DIT ZIJN WIJ
leidseglibber.punt.nl links
Evenementen
 (2).jpg){kind=logo}
Kijk ook eens hier.
.jpg){kind=logo}
zoeken
Zoek hier op trefwoord in mijn archief.
Wat speelt er in Leiden
Info per E-Mail
Fotografie en film.
Nieuws
Vandaag weer eens gemerkt hoe belangrijk het is nooit je basis uit het oog te verliezen.
Ongeveer een jaar of zes geleden begon ik met mijn logs en had hooguit een veertig vaste lezers per dag.
We zijn zes jaar verder en ondertussen heb ik ongeveer een 350 tot 400 lezers per dag.
Op de totale Nederlandse bevolking is het natuurlijk peanuts, maar voor een amateursite-tje zonder sex, sensatie, bloed etc schijnt het toch een redelijk bezoekersaantal te zijn.
De meeste bezoekers ken ik niet en hoor zo nu en dan, ohh ben jij Leidse Glibber die ken ik.
Van begin af aan heb ik via de log contact gehouden met mijn eerste lezers.
Daardoor weet je na zes jaar van sommige lezers iets meer van wat ze doen en wat ze bezig houdt.
Van een van mijn lezers weet ik dat ze met verstandelijk en lichamelijk gehandicapten werkt.
Wat ik ook weet is dat ze sinds kort poppetjes en beestjes haakt en de opbrengst daarvan is voor een bakfietsproject voor gehandicapten in Gouda wat ze probeert op te zetten. (hierover eerdaags meer)
Toen mijn nichtje laatst beviel van een dochter, was mijn eerste idee ik ga Lind@ vragen of ze het draakje van de geboortekaart wil namaken voor mij.
En ja hoor, ze deed het graag.
Vanmiddag kwam ze naar Leiden om DraGou persoonlijk te komen afgeven.
Het leuke was dat we na zes jaar bij elkaar lezen, elkaar nog nooit ontmoet of gesproken hadden.
En wat blijkt dan voor zowel Lind@, als haar dochter, als Glibber lijkt het alsof je elkaar al jaren kent.
Wie kent haar niet in Leiden,
haar lach en spontaniteit zijn moeilijk te vermijden.
Je mag haar of je mag haar niet,
maar voor mij blijft het een wereldgriet.
Je zit op het terras en komt haar tegen,
een gevoel van warmte en plezier zelfs bij stortregen.
Een biertje, wijntje een kus en hallo,
momentje ik spreek je zo.
Ik ga weer een log over je maken,
kan die eene columnist je weer afkraken.
We drinken, lachen en hebben lol,
thuis blijkt mijn logagenda weer te vol.
Uit bovenstaande blijkt wel dat Glibber niet als dichter in de wieg is gelegd en nooit het niveau van de gemiddelde Sinterklaasdichter zal overstijgen.
Maar op de Nationale Gedichtendag wil ik toch iets met gedichten doen.
Vandaar aandacht voor en een ode aan mijn goede en lieve vriendin dichterette Pink Meltzer.
Pink schrijft in haar vrije tijd al heel wat jaren gedichten, ook is zij regelmatig te vinden bij diverse poëzie evenementen.
Vaste lezers weten dat Glibber vrijwel elke raadsvergadering via internet volgt en daarvan zit te genieten.
Velen denken ik snap niet dat hij dat leuk vind, ook krijg ik regelmatig reacties in de trant van het zijn allemaal zakkenvullers of politiek interesseert mij niet.
Natuurlijk het gaat ook over politiek, maar ik zie het nog steeds als het leukste theater wat er te vinden is.
Maar ga dat maar eens uitleggen in een weblog, dat is bijna niet te doen.
Mijn eerste echte ervaring met de Leidse politiek was begin jaren zeventig toen ik aan de hand van Elly Kerckhoffs zeg maar gerust meegesleurd werd naar de publieke tribune van de Leidse Gemeenteraad om te gaan luisteren naar een debat over werkende jongeren en werkgelegenheid.
Ik vergeet nooit meer dat het destijds omstreden raadslid Herman Amptmeyer een motie indiende (waarover weet ik niet meer) die met één stem verschil werd afgewezen.
Hij haalde opgelucht adem en zei, ik hoopte dat hij afgewezen zou worden.
Er werd door de tegenstemmers een nieuwe motie ingediend om zijn motie alsnog aangenomen te krijgen.
En zo kreeg Herman zijn motie erdoorheen en was mijn liefde voor het politieke theater geboren.
Gelukkig houdt de huidige gemeenteraad het gevoel voor theater in stand bleek afgelopen donderdag.
Ondanks de Jazzweek heb ik ook deze vergadering voor ik de deur uitging live via internet gevolgd.
Ik ben een muziekliefhebber, maar een goed cabaretprogramma sla ik zeker niet over.
En we hebben daar ook zo'n mooi theater voor.
In november schreef ik een stuk over een mooie actie om je oude mobieltjes in te leveren.
De opbrengst van de mobieltjes was bestemd voor KIKA.
