en vooral toch ook wel nuttige en leerzame jaren, maar overdoen.........ehhh nee dank je kostte toch wel een hoop tijd en energie.
Op dit moment is alles al een paar jaar rustig in de wijk en ook de aanstaande sloop van de Groenoordhallen heeft niet voor veel beroering gezorgd.
We zullen deze zomer nog maar even genieten van het uitzicht en de rust, voordat volgend jaar de sloop van de Groenoordhallen en de nieuwbouw begint.
Toch wel leuk zo'n avondje oude herinneringen ophalen en nagenieten van al onze successen en ook de tegenslagen waar de wijk mee te maken heeft gehad.
Al had ik toen nooit beseft dat we er over een paar jaar opeens een nieuwe wijk bij krijgen en de rust van de drie straatjes voorgoed tot het verleden zullen behoren.
Ach ja, misschien is het wel goed alhoewel het voor mij niet gehoeven had.
Onderweg moet ik ook regelmatig doen wat iedereen moet doen op zijn tijd.
Inderdaad het toilet even opzoeken.
Op de een of andere manier vind ik het altijd een beetje vervelend om bij een klant te vragen of ik even gebruik mag maken van het toilet.
Op zich belachelijk natuurlijk, maar ja zo zit Glibber nou eenmaal in elkaar.
Zodoende ben ik heel vaak aangewezen op toiletten langs de weg, behalve benzinestations lenen ook bomen op stille plekken zich goed voor deze ontspanning van Glibbers waterhuishouding.
Gelukkig komen er steeds meer openbare toiletten langs de weg en ook steeds fleuriger.
Sommige mensen zeggen weleens als ze naar het toilet moeten, "ik ga even de bloemetjes water geven".
Zelfs dat is nu langs de weg mogelijk.
Gezellig even langs de weg de bloemetjes water geven, een geweldig mooie en fleurige oplossing voor langsrazende automobilisten met hoge nood.
Het is alleen wel duidelijk dat dit ook weer een heel rustig plekje was, de bloemen waren behoorlijk verdroogd.
Je kan natuurlijk ook nog goed pech hebben als je nodig moet.
Ach,........ hoe zwaar is het leed dat plassen onderweg heet.
Afgelopen zondag was een van de eerste zonnige lentedagen en heb ik maar eens even toeristje gespeeld.
Het zal een van de laatste weekenden zijn dat de bollenvelden er echt mooi bijstaan dus nog maar wat foto's gemaakt.
Alleen erg raar in het begin zat er een grote groene vlek op mijn lens.
Oh nee, die groene vlek was Annemarie die een dagje over was uit Maastricht om onder andere de bollenvelden eens te komen fotograferen.
Met de macrolens erop werd alles tot in het kleinste detail op de foto gezet.
Terwijl ik stond te wachten dacht ik laat ik ook eens iets proberen met mijn gewone lens.
Was niet ontevreden, niet slecht voor een jongen met een brilletje.
Maar persoonlijk ben ik toch meer voor het iets grovere werk zoals dit soort foto's.
Uiteraard waren we niet de enigen die op de bollenvelden afkwamen, vandaar dat we ons echt een soort bollentoeristen voelden.
Volgende keer neem ik toch een plastic zakje mee, dan heb ik volgend jaar mijn eigen mini Keukenhof.
Aangestoken door alle bloementerroristen, ehh sorry toeristen ging ook Glibber maar even op zijn knietjes.
Maar vooral het detail op de foto is natuurlijk geweldig, sigaret keurig weg van de camera maar wel strak vast.
Je krijgt Glibber niet zo snel op zijn knietjes, maar voor onderstaande foto had ik het wel even over.
Volgens mij bedoelen ze dit als ze het over een zee van bloemen hebben.
En volledig zoals het toeristisch protocol voorschrijft moet er natuurlijk een plaatje worden gemaakt tussen de bloemen.
Alleen werkt dat bij Annemarie altijd anders dan bij de normale bloementoerist.
Ik zag trouwens ook een heel zeldzame soort nieuwe narcis.
De Remi Narcis, hij stond er zo zielig helemaal alleen midden tussen de tulpenvelden.
