Koninginnedag in Leiden, koud he.
Het was niet echt mijn Koninginnedag dit jaar, veel te koud geen lekker buitenslenter weer.
Dinsdagavond voor ik naar het Leids Glibberbal ging regende het zo hard dat ik voor het eerst sinds tijden een keer zonder camera de deur uit ben gegaan.
Woensdag leek het allemaal mee te vallen, we gingen met zon de deur uit en kwamen vijf minuten later met zware bewolking aan bij het Praethuys.
De band begon net te spelen, klonk goed hoor maar door de kou kon het me niet echt boeien.
Het voorstel van mevrouw Glibber om binnen te gaan zitten nam ik dan ook zonder tegensputteren aan.
Naast ons zaten nog een paar restanten van de avond ervoor.
Met restanten bedoel ik, de mensen die er gisteravond bij waren, het volgehouden hebben, maar nu even de tijd nodig hadden om bij te trekken.
Van hun uiteraard geen foto, want met het beste fotoshop programma viel er nog niet veel van te maken.
Het idee de hele middag aan de bar te blijven hangen trok me wel en niet aan, vandaar toch maar even een snel klein rondje centrum gemaakt.
Heel klein rondje hoor.
Onder het motto, ik heb die boot geregeld en zal dan genieten ook, voeren ze door de grachten.
En dat terwijl de eerste kinderen hun rug hadden toegedraaid naar hun handel.
Hoelaat komt mama me ophalen, ik vind er niets meer aan.
Andere kinderen hielden nog wel even vol.
En zo niet, veel vaders zijn net grote kinderen, alleen naar wie gaat nu de opbrengst.
En veel van die vaders stonden te wachten tot hun kinderen ze eindelijk op kwamen halen.
Ik heb hier nu wel lang genoeg gestaan, ik vind het bijna niet meer leuk.
En je krijgt er ondanks dat je in beweging bent nog kouwe klouwe van ook.
Je staat erbij en je kijkt ernaar, maar ook op het stadhuisplein kreeg ik niet het warme gevoel van feest, terwijl ik hoorde dat men het toch naar zijn zin had.
Jessssssss, ik sta op de foto.
Hoedje, hoedje, hoedje ik neem mijn petje er voor af.
Dit was leuk, ik dacht wat blijft die meid me aankijken.
Toen ik het bordje op de grond zag met de tekst "kijk eens, ik kan stilstaan" begreep ik het en gaf spontaan mijn eerste euro op de vrijmarkt uit.
Er zit een hoop jong muzikaal talent in Leiden, zagen we net al die drummer nu kwam ik een violist tegen.
Maar waarom vinden ze elkaar nou niet op zo'n dag.
Een cello (Nanos bedankt voor de correctie) is een mooi instrument en knap als je het kan spelen, maar echt volle zalen trek je niet met een hele middag solo.
Ik hoop dat het kind plezier heeft gehad, maar ergens vind ik het zielig om alleen met dat instrument te zitten.
Over een maandje begint het EK voetbal en als het een beetje goed gaat met het Nederlands elftal zal het best wel druk worden in de stad.
Maar om nu al vast je plaatsje in te nemen is wel erg vroeg hoor.
Ondertussen werd op de Nieuwe Rijn nog steeds geprobeerd het warm en oranje te houden.
Alhoewel warm en oranje???
Dit lijkt mij niet echt oranje, en zeker niet warm.
Goed voorbeeld doet goed volgen.
Ik ben blij dat ik niet zo'n volgzaam tiepje ben.
Tijd om terug te gaan naar warmere oorden zoals het Praethuys waar onder andere Erik het best naar zijn zin had achter een van de buitenbarren.
Maar echt mooi weer wilde het nog steeds niet worden en dat kon je aan de mensen zien.
Ik was blij dat ik weer naast mevrouw Glibber (en de eerder genoemde restanten van de avond ervoor) aan de bar kon zitten, een stuk warmer dan buiten.
Ik keek wat rond en bedacht, eigenlijk is Leiden een groot open boek wat je waar dan ook, al is het aan de bar in één adem uit kan lezen.
Het was weer een kleurrijke dag, alleen een graadje of tien te koud.
Ik ben vandaag (1 mei) naar iets voor mij persoonlijk heel bijzonders geweest, waarvan morgen of overmorgen verslag.
Reacties
Maar toch...
Hier was het prima weer!
O ja, die contrabas is een cello.