De hele actie heeft ongeveer een half jaar geduurd.
Ook in het huis van Sinterklaas hadden organisatoren Ronald Schenk en Stefan Maertens een stand waar ze oude mobieltjes inzamelden.
In het stuk wat ik toen schreef gaf Martin ook een uitleg van doel van de spontane actie.
Het idee is ooit ontstaan aan de bar van de Hollantsche Tuyn in Leiderdorp, vandaar dat dit woensdag dan ook de plek was waar de opbrengst bekend gemaakt werd.
Ach je oog moet er maar op vallen of mischien liever niet eigenlijk.
De grote fastfoodketen waar ze meneer tegen je zeggen heeft weer een nieuw product.
De Tomato Cheese Wrap en dat zullen we weten ook.
Overal in de stad zie je reclameborden met het product.
Ook Jochem Myjer ontging het bord niet en zijn eerste gedachte bij het zien van de reclame was, dit moeten ze de MacPiemel noemen.
Hij plaatste een simpel Twitterberichtje en sindsdien is de MacPiemel een van de meest besproken onderwerpen op Twitter geworden.
Op het moment dat dit verslag op mijn site komt ben ik waarschijnlijk bij een van de laatste concerten van deze Leidse Jazzweek.
Darius Dante opende woensdagavond het festival en sluit het vanavond in de Q-Bus met een after party ook weer af.
Ondertussen begint zelfs bij Glibber de vermoeidheid een beetje toe te slaan.
Vanaf woensdagavond elke avond diverse concerten gezien en 's nachts foto's en filmpjes verwerkt.
Zaterdagavond heb ik dan ook even getwijfeld of ik wel de deur uit zou gaan.
Een van de toppers van het festival Gare Du Nord heb ik laten schieten en ben alleen even naar de Stefan Schill Band in de Waag geweest.
Een jonge veel belovende bluesband.
Zij stonden bij "de wereld draait door" maar veel mooier nog, ze hebben zelfs opgetreden in de befaamde 100Club in London waar alle grote bluesgiganten gestaan hebben en nog regelmatig staan.
Vrijdagavond was ook weer een topavond.
Vorig jaar was Club De Belugas een van de knallers van het festival, niet gek dat ze dit jaar terugkwamen.
De Waag was dan ook al dagen te voren uitverkocht voor dit geweldige concert.
In het voorprogramma stond de vrij jonge band Staton.
Stuk voor stuk rasmusici in de dop en wacht maar af, als ze zo doorgaan komen we ook hen nog weleens tegen op de grotere Nederlandse podia.
Even tussen alle drukte van de concerten door een korte update van de Leidse Jazzweek.
Donderdagavond meerdere optredens gezien en misschien wel heel toepasselijk geëindigd bij de band Sinas.
Niet dat ik Sinas dronk, maar heb wel een alcoholvrij dagje gehouden donderdag.
De woensdagavond/nacht, de alcohol en vooral de dropshots eisten duidelijk hun tol op donderdag.
Donderdagavond was de finale van de Leidse Jazzaward.
Vijf finalisten speelden in de Q-Bus.
In het publiek en de jury vele grootheden uit de jazzwereld.
Zoals bijvoorbeeld de nestor van de Nederlands jazz, Cees Schrama.
Hier druk in gesprek met Cees Mentink, de schrijver van het boek De Leidse Jazz Geschiedenis.
Woensdagavond was de officiële opening van de Leidse Jazzweek.
Het programma dit jaar is sterker dan ooit.
Gelukkig zijn de meeste grote concerten al uitverkocht.
Geen nood er zijn zoveel concerten op diverse podia en in kroegen dat er nog keus genoeg overblijft.
Het kloppend hart van de Leidse Jazzweek is zoals altijd natuurlijk de Waag.
Bij binnenkomst moest ik gelijk al lachen.
Later die avond zou de Belgische Boogie Boy optreden.
Bekend van hem is dat hij na afloop van zijn optredens de zaal ingaat om zijn publiek de hand te schudden.
Het leek er nu even op dat hij dat ook al wilde doen als de mensen binnenkwamen.
Vanaf vanavond is Glibber weer helemaal in de ban van de Leidse Jazzweek.
Gelukkig heb ik een paar vrije dagen genomen dus kan overdag logs maken van onder andere de concerten die ik gezien heb en vooral de sfeer er omheen.
Reageren op andere logs zal ik wel ergens overdag doen denk ik.
En dat ik niet in zeven sloten tegelijk loop of beter gezegd zeven concerten tegelijk volg, is allemaal te volgen op Twitter.
Ja ik beken het, na 3 maanden twitteren ben ik helemaal om en vindt het een geweldig medium.
Tijdenlang heb ik het af kunnen houden maar uiteindelijk kon Chris de Waard mij er toch van overtuigen dat het leuk en handig is.
Glibber is dan wel weer het persoon die het dan ook gelijk niet alleen via de computer maar ook via zijn telefoon wil doen.
Binnen een week had ik een nieuwe telefoon.
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl