Na precies 32 dagen sloot de Drijvende IJsbaan op het water van de Nieuwe Rijn. Voor de vrijwilligers zowel een opluchting als een emotioneel moment. Een maand lang in wisseldiensten paraat staan om iedereen te laten schaatsen is niet niks en werpt een zware druk op de vrijwilligers en hun familie tijdens de feestdagen. Om precies te zijn 42.00 vrijwilligersuren en bijna 25.000 bezoekers. Zonder vrijwilligers is een evenement als dit niet meer mogelijk.
Er werd nog druk geschaatst de laatste middag.
Veel mensen wilden nog net even schaatsen voor de baan dicht ging.
Een maand lang hoopte ik dat het zou gaan sneeuwen omdat dat zo’n leuk winters sfeertje geeft rondom de ijsbaan. Geen sneeuw gezien, …………….tot een uur voor de baan definitief dicht ging.
Het ging er gelijk stevig aan toe, m aar goed dat de ijsbaan overdekt is.
Die overkapping heeft een voor- en een nadeel. Je schaatst lekker droog, maar je moet wel het dak sneeuwvrij houden omdat het anders te zwaar wordt. Daarom werd de sneeuw eraf gespoten.
Als je ruim 10 jaar niet geschaatst heb is het toch wel even wennen.
Gelukkig brengen de dolfijntjes uitkomst om even weer te wennen.
Ze zijn ook erg handig voor vrijwilligers met vermoeide benen 🙂
Na vier uur werd er alvast een begin gemaakt met opruimen, want alles moest zondagavond nog leeg.
Ondertussen was het behoorlijk wit geworden.
Even na half vijf kwam een groot deel van de vrijwilligers samen om, voor ze gingen afbreken, vast te proosten op het succes van de ijsbaan.
Organisator Jeroen Weijermars hield een korte toespraak om iedereen te bedanken. Ik betrapte hem echter op één afspraak die hij niet nagekomen was. Hij had Joost van der Wal, voorzitter Stichting Sport in Beeld, beloofd het dit jaar droog te houden tijdens zijn toespraak. Nou het sneeuwde als een gek en ik zag toch zeker weten een traan 🙂
Na de korte toespraak gingen alle aanwezige vrijwilligers het ijs op om voor de laatste keer de schaatsen van de baan te vegen.
Nog 3:50 minuten en de Drijvende IJsbaan is echt dicht.
De vrijwilligers telden af en klokslag 5 uur liepen ze op de muziek van Europe met het nummer The Final Countdown de ijsbaan leeg.
Natuurlijk altijd om als laatste de ijsbaan te verlaten.
Opluchting na een maand hard werken.
Nee Glibber hij is dicht, zelfs voor voor jou 🙂
Nog 48 weken en de Drijvende IJsbaan ligt er weer.
Zo, voor de vrijwilligers zat het er op, laat het voorjaar en de zomer maar komen met onder andere de Avondvierdaagse en de Zwemvierdaagse die Stichting Sport in Beeld ook organiseert. In de fotoslideshow/filmpje nog wat sfeerbeelden.
5 reacties
Volgend jaar gewoon een weekje extra aanplakken zou ik zeggen, er is zóveel animo voor.
Kunnen ze er volgend jaar geen weekje aanplakken? Er is zóveel animo voor!
De vrijwilligers verdienen zeker een schouder klopje, men heeft genoten van de ijsbaan.
Nu mag men genieten van de sneeuw. Hans
Volgens mij krijg je dat zonder vrijwilligers commercieel nooit rond. Maar idd, waarom niet een weekje langer…
Applaus voor al die vrijwilligers! En jammer dat de sneeuw te laat kwam.