Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
Pageviews
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Statistieken
|
|
Toeristje spelen.
Afgelopen zondag was een van de eerste zonnige lentedagen en heb ik maar eens even toeristje gespeeld.
Het zal een van de laatste weekenden zijn dat de bollenvelden er echt mooi bijstaan dus nog maar wat foto's gemaakt.
Alleen erg raar in het begin zat er een grote groene vlek op mijn lens.
Oh nee, die groene vlek was Annemarie die een dagje over was uit Maastricht om onder andere de bollenvelden eens te komen fotograferen.
Met de macrolens erop werd alles tot in het kleinste detail op de foto gezet.
Terwijl ik stond te wachten dacht ik laat ik ook eens iets proberen met mijn gewone lens.
Was niet ontevreden, niet slecht voor een jongen met een brilletje.
Maar persoonlijk ben ik toch meer voor het iets grovere werk zoals dit soort foto's.
Uiteraard waren we niet de enigen die op de bollenvelden afkwamen, vandaar dat we ons echt een soort bollentoeristen voelden.
Volgende keer neem ik toch een plastic zakje mee, dan heb ik volgend jaar mijn eigen mini Keukenhof.
Aangestoken door alle bloementerroristen, ehh sorry toeristen ging ook Glibber maar even op zijn knietjes.
Maar vooral het detail op de foto is natuurlijk geweldig, sigaret keurig weg van de camera maar wel strak vast.
Je krijgt Glibber niet zo snel op zijn knietjes, maar voor onderstaande foto had ik het wel even over.
Volgens mij bedoelen ze dit als ze het over een zee van bloemen hebben.
En volledig zoals het toeristisch protocol voorschrijft moet er natuurlijk een plaatje worden gemaakt tussen de bloemen.
Alleen werkt dat bij Annemarie altijd anders dan bij de normale bloementoerist.
Ik zag trouwens ook een heel zeldzame soort nieuwe narcis.
De Remi Narcis, hij stond er zo zielig helemaal alleen midden tussen de tulpenvelden.
Met het geweldige weer van zondag was je de winter snel vergeten, alleen de natuur hielp me toch nog even herinneren aan het feit dat we bijna geen sneeuw gehad hebben dit jaar.
Daarom toch nog een beetje wit.
Volgens mij noemen ze dit één met de natuur zijn of gewoon lekker lui tussen de bloemen.
In elk geval zit er kleur genoeg in de foto.
Ik heb me dit jaar behoorlijk uitgesloofd met een stuk of drie logs over de bollenvelden, maar het is dan ook wel mooi hoor al die bloemen.
Alleen nu vind ik het wel weer genoeg, dus volgend jaar pas weer een stukje Hollands Glorie uit het hart van de Bollenstreek.
En wil je toch nog bloemen zien, er komen nog twee bloemcorso's dit seizoen.
De eerste komend weekend van Noordwijk via de Bollenstreek naar Haarlem, alleen ben ik er niet bij want hoop dan lekker te varen.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl
Reacties
*grin* Ik geloof dat er een paar foto's ongeveer gelijk (ehh helemaal gelijk) terug gaan komen.
Wanneer de bollen bloeien in hun wondertere kleuren
En zoetbedwelmend geuren
Daar ginds bij Hillegom
Dan zegt Moe: "Pa, de bloemenvelden maggen we niet missen"
Maar Pa bromt: "Ik ga vissen
Wat zie je aan zo'n blom"
Na enige discussie komt er een echtelijke wrijving
Ma wenst hem een verstijving
Of 'n taam'lijk dik gezwel
Pa snapt het niet direct
En staat eerst wat verwonderd
Zegt dan: "Ben je be...reid schat"
En daar gaat het heele stel
refrein:
Naar de bollen
Naar die prachtige bollen
Waar je sprakeloos geniet
Van de kleuren, die je ziet
Naar de bollen
Die heerlijke bollen
Want die zie je maar eenmaal in het jaar
Men ziet de cavalcade in een moterbussie stappen
De kind'ren ginnegappen
En deinen heen en weer
Ma trapt een mag'ren heer
Die z'in de bus passeren moet
Een beurs plekkie in z'n voeten
En lispelt: "V'rekskuzeer"
"Marietje", zegt Ma, "Zit niet al door in je neus te pulken"
Het kind gaat aan het bulken
En Pa vermaant z'n vrouw
"Dat jij 't niet gracieus vindt
Het is je eigen neus, kind
Ze pulkt toch niet in die giechel van jou"
refrein
Bij 't dolen door de velden slaakt Marietje plots'ling kreten
"Een slang het me gebeten
Ik ga het hoekie om"
Ma zegt: "Het is een fietsband, leg niet zo gemeen te janken
Dat he' j' aan j' vaar te danken
Die wou toch naar Hillegom"
Ze peinst over een frontaanval, gevolgd door 'n tatouage
Zegt iets over een blamage
Zo'n dikke dronken os
Pa zegt: "Oud fregat
Wat let me of ik nek je"
Draait onder dat gesprekje
Een paar ledematen los