DIT ZIJN WIJ
leidseglibber.punt.nl links
Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Een aantal maanden geleden is de kunstgroep de Leidsche Mondialen opgericht door o.a, Dick Bakhuizen vd Brink.
Deze club mensen komt al jaren elke vrijdagmiddag bij elkaar in het atelier van Dick om even te gezellig te kletsen en te borrelen.
Behalve kunstenaars bestaat de groep verder uit kunstkenners en kunstgenieters.
Vier leden van de groep exposeren momenteel in de Hooglandse kerk in Leiden.
En shame shame shame Glibber was helemaal vergeten naar de opening te gaan terwijl hij ruimschoots van te voren een uitnodiging had gekregen.
Hij kwam er een tijdens de draaiorgeldag achter dat hij zich een ruime week vergist had.
Terwijl Dick er even lustig op los draaide op een orgeltje van Jan van der Plas moest hij erom lachen dat ik me vergist had.
Iedereen natuurlijk zijn eigen mening, maar ik vind zijn werk gewoon heel erg mooi.
De manier hoe de gezichten zijn verwerkt in de schilderijen heeft iets mysterieus.
Hoe langer je er naar kijkt, hoe meer je ziet en dat trekt me altijd wel.
Beetje moeite doen om iets echt helemaal te zien, hierdoor blijven de schilderijen naar mijn idee ook langer aantrekkelijk.
Er staat zowel iets ouder als nieuw werk op de expositie, en het prtret van Jan Wolkers blijft natuurlijk ook heel apart.
Ook in dit schilderij weer meerdere gezichten en vormen te zien.
Ook de zoon van Jan Wolkers exposeert hier met zijn foto's.
Ook erg mooi zijn de olieverfschilderijen van Margaretha Frederiks die geweldig is in het schilderen van diverse bloemen.
Opmerkelijk zijn de details die ze in sommige schilderijen weet te verwerken.
Meestal zijn tijdens de openingsuren alle vier de kunstenaars aanwezig, omdat ik zaterdag wat aan de vroege kant was waren alleen Dick en Alie Ronkes er.
Het keramiek op de tentoonstelling is van Alie Ronkes.
Mooie vormen met zowel harde kleuren als zachte tinten.
Het is als je in Leiden bent of woont zeker de moeite waard de Hooglandse kerk eens binnen te lopen voor deze expositie.
De expositie is geopend van dinsdag t/m zaterdag van elf tot vier uur.
Na 18 mei moet je weer een jaartje wachten op de volgende expositie van deze kunstenaars in de Hooglandse kerk.
Glibber moest werken vandaag op Bevrijdingsdag, maar gelukkig stuurde Leo een aantal foto's naar mij op.
Ik blijf het ergens gek vinden dat ene helft van Nederland vrij is en de andere helft moet werken.
Of je doet het niet of je doet het goed, maar dit is een beetje halve oplossing.
Uiteraard ben ik ervoor om er jaarlijks een Nationale feestdag van te maken.
En nou niet zeuren over teveel vrije dagen, Nederland is een van de landen met de minste Nationale feestdagen.
In Leiden is er jaarlijks een grote braderie op de Doezastraat op 5 mei.
Dit jaar deed Leiden ook voor het eerst mee aan de estafette om het bevrijdingsvuur naar Leiden te brengen.
Leden van de Leiden Road Runners brachten samen met wethouder Marc Witteman het vuur naar Leiden waar het omstreeks half één vanmiddag arriveerde.
Dit jaar waren er ook weer enkele autenthieke legervoertuigen aanwezig.
Een paar jaar geleden was er een grote intocht van oude legervoertuigen met toen ook nog een aantal oud strijders en Canadeze erop.
Vond dat toch wel iets hebben.
Maar ook hier had men zijn best gedaan en het zag er best goed uit.
Ik denk alleen dat de bevrijders er destijds niet zo relaxed bij konden zitten.
Over relaxed gesproken, ook Sugar Lee Hooper trad op , ziet er iets minder relaxed uit vind ik persoonlijk.
Ik wil niet flauw zijn, maar bij Sugar Lee Hooper moet ik altijd gelijk denken aan een mislukte travestieshow, maar dat kan natuurlijk aan mij liggen.
Maar naar ik begrepen heb was het gewoon lekker gezellig druk en genoot iedereen van zijn of haar vrije dag en het zonnetje.
Over twee jaar in 2010 is er weer een Nationale Bevrijdingsdag, maar zoals ik al eerder zei, eigenlijk zou het elk jaar een Nationale feestdag moeten zijn.
