DIT ZIJN WIJ
leidseglibber.punt.nl links
Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Ik ga proberen alle verslagen over 3 Oktober er zo snel mogelijk op te zetten, vandaar waarschijnlijk later vanavond/vannacht ook al een fotoreportage over de optocht.
Maar eerst nu even de Reveille, de Koraalmuziek en uitdeling van Haring en Wittebrood.
Glibber heeft het dit jaar weer gered om na een avond en stukje nacht stappen op tijd te zijn voor de reveille.
Na een nachtje met maar een kleine 3 uur slaap stond ik samen met Mini Glibber om half zeven bij de Reveille.
Uiteraard waren ook de verslaggevers van 3 Oktoberradio al aanwezig.
Eigenlijk is het gekkenwerk, maar oh zo leuk om erbij te zijn.
Een dertig jaar geleden stond er hooguit een honderd mensen.
Mede (nou ja vooral) door toedoen van onder andere Claas Griffioen, die de vrienden van de Reveille oprichtte staan er nu enkele duizenden mensen al om half zeven 's morgens bij het stadhuis.
Om half zeven begint het blaasorkest Decibel om de mensen wakker te maken.
Om zeven uur verzamelen bestuursleden en de burgemeester zich op het balkon om de Reveille mee te zingen.
Voor Mini Glibber ging er een wereld open.
Het was zijn eerste keer en kon niet begrijpen dat er zoveel mensen waarvan het grootste deel de avond ervoor flink gestapt hadden aanwezig waren.
Na de Reveille kwam het gebruikelijke rondje stad (zie log van gisteren) die eindigde aan de voorkant van het stadhuis, waar o.a. Trudy Kwik iedereen en Goed Ontzet toewenste.
Drumfanfare FBL speelde nog één keer het 3 Octoberlied van Rubberen Robbie en daarna verdween het grootste gedeelte van de mensen richting Koraal.
Je komt ook iedereen tegen he, ook bijvoorbeeld Maretoeter, vaste lezer en reageerder Leo, die met slaperige oogjes toch ook al op pad was.
Mini Glibber snapte er ondertussen echt niets meer van, maar vond het geweldig om mee te maken.
Na een snelle kop koffie vertrokken we richting van der Werfpark om het Koraal mee te maken.
Ondanks de regen die regelmatig viel was het ook bij het Koraal stampend vol.
Leidenaren laten zich hun feest echt niet afnemen door het slechte weer.
Tijdens het Koraal werd het droog en tegen alle voorspellingen in, bleef het droog tot aan het begin van de avond.
Ook familie kom je deze dagen bijna meer tegen dan in de rest van het jaar.
Na het Koraal snel richting uitdeling Haring en Wittebrood, een mens holt wat af in de vroege ochtend.
Mini was in de haast zijn shawl vergeten dus kocht nog snel een nieuwe, zonder shawl kan je je natuurlijk niet vertonen.
Het is wel prettig dat je haringen tegenwoordig buiten schoon gemaakt kunnen worden, scheelt een hoop gepruts thuis.
De speciale toegangskaart die Glibber dit jaar had kwam erg goed van pas en je kon de uitdeling eens van de andere kant bekijken.
Ook erg gezellig was het in het voorgedeelte van de Waag, waar je (hoe kan het ook anders) lekkere broodjes haring aangeboden kreeg.
De leden van het zeemanskoor Rumor di Mare speelden en zongen regelmatig in de Waag en dat geeft toch een heel bijzonder sfeertje.
Vast onderdeel is dat muziekvereniging de Burcht omstreeks negen uur even binnen komt spelen.
Dat klinkt echt fantastisch en overweldigend in de Waag.
Glibber heeft een gedeelte van het binnenoptreden gezien en is toen met zijn haringen richting de schoonmakers gegaan.
Soms heb je pech en ik heb dat geloof ik elk jaar, uitgerekend stonden er voor mij weer meerdere mensen met grote partijen haring om schoon gemaakt te laten worden.
Maar ja ook dat hoort erbij en de verhalen in de rij zijn altijd geweldig om aan te horen.
Maar ik was toch blij toen uiteindelijk mijn haringen klaar lagen om schoon gemaakt te worden.
In het (korte) fotofilmpje hieronder een impressie van de Reveille, Koraal en Haring en Wittebrood.
Even een snelle tussendoor update.(Ondertussen staat onderin ook een fotofilmpje van 2 Oktober)
Regen, hagel, storm en onweer kregen het niet voor elkaar om Leiden thuis te houden.
Met het feest der feesten gaat gewoon toch iedereen de deur uit.
Het was zielig voor de taptoe toen hoosde het echt.
Maar dat deerde niemand en alsof er niets aan de hand was liep alles mee, zoals bijvoorbeeld muziekkorps FBL uit Leiden.
De taptoe is een presentatie van alle Leidse verenigingen en daarom lopen er veel kleine kinderen mee en dat vind ik dan weer zielig.
Alhoewel iemand naast mij zei, ik ben vroeger ook heel wat keren nat geregend.
En ja dat is waar, ik heb ook heel wat keren in de stromende regen de taptoe gelopen en vond het (toen) geen probleem.
Er waren verenigingen bij die zich goed voorbereid hadden op het slechte weer, wel slim eigenlijk.
Als muziekkorps is dat wat moeilijker om je in te pakken of met een plu te lopen.
Deze hockey-ers hadden bijna op echte schaatsen kunnen gaan zo koud was het.
Na de taptoe was het gelijk giga druk in de stad.
Veel kroegen hadden pleinen of straten zo goed als helemaal overdekt, dus laat maar komen die regen.
Het was niet allen bij de kroegen druk, ook de pinautomaten deden goede zaken.
En de toiletten schijnbaar ook, als ik zo naar die doos toiletpapier kijk.
Bij de Spieghels kan de straat niet overdekt worden, maar geen probleem ondanks dat het regelmatig noodweer was stond de straat barstensvol.
Ook Herman van Amstel verbaasde zich erover dat het publiek bleef staan, in andere steden was men al lang gevlucht voor het weer was zijn reactie.
Schrik niet, maar vanmorgen om half zeven stonden Glibber en mini Glibber alweer in de stad bij de Reveillle (3 x L is Leids).
Om daarna achter FBL aan een klein rondje stad te maken om de rest van de stad wakker te maken.
Ook Peter Labruyere stond (ook al bijna traditie) vanuit zijn raam te zwaaien.
Daarna naar het Koraal geweest en Haring & Wittebrood gehaald.
Ik vind het altijd geweldig op het moment dat de Burcht de Waag inkomt dat geeft een geluid, niet normaal meer, maar super gezellig.
Ook de commissieleden van de 3 October Vereeniging hadden het best naar hun zin, het was droog en er kwam zelfs een vaag zonnetje.
Bij Henny, mijn favoriete viswijf mijn haringen gehaald.
Viswijf is geen beledeging hoor, is een erenaam voor de dames die de haring uitdelen.
Buiten stonden tientallen schoonmaaksters die met zijn allen ongeveer een 30.000 haringen hebben schoongemaakt in rap tempo.
Op het moment dat ik deze log schrijf (half twaalf) schijnt de zon en ziet het ernaar uit dat de optocht droog over gaat komen.
Of dat ook zo is, lezen jullie morgen wel.
Glibber heeft al een aantal haringen op en verdwijnt nu de stad weer in.
Update: Hieronder een fotoflimpje met foto's van o.a. de Taptoe, Praethuys en de Twee Spieghels.
De traditionele bos rood witte bloemen staat in huis, een teken dat het echt zover is.
Vanavond is het Feest der Feesten eindelijk losgebarsten en als jullie dit lezen staat Glibber ergens in de stad met een biertje in zijn hand.
En hoe ze het bij je brengen of zelf brengt maakt niet uit als het maar komt.
In de kleine studio van 3 Oktoberradio die zowel op internet wereldwijd als in de regio op 107.00FM te horen is zijn ze keihard bezig een mooi live programma neer te zetten.
Het hele team staat er in elk geval klaar voor iedereen via internet en radio te laten meegenieten van 3 October.
Gisteren was de zoveelste aftrap, dit keer het Mini Koraal.
Helaas kon ik er niet bij zijn, maar het is geweldig om die duizenden schoolkinderen enthousiast allerlei vaderlandse liederen te horen zingen.
Ondanks de regen was het stampend vol.
(foto Marjo Heemskerk)
Glibber heeft plannen genoeg voor de komende anderhalve dag.
Donderdagavond uiteraard de taptoe en dan de kroegentocht om de honderd meter speelt wel een band dus dat gaat helemaal goed komen.
Mini Glibber wil dit jaar (voor het eerst) naar de Reveillle, Haring & Wittebrood en het Koraal.
Dus staan we om half zeven 's morgens alweer in de stad.
Het leuke is dat de een net zijn bed uitkomt na een uurtje of drie slapen en de ander gewoon zijn bed niet gezien heeft.
Maar we staan er wel met zijn allen als begin van een hele lange feestdag.
Om dan daarna even de rest van het centrum wakker te maken om half acht 's morgens door al zingend achter FBL aan te lopen.
Waar het vandaan komt weet ik niet, maar er worden voornamelijk twee nummers gezongen.
De eerste is " Ik wil soep, ik wil soep, soep met ballen", sorry het is gewoon zo.
Maar ja kan jij iets beters bedenken na een nacht stappen.
Het tweede is uiteraard het Rubberen Robbie 3 Oktoberlied, als je het nog even wilt horen en de tekst wilt lezen klik maar weer even op het logo hieronder.
Nadat we naar het Koraal zijn geweest en onze haringen hebben opgehaald gaan we even naar huis om bij te komen en de haringen op te eten.
Je moet een bodem leggen he, voor de rest van de dag.
Dit jaar komt de optocht een uur eerder dus wordt nog haasten om op tijd bij de Tregter te zijn voor de optocht.
Altijd feest daar, voor tijdens en na de optocht.
En, ..................heel belangrijk, bier in glas.
Daarna naar de Spieghels en weet ik veel waar nog meer naartoe.
Pfffffff houd maar op, het worden drukke dagen.
Vandaar pas zaterdagavond weer een echte log, alhoewel misschien ergens tussendoor een update.
Voor iedereen die in Leiden is of er naartoe komt, kan ik maar één ding zeggen.
IK WENS JE EEN GOED ONTZET.
Niemand kan er meer omheen, overal in Leiden merk je dat 3 October eraan komt.
Alle toegangswegen richting molen de Valk, Beestenmarkt en stationsgebied zijn afgesloten vanwege de opbouw van de kermis.
Overal zijn afsluitingen en menig onbekend automobilist wordt radeloos van de afsluitingen.
De Leidenaar daartegenover vindt het geweldig, het is een onderdeel van de voorpret.
Ook Glibber stond met zijn auto vast op een van de smalle in en uitvalswegen rondom het centrum.
Ach wat maakt het uit, ik zat droog terwijl de regen met bakken uit de lucht kwam.
In de buurt van het LUMC (Leids Universitair Medisch Centrum) was ook de Wassenaarseweg weer afgezet om plaats te bieden aan alle salonwagens van de kermis.
Elk jaar verrijst daar een compleet dorp van kermiswagens met alle voorzieningen die nodig zijn om het personeel van de kermis onder te brengen.
Ondertussen gaat ondanks de regen de opbouw in rap tempo door.
(foto Leo de Vogel)
Dinsdag waren de resultaten al duidelijk zichtbaar, alhoewel er nog veel gebouwd moet worden.
Ook richting station stond al een groot gedeelte.
Glibber wil eigenlijk alles op zijn logs vermelden in de aanloop naar het feest, maar helaas de tijd en ruimte ontbreekt.
Maar toch even een goede tip.
Uiteraard kom je bijna om de honderd meter wel een band tegen bij alle kroegen, en kan ik dat er echt niet allemaal opzetten.
Maar één tent waar ik op zeker te vinden ben is bij de Twee Spieghels in de Nieuwstraat waar het ook altijd twee dagen één groot feest is.
Dat komt natuurlijk ook doordat er diverse Nederlandstalige artiesten optreden waarvan ik de meeste nog ken uit mijn tijd dat ik meewerkte met het Leids Festival van het Levenslied.
En ze zijn er allemaal weer bij dit jaar, zoals bijvoorbeeld de Leidse Kevin en de Belgische Hazes imitator Kevin Kenzo.
Even in het kort het programma.
Donderdagmiddag beginnen ze om 16:00 uur met DJ Rene.
Vanaf 21:00 uur treden, Kevin Kenzo, Djunja, Herman van Amstel, Sandra Swart en Ed Palermo op, na 01:00 uur draait DJ Rene nog een uurtje door.
Dit jaar is mijn fotomaatje Annemarie er niet bij, dus zal alles zelf moeten doen.
Op 3 October treedt tijdens de optocht DJ Rene vanaf 13:00 uur weer op, na 15:00 uur treden in deze volgorde Frank van de Besselaar, Sjannie, Kevin, Rose en Ronny Jordaan elk twee maal een half uur op.
Daarna neemt om ongeveer half negen DJ Rene het weer over en draait de rest van de avond door.
Het weer ziet er niet best uit voor de komende dagen, maar de echte Leidenaar laat zich door regen niet af schrikken.
We hebben feest en dan zullen we feesten ook.
Kortom we zijn er klaar voor om er anderhalve dag tegenaan te gaan.
Ook begint de stad al naar peen en uien te ruiken omdat iedereen bezig is de traditionele hutspot klaar te maken.
Bij ons zegt het vlees ook al blub.
De enige met wie ik medelijden heb zijn de tientallen verkeersregelaars die in de stromende regen al drie dagen alle omleidingen regelen.
Terwijl ik deze log maak heb ik via internet 3 oktoberradio alweer opstaan en geniet van hun programma's.
Naast het officiële Leidse volkslied is het 3 Octoberlied van Rubberen Robbie nog steeds het nummer wat je deze dagen overal hoort en bij duizenden Leidenaren deze maand als ringtone te horen is.
Nooit gehoord, even op het logo klikken en je hebt het nummer en de tekst.
Parkeren op 2 of 3 October en ook de rest van het jaar, klik op het logo en laat je gratis met de shuttle busjes de stad in brengen.
Ik ben misschien behalve een chauvinistische Leidenaar ook een emotionele klojo.
Afgelopen weekend stond er in de "Het op Zondag" een uitspraak van mij hoe erg ik het vond dat ik één keer in mijn leven 3 October heb gemist.
Het was 1974, ik werkte in een hotel in Zwitserland.
(hotel Hertenstein)
Ik kreeg geen vrij om een paar dagen naar Leiden te gaan.
Ik was in staat om ontslag te nemen en heb dat ook gedaan, alleen in die tijd kreeg je dan een aantekening in je paspoort dat je tien jaar lang niet meer in Zwitserland mocht werken, en dat risico was net even te groot, dus trok noodgedwongen mijn ontslag weer in.
Zodoende zat ik op 3 October 1974 boven op een berg in 50 cm sneeuw mijn verdriet te verzuipen (had wel een vrije dag) en wist van minuut tot minuut wat er in Leiden op dat moment gebeurde.
(mijn uitzicht vanaf de Rigi)
Die opmerking in "de Het" zette mij aan het denken over mijn eerste ervaringen met 3 October.
Iedereen denkt dat ik vanaf mijn geboorte 3 October heb gevierd, dat is echter niet helemaal het geval.
Toen ik geboren werd zaten we acht jaar na de oorlog en was mijn vader keihard bezig zijn kantoor op te bouwen.
3 October telde voor hem niet, maar ja hij was dan ook import Leidenaar en hard bezig zekerheden voor zijn gezin op te bouwen.
Gelukkig hadden wij een ouder nichtje die op de Haagse Kunstacdemie zat en bij ons woonde, zij nam ons mee naar de taptoe, de optocht en de kermis.
Het kantoor werd steeds bekender en belangrijker en naast zijn werk begon hij zich steeds meer in te zetten in het Leidse leven.
Zo werd hij lid van tennisvereniging Roomburg en kwam al vrij snel in het bestuur terecht.
Ergens kon het eigenlijk niet uitblijven, hij werd gevraagd om lid te worden van het bestuur van de 3 October Vereeniging.
Hij kwam in de optochtcommissie terecht en zat vanaf dat moment op 3 October in de koets.
( uiterst rechts op de foto met naast hem een legendarisch ex bestuurslid Han de Wilde)
Voor ons als kinderen veranderde er opeens van alles.
3 October was heilig en iedereen die werkte met 3 October werd gezien als een soort stadsverrader.
Financieël hadden wij als kinderen er ook baat bij, want opeens kregen we meer geld om naar de kermis te gaan.
We liepen mee in de taptoe met onze sportvereniging want dat hoorde bij 3 October volgens mijn vader.
(Hier liep ik niet bij hoor, dus je hoeft niet te zoeken)
Aan de taptoe is eigenlijk nooit iets veranderd, het is wat grootser geworden en de attributen zijn met zijn tijd meegegaan.
Maar de oorsprong blijft bestaan, alle Leidse verenigingen presenteren zich en de ene helft van Leiden kijkt naar de andere helft.
Maar eigenlijk veranderd er aan de oorsprong en gebruiken van het feest eigenlijk niets, en zo hoort het ook.
Neem bijvoorbeeld het Koraal om acht uur 's morgens zo'n 35 jaar geleden.
Het is wat drukker geworden de laatste jaren , maar het principe is nog steeds hetzelfde.
Een aantal bestuursleden zaten toen in de koetsen die aan het begin van de optocht reden.
( voor de historici onder ons, links Hans Jansen met onafscheidelijke sigaret, Jo Laman en Ton van Aelst.)
En wat is er nu veranderd vandaag de dag, eigenlijk niets, een gedeelte van het bestuur zit nog steeds in de koetsen, geweldig toch.
Door de vele shows die de deelnemers aan de optocht geven ontstaan er gaten in de optocht.
Het leuke is, dat alle besturen van de afgelopen pak em beet 50 jaar hebben geprobeerd de gaten te voorkomen.
In de tijd van mijn vader hadden ze de oplossing gevonden, dachten ze.
Bestuursleden gingen meelopen met de optocht om te zorgen dat de shows niet te lang werden en daardoor de gaten te voorkomen.
Ook mijn vader ging de koets uit met het idee de gaten te voorkomen.
Een 3 Octoberoptocht zonder gaten is ondenkbaar en voor niemand een probleem, het hoort er gewoon bij.
Maar steeds meer bestuursleden lopen mee met de optocht in de hoop ooit de gaten op te lossen.
Geloof me, ze horen erbij en worden never nooit opgelost.
Al heel wat jaren deelt het Leidsch Dagblad voor de optocht uit kranten uit met onder andere het nieuws over de taptoe en de start van het feest op 2 October.
Je hebt van die (mini) Glibbers die ongestoord die krant dan ook op hun gemak gaan lezen in afwachting van de optocht.
Ik loop constant te vertellen dat er geen verschillen tussen vroeger en nu zijn.
Natuurlijk zijn er verschillen, vroeger was het bestuur een pure mannenclub.
Met de komst destijds van Annelies Koole - Heymans kwam de doorbraak van vrouwen in het bestuur.
En sinds vorig jaar is er voor het eerst in de geschiedenis een vrouwelijke voorzitter van de vereeniging.
Els van Eijck is de eerste vrouwelijke voorzitter van de 3 October Vereeniging.
Ook in de fotografie is een hoop veranderd, vroeger werd het bestuur op deze manier op de foto gezet.
Vorig jaar zette ik het bestuur op een heel andere manier op de foto.
Het is raar eigenlijk, er verandert een hoop terwijl eigenlijk alles hetzelfde blijft.
Ik hoor mijn vader er eigenlijk nooit over, hij informeert naar de aanloop en de afloop van het feest.
Een mening over hoe het nu gaat zal je nooit van hem horen, hij geniet van het enthousiasme
waarmee wij het feest vieren.
Hij gaat elk jaar nog kijken bij het opstellen van de optocht en voelt zich dan weer even bestuurslid en verantwoordelijk.
Het is duidelijk, kind, bestuurslid, Leidenaar of import Leidenaar, als je het 3 Octobergevoel eenmaal hebt, dan raak je het nooit meer kwijt.
Deze log had ik zaterdagavond al gemaakt en stond klaar om vanavond te plaatsen, alleen door het concert gisteren bij Koetshuis de Burcht komt er toch nog een stukje achteraan.
Er is nog een traditie die ik over het hoofd had gezien.
De zondag voor 3 October komen ex-bestuursleden bij elkaar in het Koetshuis om gezamenlijk een hutspotmaaltijd te eten en bij te kletsen.
Je voelt hem al aankomen, de man waar ik het in mijn log van gisteren over had die ik al mijn hele leven ken is uiteraard mijn vader.
Als ex-bestuurslid wilde hij graag bij de hutspotmaaltijd zijn om iedereen weer eens te zien.
Geweldig dat hij er was en logischerwijs stop je even met fotograferen en gaat naast hem zitten om even te kletsen.
Vervolgens val je van de een in de andere verbazing.
Voorbeeldje, terwijl Men in blues speelde zei ik, "kan me indenken dat deze muziek iets minder is voor je, maar ik vind het klasse".
Hij kijkt mij aan met een blik van nou ja en antwoord, "hoezo, ik vind het erg muzikaal hoor".
Glibber is een druk mannetje die constant allerlei bekenden ziet, maar ik weet wel van wie ik het heb.
Even rustig kletsen met je vader is er niet bij, de een na de ander kwam langs om even dag te zeggen.
Uiteraard onze gemeenschappelijke vriendin Trudy Kwik.
Daarna de volgende gemeenschappelijke vriendin Annelies Koole-Heymans waar ik eerder in deze log over schreef dat zij het eerste vrouwelijke bestuurslid van de 3 October Vereeniging was.
Carla die voor dat ze destijds haar eigen kledingzaak begon, jarenlang in mijn jeugd kapster bij ons aan huis was.
We hebben eigenlijk een hoop gemeenschappelijke vriendinnen.
Maar ook ex-3 October bestuurslid en ex-directeur van de Groenoordhallen André de Jong kwam nog even langs.
Het leuke met André is dat wij in het verleden heel vaak op een gezonde manier in de clinch hebben gelegen over de Groenoordhallen.
Hij kwam op voor de hallen en ik voor de wijk, terwijl bij wijze van spreken anderen vechtend over straat rolden kwamen wij er altijd uit om de beste oplossingen te zoeken.
We hebben het nog heel even gehad over de aanstaande sloop van de hallen, die ons toch allebei aan het hart gaat.
In het begin van deze log schreef ik al dat ik best een emotionele klojo ben.
Door mijn vader hier even als ex-bestuurslid in het zonnetje te zetten, bedank ik eigenlijk alle ex en huidige bestuursleden van de 3 October Vereeniging die toch maar even als puur vrijwilligerswerk dit feest elk jaar weer neerzetten.
Ik teken ervoor dat ik op mijn negentigste ook nog zo kan genieten van het Feest der Feesten.
Ennuhhhhhh, vergeet niet vanaf 1 oktober is 3 oktoberradio live in de lucht.
In de regio op 107.00 Fm en overal ter wereld op internet, daarnaast kan je via de webcam onder andere beelden van de kermis zien.
Vannacht starten ze met een symphonic rocknight, en de komende dagen veel live programma's vanuit het feestvierende Leiden.
Door een storing op Punt NL is de site regelmatig uit de lucht geweest, ik hoop dat het nu opgelost is.
Mocht u de komende dagen niet makkelijk op de site kunnen komen dan zijn ze nog steeds bezig met de storing.
Sorry.
Ik blijf het over traditionele voorfeesten hebben in de aanloop naar 3 October.
De zondagmiddag voor 3 October is er al enkele jaren een goed concert op het plein bij Koetshuis de Burcht.
Het was lekker druk op het plein en iedereen genoot nog even van mooie muziek en een zonnige zondagmiddag.
Dit jaar werd er begonnen met de bigband van Frits Landesbergen.
Glibber houdt van diverse muziekstijlen van hardrock tot bijvoorbeeld big band muziek.
Vandaar dat ik net zoals als iedereen genoot van de muziek van Frits Landesbergen.
En ja, wat is er nou mooier dan in het zonnetje genieten van heerlijke muziek aan de voet van de Burcht.
Na de bigband trad Chris Koenen met Men in blues op.
Helaas zonder de vaste basgitarist Aad van der Pijlen die al een tijdje ziek is.
Vanaf deze plek, Aad hou je taai en we zien je over een paar maanden hopelijk weer op het podium.
Heerlijke stevige blues met grandioos solo gitaarspel van Chris, zoals we dat gewend zijn.
En natuurlijk als je het maar aardig vraagt maak ik altijd een foto van je.
Uiteraard waren er veel bekenden bij dit optreden in de aanloop naar het feest der feesten van jong tot oud.
Deze meneer die genoot van zijn sigaartje ken ik al mijn leven lang.
En ook hij had de grootste lol.
Maar morgen vertel ik iets meer over hem.
Ondertussen speelde Chris verder en liet iedereen horen en zien hoe mooi een gitaarsolo kan zijn.
Eigenaar Tom Holswilder van het Koetshuis genoot ook, en geloof me dat was niet alleen vanwege de omzet.
Hij geniet echt van dit soort evenementen en als trouwe sponsor van tal van Leidse evenementen is het hem dan ook van harte gegund.
Er zit echter één "nadeel" aan hem, als je langs zijn terras loopt en hij ziet je, is het steevast neem even wat te drinken van me.
Nee dank je, ik heb echt haast.
Haast maak je een andere keer maar, ga zitten en neem iets, kortom een geweldige ondernemer waar Leiden trots op mag zijn.
Er liepen uiteraard tal van bestuursleden van de 3 October Vereeniging rond en voor sommigen is het ook wel lekker even niet in je traditionele jacquet te moeten lopen.
Dit vind ik nou een heerlijke foto.
Chris gaat helemaal op in zijn spel en het kind geniet met volle teugen.
Je kan niet vroeg genoeg in contact gebracht worden met goede muziek denk ik altijd maar.
Het was gewoon een wereldmiddag en ook Trudy Kwik van de commissie PR & Werving die een heel groot aandeel had in de programmering liet duidelijk blijken dat ze het naar haar zin had.
Ik stond ernaast en heb het gehoord, ze kan zelfs perfect meezingen.
We gaan de komende dagen lekker verder met 3 Octoberlogs, morgen een stukje verleden en nostalgie.
De zaterdag voor 3 October zijn er altijd twee traditionele en heel belangrijke feesten.
In de ochtend het feest voor de gehandicapten en 's middags het seniorenfeest.
Allebei geweldige evenementen en voor de 3 October Vereeniging (en nee, zijn geen schrijffouten zo schrijf je dat echt) heel dankbaar om te organiseren.
Alhoewel, het hele feest is dankbaar om te organiseren.
En die dank is wederzijds, de bestuursleden zijn dankbaar het te mogen organiseren en de inwoners zijn dankbaar dat het georganiseerd wordt.
Omdat zelfs Glibber soms een beetje rust nodig heeft sloeg hij het gehandicaptenfeest dit jaar over en sliep lekker uit.
Zodoende dook hij 's middags gelijk het seniorenfeest in.
En voor dat anderen het zeggen, ja ik ga me daar steeds meer op mijn gemak voelen en ken alle vrijwel nummers uit mijn hoofd en vind dat nog leuk ook.
Het showorkest van Koos Mark opende de middag.
In de hal kwam ik de man tegen waar ik (persoonlijk) hoge verwachtingen van had.
De echte blijft voor mij een stukje nostalgie en goede herinneringen aan de zaterdagavonden met zijn allen voor de zwart/wit tv.
Als ik alleen maar zeg, "meneer Cor Steyn mag ik wat vragen" dan weet iedereen van 50 en ouder gelijk over welke legendarische artiest ik het heb.
Met het optreden van deze (nieuwe) Dorus herleefden de gouden tijden van de tv.
Dit is best wel een gekke log, voor jongere lezers zal ik van alles uit moeten leggen.
De wat oudere lezers kunnen neem ik aan bij de foto's al zien welk nummer hij ging zingen.
Kleine test, let op zijn hand en welk nummer denk je dat hij gaat zingen.
Inderdaad, "er zitten twee motten in mijn oude jas" werd het.
Deze mevrouw werd door Dorus uit het publiek gehaald om even door te kletsen op het podium.
Ze vond het geweldig om even met Dorus op het podium te staan en mocht zelfs even gaan zitten.
Alleen niet op een stoel maar op schoot, en dan hoef ik al niet meer te vertellen welk liedje ze mocht zingen.
Natuurlijk dat werd "Poessie mauw"en de zaal lag blauw van het lachen.
Maar er werden meer mensen het podium opgesleept.
Of deze heren even wilden assisteren bij een nummertje.
Ik denk dat niemand de titel van het nummer kent, maar iedereen (van boven de vijftig) wel de melodie kan dromen en de beelden weer voor zich ziet.
Voor veel nog oudere mensen als ik (ja die bestaan) was het echt de middag van hun leven.
Dorus wilde de vrijwilligers van de Soroptimisten die deze middag al jaren sponsoren bedanken en vroeg hen naar voren.
En ach, als ze er toch stonden konden ze wel even meehelpen met het volgende nummer.
Ook ex 3 Octoberbestuurslid Frits Rijksen werd er even als kapitein van het koortje bijgehaald.
En de kenners weten uiteraard alweer welk nummer er kwam.
Inderdaad, "bij de marine moet je wezen, bij de marine moet je zijn", ook een van zijn legendarische nummers.
Ik hoef denk ik niet uit te leggen dat het publiek genoot.
Na zijn optreden nam Dorus alle tijd om met het publiek op de foto te gaan.
Ze zeggen weleens de cirkel is rond.
Op onderstaande foto is volgens mij de cirkel rond.
Dorus werd destijds uitgezonden door de VARA, dat heette toen de rooie omroep.
Dorus was dus rood, en laat hij hier nu toevallig op de foto staan met Henny van galerie de Rode Cirkel.
Dan is de cirkel toch rond volgens mij.
In de pauze werden er drankjes rond gebracht.
Niet tijden lang staan te dringen voor de bar, nee keurig bij je stoel bezorgd.
Het heeft zo nu en dan zijn voordelen om senior te zijn.
Na de pauze trad het showorkest van Koos Mark voor de tweede keer op.
Heerlijke herkenbare nummers voor iedereen.
Maar het wachten was natuurlijk ook wel een beetje op Joke Bruijs en Gerard Cox.
En als ik dan toch achter het podium sta, dan maar even een geposeerde foto nemen.
Gerard Cox begon, en uiteraard met een aantal oude vertrouwde nummers zoals "Het is weer voorbij die mooie zomer".
Hadden we net een hele mooie zaterdag met veel zon, begint hij te zingen dat het voorbij is.
Ondertussen stond Joke Bruijs door een spleet in het gordijn te kijken hoe het optreden ging.
Na een paar nummers van Gerard Cox kon ze eindelijk ook het podium op.
Ze heeft een mooie stem en zingt tegenwoordig regelmatig bij jazz concerten.
Vanmiddag uiteraard geen jazz maar Hollandse evergreens.
Alle bekende nummers kwamen voorbij, zowel solo als met zijn tweeën.
Niet alleen het publiek genoot, ook de dames van het 3 October promotieteam hadden het helemaal naar hun zin.
Drie kwartier allerlei bekende meezingers en enkele luisterliedjes is altijd mooi.
Ze waren een mooie afsluiting van een geweldig seniorenfeest en met bloemen in de Leidse kleuren namen ze afscheid van het publiek.
En wat Joke Bruijs zei op onderstaande foto, dat vertel ik lekker niet.
Die opmerking blijft gewoon voorbehouden aan de Leidse senioren.
We zijn weer een stapje dichter bij het Feest der Feesten.
Zondag 3 Octoberjazz bij de Burcht, dan een paar dagen werken terwijl de halve stad plat ligt en kroegen en kermis de stad ombouwen tot feeststad.
De komende week worden er nog heel wat verrassingen uit de hoge 3 Octoberhoed getoverd.
Ik blijf het nog maar even herhalen, probeer niet met je auto de stad in te komen, dat lukt echt niet.
De beste tip blijft, wanneer je hoe dan ook naar Leiden komt, altijd parkeren bij het Stadsparkeerplan en je lekker met een shuttlebusje gratis de stad in laten brengen.
Effe klikken op het logo en je weet alles.
Soms heb je wel eens het idee terecht gekomen te zijn in het spelletje "Ren je rot".
Deze week is dat echt het geval, het ene evenement of feest na het andere, en allemaal dingen die je niet wilt missen.
We hebben natuurlijk de aanloop naar 3 October en daarnaast ook nog allerlei andere leuke dingen.
Vrijdagavond wilde ik ondanks alle drukte toch wel even naar het concert van de Engelse singer-songwriter Jackie Leven.
Even in het kort, het was een mooi en ingetogen concert wat hij samen met toetsenist Michael Cosgrave gaf.
Technisch gezien en qua nummers een geweldig artiest.
Het enige wat Glibber een klein beetje te lang vond waren de verhalen tussen de nummers door.
Ik vind het heerlijk als een artiest tussen de nummers door wat leuke verhaaltjes vertelt, alleen had ik hier het gevoel dat ik meer verhalen als muziek gehoord heb.
Een mooi concert maar voor Glibber iets te traag.
Zaterdagmiddag was het 3 October seniorenfeest in de Groenoordhallen .
Elk jaar zijn de zaterdag voor 3 October het feest voor de gehandicapten in de ochtend en 's middags het seniorenfeest.
Morgen hier een uitgebreide log over.
Het programma zat dit jaar weer erg goed in elkaar en vol nostalgie.
Rode draad in het programma was het showorkest van Koos Mark.
Maar vooral deze man wist de herinneringen goed op te halen.
Het leek echt even of Dorus weer terug was, morgen een uitgebreider verslag hierover.
Na Dorus en weer een optreden van het showorkest van Koos Mark sloten Joke Bruijs en Gerard Cox de middag af, maar meer daarover morgenavond.
En wat doe ik zondag??
Allereerst (waarschijnlijk) tot diep in de nacht mijn log maken, eindelijk weer eens reageren bij anderen, uitslapen, naar de Waag in verband met de Kunstroute dit weekend, naar Koetshuis de Burcht voor een 3 Octoberconcert van allereerst Frits Landesbergen Big Band en daarna Men in Blues.
En ja, het echte feest begint pas donderdagavond.
Ik vergeet het nooit meer, zo'n kleine twintig jaar geleden reed ik over de Maresingel en zag dat er een nieuwe kapsalon geopend was.
Ik had haast, mijn haar was eigenlijk aan een knipbeurt toe, er was een parkeerplaats en ik was in de stellige overtuiging dat het tegen vijven was.
Zodoende stapte ik om vijf voor zes bij Carry Coiffures naar binnen en vroeg of ik nog even geknipt kon worden.
Meneer het is vijf voor zes, ik wilde eigenlijk net dicht gaan.
Oh sorry antwoordde ik en wilde alweer naar buiten lopen, ach ga maar zitten zei de vriendelijke mevrouw dan ga ik gewoon wat later dicht.
Het ijs was gebroken en we hebben die eerste keer heel wat afgepraat, even na zevenen echte tijd!! liep ik keurig geknipt naar buiten.
Nu een kleine twintig jaar later sta ik ergens in de Merenwijk in de struiken te wachten op de komst van een goudkleurige auto.
Ik ben gast en fotograaf op de surpriseparty van Carry haar vijftigste verjaardag.
Wachtend in de struiken moest ik denken aan bovenstaand verhaal en bedenk mij hoe snel de tijd gaat en wat een lol ik met haar gehad heb de laatste twintig jaar.
Het leukste is dat ze echt van niets wist.
Ze zou vanavond een klein feestje thuis hebben, nadat ze zich had omgekleed stuurde haar man haar weg met de woorden "ik versier het huis maar ga jij nou maar even naar je vriendin want jij loopt alleen maar te stressen".
Op weg naar huis werd haar gevraagd even iets op te halen in de Merenwijk en reed haar vriendin naar de zaal waar al haar familie en vrienden zich verzameld hadden.
Zelden heb ik zo'n spontaan en verrast gezicht gezien toen ze uitstapte.
Haar moeder was afgelopen week overgekomen uit Amerika en gelijk wees ze haar moeder aan, kijk die is er en die is er, wat is dit allemaal.
De halve avond heeft ze me gewaarschuwd, je hebt een foto van me gemaakt met mijn mond wijd open, die wil ik niet zien hoor.
Ik laat hem juist zien, volgens mij geeft deze foto de echte eerlijke emotie van een mooi mens weer.
Eenmaal binnen had haar man Cor heel wat uit te leggen aan de nog steeds geëmotioneerde Carry.
Ze werd door iedereen gefeliciteerd en genoot zichtbaar, alhoewel ze nog steeds niet goed besefte wat er allemaal gebeurde.
Natuurlijk was ook Yvonne aanwezig, vanaf de opening een kleine twintig jaar geleden, hebben ze samen de zaak gemaakt tot wat hij nu is.
Voordeel bij Surinaamse feesten is dat je je geen zorgen hoeft te maken over het eten.
Er stond een geweldig diner klaar voor alle gasten en, persoonlijke noot van Glibber, eindelijk eens twee soorten echt heerlijk hete sambal.
Heb je net je bord eten te pakken gaat de telefoon.
Heb je net opgehangen zie je opeens weer iemand die je nog niet gesproken had.
Uiteindelijk kan je dan eindelijk gaan zitten en genieten van je eten, maar ook dan blijft ze nog zitten praten.
Na het eten was er een geweldig mooi en indrukwekkend optreden van Claudio Benito een flamenco gitarist.
Hij speelde twee nummers en daar kan je met zijn tweeën even helemaal op weg zwijmelen en bijna vergeten dat er nog een zaal vol gasten is.
Maar geswingd werd er ook, en Carry liet zien dat ze for ever young is en dat leeftijd niets zegt.
Ze ging zitten en zei, "voor mijn lieve vriendin Carry wil ik iets zingen en doe dat vandaag zonder muziek".
Ik dacht, waar ken ik haar van.
Toen die mond eenmaal openging en ik de stem hoorde, wist ik het opeens weer.
Een tijdje weinig meer van gehoord maar het was Glenda Peters.
Even voor de mensen die het niet (meer) weten, in 1985 won Gerard Jolink de Sound Mix Show en werd Glenda Peters geweldige tweede. (tenminste ik geloof dat het zo was)
Die stem is nog steeds perfect en het bleek dat ook Carry erg goed bij stem is.
Een mooi en indrukwekkend duet van deze twee vriendinnen.
Zowel Carry als Cor waren blij en verrast met dit onverwachte spontane optreden van Glenda.
En taart mag natuurlijk op een avond als deze niet ontbreken.
Sorry, ik vlieg een beetje door de avond heen, maar dat heeft een beetje met werk en 3 Octoberdrukte te maken.
Maar Carry heeft dit weekend nog een dvd met alle ruim 250 foto's dus schiet haar maar aan voor meer foto's.
Volgens mij was er een vliegtuig vol Amerikanen naar Nederland gekomen, behalve o.a. haar moeder en haar man was ook een heel goede vriend Jay op het feest aanwezig.
Heel erg mooi en lief vond ik het optreden van een nichtje van Carry.
Zonder geoefend te hebben zong ze voor Carry.
Onderstaande foto geeft als eerste aan hoe Carry van dit nummer genoot en als tweede op subtiele wijze hoe Carry in elkaar zit.
Let's join hands, en dat had ze het liefst met alle aanwezigen gedaan.
Buiten hebben we nog even met Glenda Peters staan praten.
Ik had haar nog nooit persoonlijk ontmoet, maar het is een echt mensen mens.
Ze geniet momenteel van haar man en haar kinderen en heel erg van de jonge hond die ze net hebben.
Ze heeft een aantal jaar geleden gekozen voor het echte leven in plaats van het glamourleven en geniet daar met volle teugen van.
Wel geeft ze haar zangtalent door aan jonge artiesten, daarnaast begeleidt ze die en schrijft nummers voor ze.
Ondertussen ging het feest binnen onverminderd door en had iedereen het duidelijk naar zijn zin.
Carry en Cor, en uiteraard Sandra die alles georganiseerd heeft, het was een wereldfeest.
We waren blij en vereerd dat we het mee mochten maken.
Ik denk dat we hiermee de mening van alle aanwezigen neerzetten, dat staat als een paal boven water.
Of moet je zeggen, als een wijntje op een paal????
Het wordt aftellen nog vijf dagen en het is 3 October.
Ik word al moe als ik bedenk wat ik allemaal nog voor 3 October ga doen, maar geniet al bij voorbaat.
Vanaf nu gaan de logs er soms op andere tijden dan het gebruikelijke 21:30 uur op komen.
Het 3 Octobergevoel begint nu echt bij iedereen gigantische vormen aan te nemen.
Zoals ik vorige week al schreef, wij Leidenaren vinden zelfs de borden aan de rand van de stad al mooi, waarop staat dat de stad eerdaags een aantal dagen vrijwel totaal afgesloten is.
Hadden we vorige week de inschrijving voor Haring en Wittebrood, woensdagavond was er er weer een feestelijk hoogtepunt in de voorbereiding op het Feest der Feesten.
De repetitie voor het Koraal.
Samenzang is op zich niet uniek, dat zie je in meer steden.
Wat wel uniek is, is dat we in Leiden op 3 october 's morgens om 8 uur met duizenden Leidenaren oud Hollandsche (zo oud ja) liederen staan te zingen.
Dat maak je nergens ter wereld mee zo vroeg in de ochtend.
(foto Koraal 2007)
Ik vraag mij al jaren af, moeten we daar nu echt voor oefenen of hebben we gewoon zin om alvast met excuus van het oefenen in de sfeer te komen.
Ik denk een combinatie van beiden.
Sinds vorig jaar is de repetitie verplaatst naar de Hooglandse kerk omdat de oefenlokatie van muziekkorps Concordia te klein werd.
Even na half acht begon dirigent Wim de Ru gesteund door muziekvereniging Concordia onder luid applaus de repetitie.
Het is wel grappig, iedereen zit tijdens de repetitie.
Alleen bij bijvoorbeeld het lied "Leiden stad van mijn hart" staat automatisch iedereen op.
Hoezo zijn wij chauvinistisch???
Ondanks dat Wim de Ru al ruim twintig jaar dit evenement dirigeert heeft hij er nog steeds de grootste lol in.
Ik ken mensen die jarenlang alleen maar gewerkt hebben (in de horeca) met 3 October en zich verder met het werkelijke feest niet veel bemoeiden.
Vorig jaar zag ik ze al bij het Koraal en nu zelfs al bij de repetitie.
Wie weet zie ik ze dit jaar ook bij de reveillle (geen tikfout , gewoon Leids).
Ik noem geen namen, ik maak slechts foto's.
Ik werd op mijn schouder getikt door Peter, "je vond het toch zo leuk om met de Lakenfeesten van bovenaf te fotograferen, kom mee dan gaan we hier ook naar boven".
Ik keek even omhoog en dacht, ja dat is mooi.
Na een stukje klimmen in het pikkedonker stonden we dus voor het orgel, en van daaruit kan je heel mooie plaatjes maken.
Wat een geweldig uitzicht heb je vanaf die plek.
Om even een lichtje te maken terwijl Peter de trap afging in het pikkedonker, maar even een foto geflitst.
We kwamen om te zingen en dan bedoelen we ook echt zingen.
En vrijwel iedereen heeft op zijn minst zijn 3 Octobershawl om.
Het eerste deel van de repetitie worden alle liederen door elkaar gezongen, na de pauze doen we het nog een keer over in de juiste volgorde.
Om de kelen te smeren hadden ze het dan ook goed druk aan de bar.
Uiteraard waren ook alle 3 Octoberartikelen te koop in de kerk.
De verkoop liep weer erg goed.
Vrijwel iedereen wil toch op 3 October een of meerdere 3 Octobergadgets dragen, maar ook de cd's en de speciale 3 Octoberwijn werden goed verkocht.
Na de pauze ging iedereen er weer uit volle borst tegenaan, en had je zelf geen boekje bij je, dan keek je gewoon even mee bij een ander.
Er zijn mensen die onverstoorbaar doorzingen.
Ik noem weer geen namen, zoals ik al zei, ik maak alleen maar foto's.
Nou vooruit één naam, ook burgemeester Henri Lenferink zong uit volle borst mee.
En niet op een of andere prominente plek voor hotemetoten, nee gewoon ergens aan de zijkant tussen het publiek.
Zo doen wij dat in Leiden, gewoon iedereen gelijk en samen gaan voor het feest.
Het is ongelooflijk hoeveel mensen het liederenboekje bij zich hadden.
Ik denk dat het moeilijker was iemand zonder boekje te vinden dan iemand met boekje.
Ik durf bijna te stellen dat in andere steden de mensen zo'n boekje ergens laten slingeren en never nooit meer terug vinden.
In Leiden hebben echter een hoop mensen een speciale la of kastje waar alle 3 Octoberspullen in zitten en elk jaar weer keurig gepakt worden.
Om ze na 3 October weer op te bergen tot volgend jaar.
Over 3 Octoberspulletjes gesproken, je bent fotograaf , je wilt de fotostudio van je vrouw promoten en toch in 3 Octobersferen blijven.
Simpel dan zet je gewoon de hele 3 October Vereeniging op je rug.
Als laatste werd het Wilhelmus gezongen en uiteraard stond ook nu weer iedereen op.
Terwijl Concordia na afloop nog even doorspeelde verlieten veel mensen in polonaise de kerk.
Logisch natuurlijk, het is en blijft toch de voorbereiding op het Feest der Feesten.
Vanaf nu zal er wel bijna dagelijks een log op staan over alle feesten en andere leuke dingen in aanloop naar het feest der feesten.
Zo zijn er bijvoorbeeld zaterdag de feesten voor de gehandicapten en de seniorenmiddag, zondag Jazz bij het Koetshuis.
(Glibber heeft het even heel druk met werk en elke avond iets te doen, daarom sorry, ik ga pas zaterdag weer op andere logs reageren)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl