Voor alle gebruikers van de fietstaxi stond er ook nog een bosje rozen klaar. Ik zag het helemaal voor me, je komt gehaast het station uit, dan stap je in een fietstaxi en hebt gelijk al een bloemetje voor je man of vrouw geregeld. Mooier kan je het toch niet hebben.

Gebruikers mochten zelf de prijs van het taxiritje bepalen en maakten daar geen misbruik van maar gaven gul. Er zat alleen maar papiergeld in het glazen Ronald McDonald huisje.

Het is dat ik met de auto was en nog boodschappen moest doen anders had ik mij zeker even ergens af laten zetten in de stad.

Je hebt natuurlijk honderden goede doelen in Nederland en allemaal even belangrijk, toch springt het Ronald McDonaldhuis er bij mij extra uit. Een kind heeft nog een heel leven voor zich en heeft als enige houvast zijn ouders. Als je dan als kind in een ziekenhuis terecht komt en je ouders kunnen niet bij je zijn dan is dat een dubbele handicap en moeilijk te begrijpen. Vandaar dat het zo belangrijk is dat er bij alle grote ziekenhuizen in Nederland Ronald McDonaldhuizen zijn waar ouders, broertjes en zusjes tijdelijk onderdak kunnen vinden. In Leiden hebben we het geluk dat er een Ronald McDonaldhuis op een paar honderd meter van twee ziekenhuizen af staat.

Over een maandje is het Sinterklaas en worden alle kinderen weer verwend. ook de kinderen in de ziekenhuizen hopen uiteraard op cadeautjes. Het grootste cadeau is voor hun een knuffel en niet alleen van pluche, nee het liefst van hun eigen ouders.

Ik hoop dat we tijdens de aanstaande Sinterklaasinkopen ook heel even denken aan een knuffel voor alle zieke kinderen. Niet alleen denken, maak gewoon een heel klein knuffeltje over aan het Ronald McDonaldkinderfonds.