Vrijdagavond aan de vooravond van de 10e Leidse Draaiorgeldag was er een bijzonder concert in de Hooglandse kerk.
Via meerdere orgels en gastoptredens maakte men een reis door de tijd en de muziek.
Het is ongelooflijk als je hoort wat er allemaal mogelijk is met de diverse orgels.
De avond werd heel vakkundig met veel uitleg aan elkaar gepraat door deze twee heren.
Uiteraard werd er eerst even stil gestaan bij het plotseling overlijden van Lesly Krul eerder dit jaar.
Lesly was een van de mede stimulators achter de negen eerdere draaiorgeldagen.
De orgels stonden door de hele kerk, zodoende moest het publiek elke keer verplaatsen naar een ander orgel.
Persoonlijk vond ik dat heel leuk bedacht, eigenlijk een heleboel miniconcertjes in één concert.
Het echte werk werd natuurlijk achter de orgels gedaan.
En met zoveel muziek moet je wel gaan dansen natuurlijk.
Maar ook even poseren bij deze schitterende auto met orgel erachter.
Op zich is het logisch dat de orgels niet meer met de hand gedraaid worden, maar er werd wel even bewezen dat de echte orgeldraaiers het nog niet verleerd zijn.
Dit orgel wat wel oud lijkt maar gebouwd werd in 1992 bewees dat nummers als Gimme some lovin van de Spencer Davis Group en muziek uit de Blues Brothers heel erg kunnen swingen via een orgel.
Ook dit was weer een orgel van de familie Krul, voor wie het natuurlijk best wel een moeilijke maar ook wel heel mooie avond was.
Dat ook een ritme-sectie erg goed samen kan gaan met een orgel werd door deze groep bewezen.
Maar het kan nog gekker of liever gezegd mooier.
Dat bewezen deze Rapper en Saskia Laroo.
Volgens mij was het de eerste keer dat een combinatie als deze optrad.
Beiden waren dan ook razend enthousiast na hun optreden.
Zo enthousiast dat ze het nummer nog een keer opnieuw deden en spontaan de zaal ingingen.
Als afsluiting van de avond alweer een unieke combinatie.
Een operagezelschap samen met een orgel.
Nummers zoals het Slavenkoor van Verdi en Torreador klonken samen met het orgel geweldig in de kerk.
Ik was deze avond samen met logster Loontjuh, zij zet deze week ook foto's en filmpjes over de Draaiorgelsdag op haar log.
Zaterdag was de echte Leidse Draaiorgeldag en stonden bijna 90 orgels in en om de kerk.
Het leek wel een plaatje van Anton Pieck met de zon, de bomen en overal draaiorgels.
Op de laatste slag van 12 uur begonnen alle orgels tegelijkertijd "Lang zal die leven" te spelen.
Hiermee bereikte men een plaats in het Guinnes Book of Records.
Het viel mij op dat er nog enorm veel met de hand gedraaid werd.
En niet alleen bij de kleine orgeltjes maar ook bij de grote orgels.
Uiteraard waren ook de broertjes, nou ja broers Mink aanwezig op deze 10e draaiorgeldag.
Aan muziekboeken was duidelijk geen gebrek.
Om de hoek in de Oude Rijn lag een van de boten van Sjaak Veringa.
Speciaal voor de Leidse Draaiorgeldag had hij een draaiorgel aan boord laten hijsen door een kennis.
Het zag er geweldig uit, maar je wilt niet weten wat een werk het gekost heeft hem aan boord te krijgen vertelde hij.
Deze mevrouw bracht via de telefoon wel een heel speciale verjaardagsgroet over.
Speciaal voor de persoon aan de andere kant van de lijn werd nogmaals "Lang zal die leven" gespeeld.
Als ik zo de Hooglandse Kerkgracht zie met de zon en alle orgels, dan is Leiden toch wel erg mooi hoor.
Als je een stukje film wil zien moet je even op dit filmpje van Leo klikken.
Als je er nog niet genoeg van hebt dan hier nog een filmpje van Leo, alleen nu buiten opgenomen.
Ouderen kunnen zich nog de tekeningen van Aap, Noot, Mies herinneren met onder andere de man met het aapje.
En nog een aapje.
Het leek wel een dierentuin, de halve Apenheul zat op de orgels.
Alle Leidse draaiorgel-eigenaren waren aanwezig en genoten van de grote belangstelling en de aandacht van de pers voor deze dag.
Dat een aantal Leidse orgels soms de halve wereld over gaan bleek maar weer bij dit orgeltje van Hiddo van Os.
Afgelopen Koninginnedag stond hij er nog mee in Abu Dhabi (Arabische Emiraten) om de Koninginnedag op de Nederlandse ambassade een stukje Hollandse traditie te laten horen.
Door alle drukte van de afgelopen tijd was Glibber helemaal vergeten naar de opening van de tentoonstelling van Dick Bakhuizen vd Brink te gaan.
Maar ja, normaal is zijn tentoonstelling altijd pas in mei.
Ondanks dat ik de uitnodiging al meer dan een maand geleden gekregen had, zat de maand mei gewoon in mijn hoofd.
In elk geval kon Dick er al draaiend aan een orgeltje van Jantje vd Plas hartelijk om lachen en komt er van de week alsnog een log over de tentoonstelling.
Als je nog meer orgels, ritmesectie, rapper, operagezelschap, Sakia Laroo en nog meer orgels wilt zien kijk dan even op onderstaand fotofilmpje.
Zondag is het 4 mei en herdenken we hopelijk massaal weer de gevallenen uit de tweede wereldoorlog.
Twee jaar geleden heb ik er een heel uitgebreide log over gemaakt, misschien wel interessant om nog eens na te lezen.
Het belangrijkste van de dodenherdenking vind ik dat we allemaal even stil staan bij alle doden die in diverse oorlogen gevallen zijn en helaas nog steeds elke dag vallen.
Ook is het belangrijk even stil te staan bij het feit dat wij gelukkig nog steeds in een vrij en democratisch land leven en altijd moeten blijven waken dat niemand ons dat af kan nemen.
Daarom hoop ik dat ook dit jaar de opkomst bij de dodenherdenking weer massaal zal zijn.
Ik moet opeens denken aan een voorval tijdens de dodenherdenking jaren geleden.
Zelf ga ik al sinds mijn ongeveer zestiende naar de dodenherdenking.
Mevrouw Glibber was dat niet gewend maar sinds ze mij kent gaat ze trouw elk jaar mee.
Een jaar of vijftien geleden in de tijd van o.a. de CD stond er iemand die wij kenden tijdens de dodenherdenking ongeïnteresseerd met een biertje in zijn hand voor een kroeg aan de overkant.
Hij had zijn Duitse laarzen en een jack met diverse swastika's aan.
Mevrouw Glibber zag het, stootte mij aan en zei, nu snap ik pas echt waarom ik hier sta.
Het doet mij goed te zien dat elk jaar meer mensen samen komen bij het monument bij molen de Valk en ook steeds meer jonge mensen meelopen in de stille tocht.
Ik hoop dat iedereen vandaag even stil staat bij de dodenherdenking.
Of je dat nu thuis of bij een van de monumenten doet, als je maar stil staat bij de verworvenheden die we nu gelukkig hebben en te danken aan hen die vielen.
( Even voor de goede orde, in de log waar ik bovenin dit artikel naar verwijs, staat een stukje over de kogelgaten in restaurant de Haagsche Schouw.
Naar aanleiding van die log heeft de huidige eigenaar destijds contact met mij gezocht en geprobeerd het in de restauratie van het hotel/restaurant mee te nemen.
Ondertussen kennen wij elkaar ook van andere Leidse aangelegenheden en hij heeft er echt zijn best voor gedaan.
Helaas is in het verleden zowel aan het restaurant, als de brug alle schade hersteld.
Onderzoek wees uit dat de kogelgaten in de loop der jaren weggestuct zijn en het zou geschiedsvervalsing zijn er zomaar wat gaten in aan te brengen.)
Zaterdag is de 10e Leidse draaiorgeldag en het beloofd weer een grandioos festijn te worden.
Helaas zie je steeds minder draaiorgels op straat terwijl ze zo bij Nederland horen.
Leiden is nog een echte draaiorgelstad en gelukkig zie je hier meerdere draaiorgels dagelijks in de stad.
Om de aandacht voor dit stukje cultureel erfgoed hoog te houden wordt dan ook zaterdag de 10e Leidse Draaiorgeldag georganiseerd.
Zowel in als om de Hooglandse kerk staan diverse draaiorgels die om beurten hun muziek zullen laten horen.
Maar ook op het water is er te genieten van draaiorgels zo vaart De Leidse Rederij met een orgeltje op een van haar schepen.
(foto De Leidse Rederij)
Ik zeg het heel eerlijk, toen ik een jaar of twintig was boeide een draaiorgel mij totaal niet.
Maar ja, je zag ze overal en ze kwamen regelmatig door je straat, het hoorde gewoon bij het dagelijks leven.
Maar denk eens even na, hoelang is het geleden dat er bij jou een draaiorgel in de straat stond en hoeveel steden zijn er niet waar je helemaal geen draaiorgel meer tegenkomt.
Daarom is de Leidse Draaiorgeldag in het leven geroepen en dat het een succes is bewijst wel het feit dat het dit jaar voor de tiende keer georganiseerd wordt.
Dit jaar is er alleen een heel apart iets bij, om 12:00 uur is de bedoeling dat 70 draaiorgels zowel binnen als buiten de Hooglandse kerk tegelijkertijd hetzelfde nummer draaien.
Men hoopt hiermee in het Guinnes Book of records te komen, en geloof me het gaat lukken.
Het publiek zal het naar zijn zin hebben, alleen de Nederlandse orgeldraaiers zullen dit jaar iemand heel erg missen.
Een van de drijvende krachten achter dit festijn was Lesly Krul, die begin dit jaar plotseling is overleden.
Gelukkig zet zijn zoon de orgeltraditie voort, maar ik weet dat veel orgeldraaiers zaterdag niet alleen voor het publiek maar ook speciaal voor Lesly draaien.
Vorig jaar werd er nog een speciaal promotiefilmpje voor de Draairogeldag opgenomen met Lesly en zoon in de hoofdrol.
Ik weet nu al zeker dat het een geweldig draaiorgelfestijn gaat worden zaterdag.
Mocht je in Leiden wonen of in de buurt zijn, dan moet je zeker weten even gaan kijken en luisteren in en om de Hooglandse kerk.
De 10e Leidse Draaiogeldag duurt van 10:00 tot 17:00 uur.
De recordpoging voor het Guinnes Book is om 12:00 uur.
Update:
Vanavond was ik uitgenodigd om bij de Avond van het Draaiorgel aanwezig te zijn.
Samen met Loontjuh (die er later deze week ook een log over plaatst) ben ik geweest en het was echt bijzonder.
Alle facetten en mogelijkheden van meerdere draaiorgels kwamen aan bod.
Echt uniek was onder andere dat zelfs een Rapper en trompettiste Saskia Laroo heel goed konden zingen en spelen met een orgel.
Daarnaast waren er nog veel meer mogelijkheden zoals een ritme sectie en een operagezelschap.
Dankzij Leo hier alvast twee filmpjes over het opera gezelschap.
Alles over deze avond en de recordpoging van zaterdag om in het Guiness Book of Records te komen staat zondagavond op mijn log.
1 Mei was voor Glibber toch wel een bijzondere dag.
Niet dat het 1 mei de dag van de arbeid was hoor, want de werkelijke intentie daarvan leeft volgens mij uitsluitend nog bij een aantal ouderen.
Voor Glibber heeft de dag van de arbeid en de viering daarvan begin jaren negentig afgedaan.
Ik houd van eerlijk en oprechtheid als je iets viert, en dat zag ik niet echt meer bij de vieringen de laatste twintig jaar.
Maar dit jaar stond ik opeens weer even op 1 mei stil bij dat stukje felheid, solidariteit en maatschappijkritisch inzicht.
De vlam leefde weer heel even op.
Sinds kort heeft Leiden de Elly Kerckhoffskade.
Als er iemand is die het verdiend heeft dat er een straat of kade naar haar vernoemd zou worden dan is het Elly Kerckhoffs wel.
Elly leerde ik kennen toen ik een jaar of zestien was, zij is bepalend geweest voor de rest van mijn leven en de inhoud die ik daar nog dagelijks aan geef.
En niet alleen voor mij, maar voor veel van mijn leeftijdsgenoten uit die tijd.
In die tijd had je niet zoveel jongerencentra, een van de belangrijkste was Troef, waar Elly directrice van was.
Over Elly Kerckhoffs kan ik maar één ding zeggen, het mooiste mens wat ik ooit in mijn leven ben tegen gekomen.
Zij wist een stelletje totaal ongemotiveerde jongeren, enthousiast te maken voor politiek, sociale projecten etc. etc.
Tot aan de dag van haar overlijden is zij actief gebleven met werken en bleef mensen motiveren, na haar Troeftijd in de politiek en daarna in de ouderenbonden.
Slechts een kleine greep uit het geheel, vanuit Troef is het eerste jongerencentrum in Leiden gerealiseerd (nu LVC), het eerste Popfestival (Pink-IN), de werkgroep huisvesting werkende jongeren, heel progressief voor die tijd hadden wij de eerste COC bar op de dinsdagavonden (Mix), Release een groep voor opvang en begeleiding van jongeren en diverse actiegroepen werkten vanuit Troef.
De meeste Troevers van de eerste jaren werken nu nog steeds, vrijwillig of beroepsmatig in tal van politieke, sociale, culturele of vrijwillgersorganisaties.
Zij worden dan ook regelmatig de kinderen van Elly genoemd.
De Leidse PVDA afdeling wilde voorafgaand aan haar 1 mei viering een korte hulde aan Elly brengen op de naar haar vernoemde kade.
Dat was voor Glibber een reden om zeker even langs te gaan.
Tegen twee uur hadden zich een aantal mensen verzameld op de kade, waaronder ook enkele oud Troevers, zoals Annemarie Hoorn (die Elly de laatste jaren van haar leven vijwel dagelijks verzorgd heeft) Petra Hoogeveen, Ron Mittelmeyer en oud ambtenaar Leo Meyer waar we destijds erg veel steun van hebben gekregen bij diverse acties en activiteiten.
We waren het er wel gelijk over eens dat dit niet bepaald de plek is om te vernoemen naar Elly.
Ze had meer een straat in het centrum of in Leiden Noord verdiend, hier woont niet bepaald de doelgroep waar ze voor leefde.
Update 20 mei 2008.
Heel terecht ben ik via de mail erop gewezen dat de opmerking "dat de doelgroep waar ze voor leefde nou niet bepaald hier woont" voor een deel onterecht is.
Er wonen wel zeker mensen die vroeger binnen de doelgroep van Elly vielen in deze wijk.
Ik hoop hiermee de een beetje te kort door de bocht genomen opmerking weer recht gezet te hebben.
En bij deze dank aan de trotse leidenaar die mij er even op wees.
Een van de jongere bestuursleden legde uit waarom we hier waren.
Ik hoorde naderhand dat ze tot voor kort geen idee had wie Elly geweest was en zich meer richtte op de toekomst dan op de geschiedenis.
Ik wil niet flauw zijn, maar denk dan toch, zonder geschiedenis is er geen toekomst, maar de bedoeling is goed.
Hierna nam raadslid Hilde Jansen het woord.
Hilde heeft heel veel met Elly samengewerkt en sprak haar bewondering uit voor het nimmer aflatende enthousiasme en vuur wat Elly in zich had en op iedereen wist over te brengen.
Heel herkenbaar in haar toespraak was, als je Elly tegenkwam wist je zeker dat je vijf minuten later weer in een of andere werkgroep, commissie of actiecommité zat.
Zelf moest ik opeens terugdenken aan mijn huwlijk destijds, waar Elly mijn getuige was.
We kregen een electrisch mes, met daarbij de woorden dat ik altijd scherp moest blijven en moest oppassen me nooit in mijn vingers te snijden.
Ik denk dat die scherpte en oplettendheid er nooit meer uit zullen gaan.
Hierna kreeg namens de oud Troevers Petra Hoogeveen nog even het woord.
Ook zij wees er op dat veel Troevers uit die tijd geworden zijn wat zij nu zijn dankzij de inbreng van Elly.
Tevens gaf zij de aanwezige wethouder Marc Witteman en raadsleden nog even mee hoe blij Elly geweest zou zijn met de fontijn van van Doesburg op het Stationsplein.
De discussie daarover is weer opgelaaid en onlangs is er een motie aangenomen dat de fontein eindelijk gerealiseerd gaat worden.
Daarom, als je Elly echt wilt eren dan moet gewoon die fontein op het Stationsplein komen.
Hierna probeerden de PVDA leden een roos aan te bieden bij de bewoners van de kade, alleen waren de meesten volgens mij op de meubelboulevard want er was vrijwel niemand thuis.
Het is dat ik uit eerbetoon voor Elly kwam, op de toespraak van Hilde, de rozen en de paraplu's na heb ik vroeger rodere tijden meegemaakt.
Terwijl de PVDA naar haar 1 mei bijeenkomst ging, bleven wij als oud Troevers nog even staan praten en besloten dat de gekregen rozen maar één goede plaats verdienden.
Ik hoop dat de bewoners van de kade ooit zullen beseffen dat ze op een kade wonen die vernoemd is naar een uniek persoon uit de Leidse geschiedenis.
Mocht er een leven na de dood zijn, dan hoop ik dat het nog een tijdje duurt voor het mijn tijd is.
Zeker weten dat Elly ons daarboven allemaal allang weer heeft ingedeeld bij allerlei werk en actiegroepen en je dus echt niet aan je rust toekomt.
(Soms zijn logs een beetje tijdgebonden, vandaar vandaag twee logs.
Het verslag over Koninginnedag in Leiden staat in de andere log hieronder)
Het was niet echt mijn Koninginnedag dit jaar, veel te koud geen lekker buitenslenter weer.
Dinsdagavond voor ik naar het Leids Glibberbal ging regende het zo hard dat ik voor het eerst sinds tijden een keer zonder camera de deur uit ben gegaan.
Woensdag leek het allemaal mee te vallen, we gingen met zon de deur uit en kwamen vijf minuten later met zware bewolking aan bij het Praethuys.
De band begon net te spelen, klonk goed hoor maar door de kou kon het me niet echt boeien.
Het voorstel van mevrouw Glibber om binnen te gaan zitten nam ik dan ook zonder tegensputteren aan.
Naast ons zaten nog een paar restanten van de avond ervoor.
Met restanten bedoel ik, de mensen die er gisteravond bij waren, het volgehouden hebben, maar nu even de tijd nodig hadden om bij te trekken.
Van hun uiteraard geen foto, want met het beste fotoshop programma viel er nog niet veel van te maken.
Het idee de hele middag aan de bar te blijven hangen trok me wel en niet aan, vandaar toch maar even een snel klein rondje centrum gemaakt.
Heel klein rondje hoor.
Onder het motto, ik heb die boot geregeld en zal dan genieten ook, voeren ze door de grachten.
En dat terwijl de eerste kinderen hun rug hadden toegedraaid naar hun handel.
Hoelaat komt mama me ophalen, ik vind er niets meer aan.
Andere kinderen hielden nog wel even vol.
En zo niet, veel vaders zijn net grote kinderen, alleen naar wie gaat nu de opbrengst.
En veel van die vaders stonden te wachten tot hun kinderen ze eindelijk op kwamen halen.
Ik heb hier nu wel lang genoeg gestaan, ik vind het bijna niet meer leuk.
En je krijgt er ondanks dat je in beweging bent nog kouwe klouwe van ook.
Je staat erbij en je kijkt ernaar, maar ook op het stadhuisplein kreeg ik niet het warme gevoel van feest, terwijl ik hoorde dat men het toch naar zijn zin had.
Jessssssss, ik sta op de foto.
Hoedje, hoedje, hoedje ik neem mijn petje er voor af.
Dit was leuk, ik dacht wat blijft die meid me aankijken.
Toen ik het bordje op de grond zag met de tekst "kijk eens, ik kan stilstaan" begreep ik het en gaf spontaan mijn eerste euro op de vrijmarkt uit.
Er zit een hoop jong muzikaal talent in Leiden, zagen we net al die drummer nu kwam ik een violist tegen.
Maar waarom vinden ze elkaar nou niet op zo'n dag.
Een cello (Nanos bedankt voor de correctie) is een mooi instrument en knap als je het kan spelen, maar echt volle zalen trek je niet met een hele middag solo.
Ik hoop dat het kind plezier heeft gehad, maar ergens vind ik het zielig om alleen met dat instrument te zitten.
Over een maandje begint het EK voetbal en als het een beetje goed gaat met het Nederlands elftal zal het best wel druk worden in de stad.
Maar om nu al vast je plaatsje in te nemen is wel erg vroeg hoor.
Ondertussen werd op de Nieuwe Rijn nog steeds geprobeerd het warm en oranje te houden.
Alhoewel warm en oranje???
Dit lijkt mij niet echt oranje, en zeker niet warm.
Goed voorbeeld doet goed volgen.
Ik ben blij dat ik niet zo'n volgzaam tiepje ben.
Tijd om terug te gaan naar warmere oorden zoals het Praethuys waar onder andere Erik het best naar zijn zin had achter een van de buitenbarren.
Maar echt mooi weer wilde het nog steeds niet worden en dat kon je aan de mensen zien.
Ik was blij dat ik weer naast mevrouw Glibber (en de eerder genoemde restanten van de avond ervoor) aan de bar kon zitten, een stuk warmer dan buiten.
Ik keek wat rond en bedacht, eigenlijk is Leiden een groot open boek wat je waar dan ook, al is het aan de bar in één adem uit kan lezen.
Het was weer een kleurrijke dag, alleen een graadje of tien te koud.
Ik ben vandaag (1 mei) naar iets voor mij persoonlijk heel bijzonders geweest, waarvan morgen of overmorgen verslag.
Glibber houdt van tradities, hoe kneuteriger hoe beter.
Vandaar dat Glibber elk jaar trouw naar de intocht van Sinterklaas zit te kijken.
Iets Nederlandser bestaat er toch niet, we lopen er massaal voor uit en kinderen verkleden zich als zwarte pietjes.
De plaatselijke kinderkoortjes doen hun best zo goed mogelijk voor de dag te komen.
En natuurlijk heeft Sinterklaas even een hartelijk woord voor ze over en wil best ook wel even proberen te dirigeren.
Kortom een heerlijk kneuterig puur Hollands feest.
Vandaag was het Koninginnedag, al kijkend naar tv waar het bezoek aan Makkum en Franeker werd uitgezonden vraag je je af, is er eigenlijk een verschil tussen het bezoek van de Koninklijke familie en de intocht van Sinterklaas.
Eigenlijk niet, we dossen ons nu in plaats van zwarte pietjes uit als Hollanders.
We zwaaien naar elkaar en geven handjes.
In plaats van kindertekeningen krijgt de familie boekjes, schilderijtjes, plaatselijke koeken, en noem maar op.
De Koninklijke cadeautjesdragers hebben er elk jaar weer een zware klus aan om alles naar de bus te sjouwen en denken vaak was ik maar zwarte Piet geworden.
Kindertekeningen zijn veel lichter sjouwen dan al die plaatselijke kunst.
Ze moeten meedoen aan de spelletjes waar je de rest van het jaar toch niet aan moet denken.
Ik vraag me ook af of ze in de bus helemaal blauw liggen van het lachen over waar ze dit jaar weer ingetrapt zijn om te doen.
We praten her en der wat en hebben ook aandacht voor kleine onderdaantjes.
Er is hoop, onze Hollandse tradities zullen niet verloren gaan in de toekomst.
Het mag misschien toeval zijn maar sinds de komst van Maxima hebben we eigenlijk geen winters meer gehad, zou dat haar warme Argentijnse invloed zijn.
Maar kijk, dit is nu het toppunt van integratie, ze kan schaatsen en is ook niet te beroerd het even te showen.
Het is duidelijk, Beatrix kan met een gerust hart over een paar jaar afstand van de troon doen.
Met deze schaatsdemonstratie is bewezen dat we met dit stel op de troon niet bang hoeven te zijn ons koekhappen, spijkerpoepen, de spiraal en spijkerbroekhangen te moeten missen in de toekomst.
Volgens mij is dit een duidelijke kreet in de trant van, "wat koekje bij de koffie , ik heb een stukje Elfstedentocht gereden".
Ook het kaatsen is voor de toekomst zekergesteld.
Nog even de hele familie op het podium en afwachten of er nog een korte toespraak komt.
Wat zegt u, of ik een telefonische bestelling door wil geven?
Nou doe mij maar twee kaatsenballen in een net, schijnt mijn vrouw wel een leuke sport te vinden.
En ja hoor een korte toespraak, de werkelijke tekst is me even ontschoten, maar het was iets in de trant van.
Landgenieters ook wij hebben weer genoten, spierpijn en kramp in onze kaken van het lachen.
Wil iedereen zich even melden bij de chauffeur van de bus, zodat er geen enkel Koninklijk lid in Franeker achterblijft. (de groep is al groot genoeg)
Na het zien van deze beelden brak zelfs in Leiden de zon door, het oranje poldergevoel is weer voor een jaartje opgepoetst.
Ik ga de stad in en heb er lak aan, ik trek lekker een oranjeshirt aan.
We zijn dinsdagavond en woensdag even de deur uit.
Andere jaren heeft de molen de Nederlandse vlag weer om gehangen, dat betekent een aantal speciale dagen.
Zag vanmiddag opeens dat er dit jaar geen vlag omheen hangt, hoe dat nou weer komt.
We beginnen met feest op 30 april waarna we op 4 mei (hopelijk) massaal herdenken om dan op 5 mei alweer feest te vieren.
