Na enkele jaren onder andere vanwege de verbouwing van de Stadsgehoorzaal uitgeweken te zijn naar In Casa was Propop afgelopen zaterdag weer terug op haar oude stek. Dit jaar heeft de Business Club Leiden de organisatie overgedragen aan een nieuwe jonge ploeg, die met vol enthousiasme aan het werk gegaan is. Met deze 21e editie kan je spreken van een volwassen festival. Toen in 1990 de grondleggers Henny Kwik en Henny Wiggers begonnen met het festival hadden ze nooit kunnen denken dat 21 jaar later de Stadsgehoorzaal nog steeds op haar grondvesten zou schudden tijdens Propop. De formule is dan ook erg sterk en in grote lijnen nooit gewijzigd. Een avond goede muziek met een paar echte toppers en vooral veel Leidse roots in het programma. Onder het motto, we bouwen samen een feestje.

De Stadsgehoorzaal puilde uit zaterdagavond met een hoog, "heeeee hallo hoe gaat het gehalte".

De verwachtingen waren dat het in het westen zou regenen en er werd zelfs over hagel gesproken voor de zaterdag. Hoe anders werd het zaterdagmiddag, een zonovergoten centrum met volle terrassen. Het Verrassend Winkel Weekend stond in het teken van de film naar aanleiding van het Leids Film Festival. In veel winkels waren filmbeelden te zien of werd er filmmuziek gespeeld of gedraaid. Ook op straat kon je niet om het thema film heen.

De enige nattigheid deze zaterdagmiddag kwam niet uit de lucht vallen maar spoot vanuit de grond.

Soms zijn er van die onaangekondigde mooie acties waar je zomaar tegenaan loopt. Nou ja eerlijk gezegd ik werd gebeld door de sponsor van de jacks die dacht dat het misschien wel een mooi onderwerp kon zijn. Ik was gelukkig in de buurt dus ging even langs het station in Leiden. Voor het station stonden vrijwilligers van het Leidse Ronald McDonald Huis met een fietstaxi. Een mooi initiatief om geld in te zamelen voor het Ronald McDonald Huis.

En laten we nu eerlijk zijn je voelt je toch geweldig als je met een fietstaxi door de stad wordt gereden. 

Je vindt hier vrijwel nooit politiek getinte artikelen, maar vandaag kan ik er als ras Leidenaar echt niet omheen. Gisteren verscheen er een notitie van het college dat zij hebben besloten onderzoek te doen naar nieuwe centrale ambtelijke huisvesting en eventuele functiewijziging van het Stadhuis. In Jip en Janneketaal komt het er op neer dat ze bedoelen, "we willen een nieuw Stadhuis bouwen waarin alle ambtenaren zijn gehuisvest en het huidige Stadhuis eventueel afstoten".Vandaar vandaag een politieke log maar wel buiten het onbegrip voor het idee met een knipoog naar de eventuele toekomst van het Stadhuis.We hebben een van de mooiste stadhuizen van het land, daar hoor je als gemeente trots op te zijn en alles aan te doen om in stand te houden.Tientallen generaties zijn hier getrouwd, hebben hun kinderen hier aangegeven, het is gewoon een vertrouwd middelpunt in de stad en in het leven van de Leidenaren.

In 1929 brandde het Stadhuis grotendeels af en werd er in de kranten gesproken over een zwarte dag voor Leiden en de rest van Nederland. Ik ben bang als het huidige college er toen was geweest dat ze gedacht zouden hebben "laat maar gecontroleerd afbranden". Alhoewel dat ook weer niet het zijn geen cultuurbarbaren het huidige college, maar soms kunnen dingen mooi uitkomen.

Deze week is het zevende Leids Film Festival, het walhalla voor de filmliefhebber. Ruim 150 producties zijn er te zien deze week op acht verschillende locaties. Behalve in de theaters zijn er films te zien in o.a. de openlucht op het Stadhuisplein, de Pieterskerk, museum Boerhaave en het Rijksmsuem van Oudheden. Er worden ruim 25.000 beoekers verwacht deze week. De opening van het Leids Film festival was in elke geval al sensationeel. De film Argo gaat officieel aanstaande donderdag in de Nederlandse theaters in premiere. Dinsdagavond was de film al te zien tijdens de opening het het festival. Daarom niet vreemd dat er een lange rij stond op de Breestraat voor de gala-opening van het festival.

Je moest even geduld hebben voor je eindelijk over de rode loper naar binnen kon.

Hoe raar kunnen de weersverwachtingen uitpakken. Iedereen dacht vorige week dat het zaterdag en zondag prachtig zou worden. Het leek erop dat het helemaal ging gebeuren en vrijdag was het al echt warm. Beetje jammer dat vrijdagmiddag de bewolking kwam en uiteraard gevolgd door regen. Het werd een koud, soms nat en triest donker weekend. En dan op maandag opeens weer een opleving met de mooiste temperaturen en zon. Als ze nou die vrijdagmiddag en de maandag in het weekend hadden laten vallen waren veel meer mensen blij geweest, maar ja we hebben het niet voor zeggen. Het zijn de kleine dingen die het doen is een bekend oud liedje, maar de tekst is zo waar. Maandagmiddag was ik even bij 2P+ op de Volmolengracht, er werd op het raam getikt en een oudere jongere vroeg of hij even op het bankje mocht gaan zitten. Ik denk persoonlijk dat ik dit een van mijn mooiste foto's van het jaar vind. De combinatie van de snelle hedendaagse reclamewereld en de rust die het paar op het bankje uitstraalt. Het plaatje maakte mijn dag goed en ik dacht het zijn de kleine dingen die het doen.

Vrijdag in het begin van de middag was het echt voorjaar in de stad. Het loze vissertje langs de kant op de Oude Singel probeerde nog wat te vangen terwijl de omstanders druk bezig waren met visserslatijn.

Zondagmorgen was de derde WAKZ Loop op en rond het terrein van het LUMC en het Bio-Sciencepark in Leiden. Een geweldig loopevenement om het nieuwe Willem Alexander Kinderziekenhuis in het LUMC te steunen. Een en al lof, maar toch begin ik met kritiek. Die kritiek slaat niet op de organisatoren, de tijdwaarnemers, de wegafzetters, de politie, het LUMC, de vele sponsors of de deelnemers. Nee de kritiek is op het aantal deelnemers, natuurlijk het was koud en kon het gaan regenen en je had de Dam tot Damloop. Maar dan nog Leiden is een hardloopstad, bij de Singelloop lopen er ruim 5000 deelnemers mee, de Leiden Marathon is goed voor ruim 8000 deelnemers. De organisatie was blij met ruim 600 deelnemers, ik niet. Het doel is geweldig, de afstanden 5, 10 en 15 kilometer zijn te overzien en er draait een volledig profesionele organisatie met tal van vrijwilligers. Dan vind ik dat de Leidse (recreatie) lopers het toch een beetje hebben laten afweten. Laten we afspreken dat alle Leidse lopers nu al in hun agenda zetten dat ze volgend jaar in oktober meedoen en dat die 600 lopers er enkele duizenden gaan worden, dan praten we verder nergens meer over.Genoeg gezeurd als jullie het maar wel onthouden. Elke loop begint natuurlijk met een goede warming-up en ook daar was voor gezorgd bij de WAKZ Loop 2012.

Terwijl de volwassenen bezig waren met hun warming-up finishten de laatste lopertjes op de 1 en 2 kilometer.

Dacht ik zomaar dat het geld zaterdag op straat lag, nou ja in een busje dan, maar wel voor het grijpen. Postverspreider Sandd stond met een busje vol enveloppen op de Beestenmarkt. Als je het verhaal snel hoorde of las in het persbericht dan had je het idee dat je met een beetje geluk er een enveloppe uit kon vissen met de waarde van een miljoen er in.

Daar wil ik ook wel even voor graaien dacht ik, maar het lag toch net even anders.

Dit weekend is een korte gecombineerde tentoonstelling van Jacqueline Borg en Diana Lepelaar . Zaterdagmiddag ging ik even langs om te kijken en stond verbaasd hoe sommige kunstwerken van de twee dames op elkaar aansloten. Jacqueline vertelde dat ze elkaars werk wel kenden maar zelf ook pas gisteren bij het inrichten van de expositie zagen hoe mooi het bij elkaar past. Het viel niet alleen mij op ook andere bezoekers stonden versteld van het toeval.

De tentoonstelling is zondag nog te zien in Haagweg 4 . Er zijn zondag ook diverse extra aktiviteiten in de galerie zoals muziek en een proeverij en demonstratie chocolade maken door chocolatier Alexandre. Ik verwacht niet echt dat het beloofde voorjaar van dit weekend nog echt komt, dus kijk even met mij mee. Wie weet besluit je alsnog even binnen te stappen zondag.

We waren er al bijna een jaar op voorbereid maar als het zover is komt het toch nog onverwacht. Afgelopen week hebben we onze hond Chico moeten laten inslapen. Het ging echt niet meer en ik denk dat we op tijd zijn geweest om hem een pijnlijk lijden te besparen. Sinds een jaar of twee had hij last van zijn nieren maar kon er redelijk mee leven. Een operatie was uitgesloten omdat honden van zijn formaat hooguit tien of elf jaar worden. Op het moment dat hij last van zijn nieren kreeg was hij deze leeftijd al gepasseerd en dan ga je hem niet meer kwellen met operaties, maar houd je zijn gedrag scherp in de gaten. Mede door de nierafwijking werd zijn achterlijf steeds zwakker en regelmatig zakte hij door zijn achterpoten en kwam steeds moeilijker de trap op en af. Chico was een doorzetter en had een eigen willetje, daarom bleef hij naar boven komen al duurde het zo nu en dan tien minuten voor hij de aanloop durfde te nemen. De laatste maanden sliep hij ook niet meer 's nachts en stond hele nachten naast het bed te hijgen, hetgeen duidt op stress, angst of pijn.Afgelopen week bij een bezoek aan de dierenarts bleek dat hij ook een tumor in zijn buik had ter grote van een grapefruit. In mei was dit nog niet geconstateerd wat aangeeft hoe snel de tumor groeide. Dit was het moment waarop wij in overleg met de dierenarts besloten hem in te laten slapen, in feite was hij een lopende tijdbom en kon hij elk moment bezwijken aan een van zijn ziektes. Een hond krijgt dan een injectie om in slaap te vallen en daarna de euthanasie-injectie. Normaal duurt dit een tien tot twintig minuten. Na twee injecties en ruim drie kwartier wachten viel hij eindelijk in slaap, wij dachten goh wat is hij nog sterk om te knokken niet in slaap te vallen.Dat was het niet het bleek dat de bloedbanen zo slecht waren dat de medicijnen gewoon langzaam aankwamen en hij er dus nog slechter aan toe was dan wij dachten. Chico is bijna dertien en half jaar geworden en dat is voor zijn formaat echt behoorlijk oud.

En dan ga je natuurlijk terugdenken aan hoe we Chico hebben gekregen. Het was tijdens een vakantie in Duitsland. We hadden net onze hond Lobbes helemaal onverwacht van de een op de andere dag moeten laten inslapen en waren daar helemaal kapot van. Het huisje waar we zaten hadden we speciaal voor Lobbes gehuurd en zaten daar nu met een giga omheinde tuin en zonder hond. Vlak in de buurt was een asiel waar we elke dag langsreden, maar we waren nog niet toe aan een andere hond. Na een week toch een keer binnen gestapt en daar zat Chico achter het hek.