Met het geweldige weer van zondag was je de winter snel vergeten, alleen de natuur hielp me toch nog even herinneren aan het feit dat we bijna geen sneeuw gehad hebben dit jaar.
Daarom toch nog een beetje wit.
Volgens mij noemen ze dit één met de natuur zijn of gewoon lekker lui tussen de bloemen.
In elk geval zit er kleur genoeg in de foto.
Ik heb me dit jaar behoorlijk uitgesloofd met een stuk of drie logs over de bollenvelden, maar het is dan ook wel mooi hoor al die bloemen.
Alleen nu vind ik het wel weer genoeg, dus volgend jaar pas weer een stukje Hollands Glorie uit het hart van de Bollenstreek.
En wil je toch nog bloemen zien, er komen nog twee bloemcorso's dit seizoen.
De eerste komend weekend van Noordwijk via de Bollenstreek naar Haarlem, alleen ben ik er niet bij want hoop dan lekker te varen.
De omgeving van de Koornbeurs bij de Nieuwe Rijn blijft gewoon een mooi onderwerp om te fotograferen.
Vandaar dat ik er vorige week maar eens op uit trok om daar in de omgeving weer iets te proberen op de foto te krijgen.
Geweldig mooi gezicht de spiegeling van de Koornbeurs in het water.
Maar ook de huizen langs het water geven natuurlijk een prachtig effect.
Het terras van Annie's Verjaardag met op de achtergrond de Hartebrugkerk doet het ook wel mooi 's avonds.
Blijven toch mooie stukjes Leiden zo in het donker.
Ook hier weer een hele rare spiegeling in het water.
Volgende week maar eens andere mooie plekjes in Leiden 's avonds op de foto proberen te zetten.
Vrijdagavond was de jaarlijkse Singelloop, een loop voor het hele gezin.
Het parcours is maar 6,1 kilometer dus vrijwel voor iedereen (behalve Glibber) te doen.
Het startschot werd dit jaar door Nederlands kampioen Kamiel Maase gelost.
Terwijl speaker Teun de Reede druk in de weer was, begon de spanning tegen half acht toch behoorlijk op te lopen.
Het was wel handig dat Leo bij het start/finishgebied stond omdat de foto's ook naar Sleutelstad moesten omdat Chris verhinderd was.
Klokslag half acht stond de klok op 0.00.00 en werd er gestart.
(foto, Leo de Vogel)
Omdat het een erg kort parcours is wordt er gelijk hoog tempo gezet door de wedstrijdlopers.
Let even op de oranje loper met nummer 80 rechts in beeld.
(Foto Leo de Vogel)
Glibber stond zoals altijd weer bij café de Tregter op de Witte Singel.
Met dit soort evenementen is het echt de leukste en gezelligste plek om te staan.
Een paar minuten over half acht kwam de eerste politiemotor in zicht.
Al snel gevolgd door de eerste loper Khalid Choukoud uit Den Haag.
Aan de tijd zag ik al gelijk dat er vandaag een toptijd gelopen zou worden, als er verder gen gekke dingen zouden gebeuren.
En inderdaad, met een tijd van 17 minuten en 34 seconden finishte hij even later en zette een nieuw parcourrecord op zijn naam.
(foto Leo de Vogel)
Bij de Tregter zat er een behoorlijk gat tussen de nummer één en de achtervolgers.
Al vrij snel kwamen ook de eerste wheelers langs, die maken ook een behoorlijk tempo.
Alleen vind ik het vaak doodeng zo tussen de massa lopers.
Het was voor het publiek langs de kant knap koud, maar als ik het hoofd van deze loper zie, had hij er geen last van.
Ik heb geen idee wie Mariska is, maar er was wel een spandoek voor haar.
Er stonden zelfs twee malloten haar te promoten.
Ondertussen was het leukste deel van de Singelloop begonnen.
De duizenden recreatielopers zijn altijd het leukst om te zien en aan te moedigen.
Elk jaar probeer ik bekenden op de foto te krijgen maar is bijna niet te doen om ze op te sporen in de massa.
Het is wel leuk om te zien wie en wat er allemaal meeloopt.
Ook veel (ietsje) ouderen lopen nog enthousiast mee.