En sinds een aantal jaar is ook 6 mei een legendarische dag in onze geschiedenis geworden.
Maar goed, we gaan nu eerst even feessie vieren en ik hoop voor iedereeen dat het weer mee zal vallen.
Om zes uur waren ze in de stromende regen nog druk bezig het publiekspodium bij het stadhuis over het water op te bouwen.
Ach als het vanavond vol staat zal het best wel meevallen met het weer.
Maar zo mooi weer als vorig jaar gaat het niet worden.
Er zullen weer heel wat mensen in het oranje rondlopen, en toch heeft dat wel iets.
Los van Koningshuis etc heeft het ook iets van verbroedering en dat is wel belangrijk vandaag de dag.
En kan leuke foto's opleveren.
Of Glibber in oranje gaat ??????????????
Eerlijk gezegd vergeet ik het meestal, maar als het oranje wordt dan wordt het wel beperkt en vooral in stijl.
Prettige dagen en geniet er even van op welke manier dan ook.
Woensdag is het weer zover en gaat Nederland weer massaal Koninginnedag vieren.
Ik merk zelfs de laatste jaren dat veel republikeinen toch de stad in gaan, onder het motto ik vier geen Koninginedag maar wel een feestje.
En zo hoort het ook, voor mij is gewoon 30 April ons nationale feestje, wat je ook bent , hoe je ook denkt, even met zijn allen naar buiten en lol hebben.
Honderduizenden mensen gaan weer richting de vrijmarkt in Amsterdam of naar de Koninginnenach in Den Haag.
Gelijk hebben ze, als je het leuk vindt om je rot te ergeren aan de toch weer veel te grote drukte, uren op de trein wilt wachten en nergens bij wilt kunnen komen moet je dat zeker doen.
Zelf kies ik voor de iets mindere drukte in Leiden.
Jarenlang hebben we toegekeken hoe iedereen de stad uitging op 30 april, de laatste jaren is daar een kentering in gekomen.
Vorig jaar werd het Leids Glibberbal weer nieuw leven ingeblazen en heeft gelukkig dit jaar een vervolg gekregen.
Naast deze kroegen zijn er nog meer kroegen die iets doen maar waren nog niet bekend toen de L.O.S. uitkwam.
Nieuw dit jaar is een tweedaags festival wat door de horeca langs de Nieuwe Rijn is georganiseerd.
De Koornbeurs wordt podium en het water ervoor wordt een publiekspodium.
Hier treden onder andere op 29 april de bekende Leidse smartlappenband De Tranentrekkers op en dance classics band Noises R Back.
(foto de Tranentrekkers van Jan Scharloo)
Op 30 april treden 's avonds de coverband Jellyfish en Alderliefste op bij de Koornbeurs.
(foto via Google)
Vorig jaar was het behoorlijk druk tijdens het eerste Leids Glibberbal, als het weer een beetje meezit dan zal het dit jaar ook best wel weer gezellig druk worden in de stad.
30 April zelf wordt natuurlijk ook weer druk en gezellig in de stad.
Uiteraard zal Glibber zelf wel beginnen en eindigen bij het Praethuys.
Maar de rest van de stad is ook leuk hoor, alhoewel ik de vrijmarkt meestal pas zie op het moment dat ze al aan het opruimen zijn, en de laatste koopjes bij de vuilnisbak staan.
Naast de eerder genoemde Koornbeurs met Alderliefste zal natuurlijk ook het mega dancefestijn op de Garenmarkt weer veel bezoekers trekken met als hoogtepunt de wereldberoemde Leidse DJ Armin van Buuren als uitsmijter.
Hij komt nog steeds elk jaar even terug naar Leiden om hier op 30 april te draaien.
Het is alleen maar te hopen dat het dit jaar net zo mooi weer is als vorig jaar.
Echt slecht wordt het niet, maar temperaturen van boven de twintig graden zoals vorig jaar zitten er helaas niet in.
Maar ach, als iedereen maar een gezellige dag heeft in welke kroeg of op welk plein je ook komt, daar gaat het tenslotte om.
En in Leiden geldt maar één ding, we gaan gezellig met elkaar om.
Of je nu op moet letten of feest moet vieren, samen hebben we een leuke dag.
Voor iedereen alvast een heel leuke Koninginnedag gewenst.
En mocht je toevallig naar Leiden komen of hier wonen en met de auto naar de stad willen gaan, klik op het logo en je weet waar je kan parkeren en gratis overal gebracht en gehaald wordt binnen het centrum.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl