Carry, for ever young.
Ik vergeet het nooit meer, zo'n kleine twintig jaar geleden reed ik over de Maresingel en zag dat er een nieuwe kapsalon geopend was.
Ik had haast, mijn haar was eigenlijk aan een knipbeurt toe, er was een parkeerplaats en ik was in de stellige overtuiging dat het tegen vijven was.
Zodoende stapte ik om vijf voor zes bij Carry Coiffures naar binnen en vroeg of ik nog even geknipt kon worden.
Meneer het is vijf voor zes, ik wilde eigenlijk net dicht gaan.
Oh sorry antwoordde ik en wilde alweer naar buiten lopen, ach ga maar zitten zei de vriendelijke mevrouw dan ga ik gewoon wat later dicht.
Het ijs was gebroken en we hebben die eerste keer heel wat afgepraat, even na zevenen echte tijd!! liep ik keurig geknipt naar buiten.
Nu een kleine twintig jaar later sta ik ergens in de Merenwijk in de struiken te wachten op de komst van een goudkleurige auto.
Ik ben gast en fotograaf op de surpriseparty van Carry haar vijftigste verjaardag.
Wachtend in de struiken moest ik denken aan bovenstaand verhaal en bedenk mij hoe snel de tijd gaat en wat een lol ik met haar gehad heb de laatste twintig jaar.
Het leukste is dat ze echt van niets wist.
Ze zou vanavond een klein feestje thuis hebben, nadat ze zich had omgekleed stuurde haar man haar weg met de woorden "ik versier het huis maar ga jij nou maar even naar je vriendin want jij loopt alleen maar te stressen".
Op weg naar huis werd haar gevraagd even iets op te halen in de Merenwijk en reed haar vriendin naar de zaal waar al haar familie en vrienden zich verzameld hadden.
Zelden heb ik zo'n spontaan en verrast gezicht gezien toen ze uitstapte.
Haar moeder was afgelopen week overgekomen uit Amerika en gelijk wees ze haar moeder aan, kijk die is er en die is er, wat is dit allemaal.
De halve avond heeft ze me gewaarschuwd, je hebt een foto van me gemaakt met mijn mond wijd open, die wil ik niet zien hoor.
Ik laat hem juist zien, volgens mij geeft deze foto de echte eerlijke emotie van een mooi mens weer.
Eenmaal binnen had haar man Cor heel wat uit te leggen aan de nog steeds geëmotioneerde Carry.
Ze werd door iedereen gefeliciteerd en genoot zichtbaar, alhoewel ze nog steeds niet goed besefte wat er allemaal gebeurde.
Natuurlijk was ook Yvonne aanwezig, vanaf de opening een kleine twintig jaar geleden, hebben ze samen de zaak gemaakt tot wat hij nu is.
Voordeel bij Surinaamse feesten is dat je je geen zorgen hoeft te maken over het eten.
Er stond een geweldig diner klaar voor alle gasten en, persoonlijke noot van Glibber, eindelijk eens twee soorten echt heerlijk hete sambal.
Heb je net je bord eten te pakken gaat de telefoon.
Heb je net opgehangen zie je opeens weer iemand die je nog niet gesproken had.
Uiteindelijk kan je dan eindelijk gaan zitten en genieten van je eten, maar ook dan blijft ze nog zitten praten.
Na het eten was er een geweldig mooi en indrukwekkend optreden van Claudio Benito een flamenco gitarist.
Hij speelde twee nummers en daar kan je met zijn tweeën even helemaal op weg zwijmelen en bijna vergeten dat er nog een zaal vol gasten is.
Maar geswingd werd er ook, en Carry liet zien dat ze for ever young is en dat leeftijd niets zegt.
Ze ging zitten en zei, "voor mijn lieve vriendin Carry wil ik iets zingen en doe dat vandaag zonder muziek".
Ik dacht, waar ken ik haar van.
Toen die mond eenmaal openging en ik de stem hoorde, wist ik het opeens weer.
Even voor de mensen die het niet (meer) weten, in 1985 won Gerard Jolink de Sound Mix Show en werd Glenda Peters geweldige tweede. (tenminste ik geloof dat het zo was)
Die stem is nog steeds perfect en het bleek dat ook Carry erg goed bij stem is.
Een mooi en indrukwekkend duet van deze twee vriendinnen.
Zowel Carry als Cor waren blij en verrast met dit onverwachte spontane optreden van Glenda.
En taart mag natuurlijk op een avond als deze niet ontbreken.
Sorry, ik vlieg een beetje door de avond heen, maar dat heeft een beetje met werk en 3 Octoberdrukte te maken.
Maar Carry heeft dit weekend nog een dvd met alle ruim 250 foto's dus schiet haar maar aan voor meer foto's.
Volgens mij was er een vliegtuig vol Amerikanen naar Nederland gekomen, behalve o.a. haar moeder en haar man was ook een heel goede vriend Jay op het feest aanwezig.
Heel erg mooi en lief vond ik het optreden van een nichtje van Carry.
Zonder geoefend te hebben zong ze voor Carry.
Onderstaande foto geeft als eerste aan hoe Carry van dit nummer genoot en als tweede op subtiele wijze hoe Carry in elkaar zit.
Let's join hands, en dat had ze het liefst met alle aanwezigen gedaan.
Ik had haar nog nooit persoonlijk ontmoet, maar het is een echt mensen mens.
Ze geniet momenteel van haar man en haar kinderen en heel erg van de jonge hond die ze net hebben.
Ze heeft een aantal jaar geleden gekozen voor het echte leven in plaats van het glamourleven en geniet daar met volle teugen van.
Wel geeft ze haar zangtalent door aan jonge artiesten, daarnaast begeleidt ze die en schrijft nummers voor ze.
Ondertussen ging het feest binnen onverminderd door en had iedereen het duidelijk naar zijn zin.
Carry en Cor, en uiteraard Sandra die alles georganiseerd heeft, het was een wereldfeest.
We waren blij en vereerd dat we het mee mochten maken.
Ik denk dat we hiermee de mening van alle aanwezigen neerzetten, dat staat als een paal boven water.
Of moet je zeggen, als een wijntje op een paal????
Het wordt aftellen nog vijf dagen en het is 3 October.
Ik word al moe als ik bedenk wat ik allemaal nog voor 3 October ga doen, maar geniet al bij voorbaat.
Vanaf nu gaan de logs er soms op andere tijden dan het gebruikelijke 21:30 uur op komen.
Reacties
Veel plezier met alles voor 3 october en 3 october zelf natuurlijk!!!!!