Terwijl sommige jongeren alvast het parcours per step verkennen om misschien volgend jaar te lopen.
En als je dan toch je hond moet uitlaten kan je net zo goed de Singelloop even meepakken.
En toch nog een bekende op de foto gekregen, David Wielkens loopt ook elk jaar mee, zowel met de Singelloop als de 10 km tijdens de Leiden Marathon.
Op een gegeven moment komt er natuurlijk een eind aan de stroom van duizenden lopers en sloot nummer 3790 de rij enthousiaste lopers.
Let op dat handje en die vragende blik, inderdaad mijn biertje verdween in dat handje.
Proost Ronald, ik zie je eerdaags bij de marathon wel weer.
En dat is nu precies de reden waarom Glibber bij de Tregter staat, het is niet alleen buiten gezellig en bier vlak in de buurt, maar ook binnen is het gezellig.
Je kan Glibber heel wat wijs maken, maar nee Joke hier trap ik echt niet in.
Uiteraard bleven we nog een tijdje hangen in de Tregter en dan gebeuren er toch wel heel leuke dingen.
Joyce vertelde hoe ze door Daaf ten huwlijk was gevraagd, een geweldig verhaal.
Vervolgens draait ze zich om en zegt "Oh ja voor ik het vergeet Nikos wil jij mijn getuige zijn bij ons huwlijk".
Wel lachen heb nog nooit Mini Glibber met tranen in zijn ogen gezien in de kroeg.
Voor een afzakkertje werd er nog even gestopt bij de Respons.
Het is dat ik weet dat er lopers aan tafel zaten, maar je zou toch denken lekker gezond kluppie met al dat bier, sigaretten en chips.
Glibber is een terrassenmens, maar bij temperaturen dicht bij nul vond ik het toch een stuk minder leuk.
Een goede reden om er vandoor te gaan en thuis lekker warm de foto's te verwerken.
Hieronder een fotofilmpje met nog veel meer foto's van alle lopers en daarin ook de foto's van Leo bij de start en finish.
Toen ik afgelopen woensdag het hotel in Maastricht uitstapte had ik het pas door.
Natuurlijk had ik wel wat wielrenners door het hotel zien lopen, maar ja Limburg daar kan je dat verwachten lekker oefenterreintje.
Alleen aan de hoeveelheid pers buiten begreep ik dat het niet zomaar om een simpel oefenritje ging.
De Raboploeg had zijn intrek in het hotel genomen en was aan het oefenen voor de Amstel Goldrace van dit weekend.
Vooral RTL was nadrukkelijk aanwezig en interviewde verschillende renners, zoals bijvoorbeeld Robert Gesink.
Andere renners zoals Laurens ten Dam maakten een praatje met de fotografen en andere belangstellenden.
Het viel mij op hoeveel aandacht de pers voor deze oefenronde had.
Ze gingen vandaag het parcours van de Amstel Goldrace rijden en zodoende was er zelfs een camaraman die de training op de motor ging volgen.
Ja, met je scooter kan je natuurlijk ook een heel eind komen zoals deze man in gesprek met een van de renners.
Onder het toeziend oog van ploegleider Erik Dekker controleerden de renners nog even hun materiaal.
Je ziet hem denken, wat zal het worden zondag en zou een van deze mannen als eerste de finish overgaan.
Ondertussen draaiden de camera's er lustig op los, en maakte ook Glibber snel wat foto's.
Nog even een snel interview met volgens mij Thomas Dekker een van de kanshebbers voor aanstaande zondag.
Helaas moest ik weg en heb ze zodoende niet weg zien rijden, al met al was het toch een klein karavaantje met de volgwagens en de pers.
Maar ja een mens kan niet alles hebben he, en het staat wat raar als je te laat bij je klant komt en zegt, ik moest even de Raboploeg voor mijn log op de foto zetten.
Ik ben ze helaas die dag verder niet meer tegen gekomen.
Dus wil ik ze zien rijden dan zal ik het toch met de tv beelden van zondagmiddag moeten doen.
Morgen bij mij een ander sportevenement, een sfeerreportage van de Singelloop in Leiden van vrijdagavond.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl