Iedereen die Arno kent zal het met me eens zijn, Arno werkte niet bij de Sligro, Arno was de Sligro. Op zijn laatste werkdag waren al veel klanten, vrienden en bekenden langs geweest, maar ook de door het team georganiseerde afscheidsreceptie werd enorm druk bezocht.

Het liep gelijk na sluiting vol met genodigden.

Al gauw stond er een lange rij om Arno de hand te schudden.

Het kan niet, maar toch even in een paar zinnen de uitleg wie Arno is. Arno begon bij snoepgoed groothandel OKC, deze werd overgenomen door de Sligro en zo kwam Arno bij de Sligro terecht. Arno heeft altijd klaar gestaan om bedrijfsleven, verenigingen, instanties en goede doelen te helpen. Vrijwel nooit met geld maar altijd met artikelen, zoals prijzen voor allerlei doelen, eten en drinken sponsoren, ondernemers of verenigingenborrels faciliteren in de Sligro en noem maar op. Ik denk als voor elke door Arno gesponsorde pepernoot voor stichtingen en verenigingen een euro zou worden neergelegd, je levenslang stil kan leven in een villa op een zonnig tropisch eiland 🙂

Arno kon met iedereen goed opschieten en kende ook geen concurrenten, alleen maar collega’s. Het kwam voor dat bij evenementen Arno en Sabine Boonekamp, van Boonekamp drankengroothandel, elkaar uit de brand hielpen als er ergens in de regio op bijvoorbeeld een festival of evenement op zondagmiddag een dranktekort was. Ze pakten de wagen en gingen zelf aan de slag.

Iedereen werkt graag met en voor Arno, zo ook Ruud Haamke van Super Sound die op de receptie voor het geluid zorgde.

Ondernemend en organiserend Leiden was massaal aanwezig.

Overbodig om te zeggen natuurlijk dat we aan eten en drinken niets te kort kwamen.

Er was voor ieder wat wils.

En ik leerde dat als je oesters eet, je moet naspoelen met een beetje champagne in de schelp.

Het was ook zo’n feestje waarop mensen elkaar tegenkwamen die elkaar een tijdje niet gezien hadden, zoals bijvoorbeeld Marjo van der Luit en Lenie en Peter Labrujere.

Gaat er niet om wie en waarom, maar het was goed en fijn om sommige mensen na een vervelende tijd weer in goede gezondheid terug te zien.

Uiteraard waren er ook een aantal toespraken zoals van Maico Schepers, operationeel manager van de Sligro.

Je zag Arno denken heeft hij wel de juiste speech, gaat dit echt allemaal over mij. Ja Arno het ging echt allemaal over jou.

Een gedeelte van het team ( even voor de duidelijkheid Arno had geen personeel, maar een team) las een ABC over Arno op. Een ding bleek duidelijk Arno is gek op appelgebak. En ja vrijwel elke keer als ik bij hem op bezoek was kreeg ik appelgebak 🙂

Een aantal andere teamleden had ook nog een korte toespraak en een cadeau, waarvan Arno een eigen laptop kan kopen 🙂

Er ontbrak helaas iemand op de receptie. Dat was Aad Millenaar met wie Arno 19 jaar samenwerkte en lief en leed deelde. Aad woont in Spanje en had een videoboodschap. Maar halverwege zijn boodschap kwam hij opeens binnenlopen. De foto spreekt boekdelen.

Voor wie er niet bij was, of het niet heeft kunnen verstaan door het geroezemoes, staat hieronder een filmpje met alle drie de toespraken.
Arno en Marian genoten van alle hulde, maar vooral van de gezellige mensen om zich heen.

Het was weer een van de betere kanten van Leiden deze receptie, over het algemeen allemaal mensen met een Leids hart.

En mensen met een Leids hart hebben natuurlijk altijd plezier.

Het was gewoon echt gezellig.

Heerlijk toch als je goede buren hebt. De buren van Arno en Marian pakten alle cadeaus in om naar huis te brengen.

Als laatste nog even, voor hij weer naar Spanje vertrekt, een foto met Aad Millenaar.

Wel eens van een photobomb gehoord, nou dit is er een en niet zo’n kleintje ook 🙂

Ik heb natuurlijk weer genoeg gefotografeerd en gefilmd. Hieronder een filmpje van de receptie, een fotoslideshow en tot slot een fotoslideshow met een aantal foto’s van Arno door de jaren heen om een idee te krijgen wat hij deed.
En natuurlijk hebben we ook de foto’s nog.
Voor wie Arno niet kent en benieuwd is waarom zo’n groots afscheid, hier wat foto’s van de afgelopen jaren. En voor wie Arno wel kent een leuke terugblik. Arno stond altijd voor iedereen klaar behalve voor fotografen, want zelf hoefde hij niet zozeer op de foto. Gelukkig toch nog wel een aantal kunnen vinden 🙂

1 reactie
Dan heb je wel iets goed gedaan hé!