Over de sloop van de Groenoordhallen heb ik al meerdere logs geschreven en ik blijf erbij dat het qua kansen op landelijke uitstraling voor Leiden zonde is.
Grote evenementen kunnen we wel vergeten en we blijven steken als grappig middelmatig toeristenstadje.
We hebben natuurlijk de meest mooie musea van het land, maar daar trek je in eerste instantie niet de meeste mensen mee, met grote evenementen wel.
Denk alleen maar eens aan bijvoorbeeld het ijssclulpturenfestival met 268.000 bezoekers in twee maanden.
Maar goed die discussie is over, de Groenoordhallen gaan gewoon dicht na 31 december en zullen dan gesloopt worden om plaats te maken voor een nieuwe woonwijk.
In opdracht van o.a. de gemeente en de projektontwikkelaar Ymere verschijnt er in de loop van dit jaar een boekje over de Groenoordhallen en de wijk Groenoord.
En ja, ............Glibber woont er ruim 30 jaar en heeft in de 80 en 90 er jaren een bescheiden rol gespeeld in de wijk.
Vandaar dat de auteurs van het boek gisteravond even op bezoek kwamen om ook van mij een en ander over de wijk en haar geschiedenis te horen.
Tijdens het gesprek blijkt opeens hoe er in een vrij korte tijd een hoop kan veranderen.
In 1993 waren er nog grootste plannen om de Groenoordhallen een facelift te geven en het de trekker van de hele provincie met landelijke uitstraling moest worden.
Zowel voormalig directeur André de Jong als ik waren razend enthouisiast over het plan.
(het zijn slechts foto's ter illustratie, wil je de tekst echt lezen dan moet je even je pagina vergroten)
Aangestoken door mensen als onder andere Koos Los en Daan van der Linden, leefde ik voor de wijk en als woordvoerder liet ik geen kans onbenut om als wijk weer in de pers te komen.
Ik wist natuurlijk ook dat pers het grootste machtsmiddel is van een relatief klein onbeduidend wijkje.
Veel doelen hebben we als buurtbewoners bereikt, het slachthuis in Groenoord Zuid ging weg, de ingang van de Groenoordhallen werd verlegd, parkeeroverlast van de Groenoordhallen verdween en de vuilverbranding werd gesloten.
Het meest grappige is dat ik een van de auteurs al ruim 35 jaar ken, en in mijn actieve tijd hij medewerker was van een van de wethouders waar ik destijds de strijd mee aan ging.
Dat maakt het gesprek heel leuk en wederzijds kom je zoveel jaar later tot de meest leuke uitspraken en conclusies.
Zo kwam gisteravond ook ter sprake dat ik destijds (eindelijk volgens een hoop belanghebbenden) afscheid van het buurtcommitee nam.
Voor wie het leuk vind hier de rest van het intervieuw.
Gisteravond bleek dat iedereen opgelucht was dat ik verdween naar een toen kleine partij (waar ik alweer jaren weg ben hoor) en dacht van zo die zijn we kwijt.
De reden waarom Glibber heel snel weg was uit de politiek was heel simpel.
Glibber gaat voor de stad en voor de mensen en niet voor een partij, en dat schijnt niet goed te kunnen.
Eerst de partij en op de tweede plaats de mensen en de stad, Glibber was dus niet geschikt voor de politiek zag hij al snel in.
Er kwam een nieuw buurtcommitee waar de gemeente een (voor haar) goed contact mee had.
Lekker vergaderingen bij de leden thuis en een koekje bij de koffie.
Alleen was er één probleem Glibber was uit de politiek en hield zich rustig ,alleen als er echt iets speelde in de wijk liet hij zich met zijn oude makkers weer even horen.
Ik hoorde dus gisteravond wat een ellendeling ik was destijds, hadden ze het buurtcommitee plat dan kwam de groep Glibber met problemen.
Maar eerlijk is eerlijk, ze kwamen dan een dag later met de groep Glibber praten en werden ook daar deals mee afgesproken.
Ach het waren roerige en vooral toch ook wel nuttige en leerzame jaren, maar overdoen.........ehhh nee dank je kostte toch wel een hoop tijd en energie.
Op dit moment is alles al een paar jaar rustig in de wijk en ook de aanstaande sloop van de Groenoordhallen heeft niet voor veel beroering gezorgd.
We zullen deze zomer nog maar even genieten van het uitzicht en de rust, voordat volgend jaar de sloop van de Groenoordhallen en de nieuwbouw begint.
Toch wel leuk zo'n avondje oude herinneringen ophalen en nagenieten van al onze successen en ook de tegenslagen waar de wijk mee te maken heeft gehad.
Al had ik toen nooit beseft dat we er over een paar jaar opeens een nieuwe wijk bij krijgen en de rust van de drie straatjes voorgoed tot het verleden zullen behoren.
Ach ja, misschien is het wel goed alhoewel het voor mij niet gehoeven had.
Reacties