Over Elly Kerckhoffs kan ik maar één ding zeggen, het mooiste mens wat ik ooit in mijn leven ben tegen gekomen.
Zij wist een stelletje totaal ongemotiveerde jongeren, enthousiast te maken voor politiek, sociale projecten etc. etc.
Tot aan de dag van haar overlijden is zij actief gebleven met werken en bleef mensen motiveren, na haar Troeftijd in de politiek en daarna in de ouderenbonden.
Slechts een kleine greep uit het geheel, vanuit Troef is het eerste jongerencentrum in Leiden gerealiseerd (nu LVC), het eerste Popfestival (Pink-IN), de werkgroep huisvesting werkende jongeren, heel progressief voor die tijd hadden wij de eerste COC bar op de dinsdagavonden (Mix), Release een groep voor opvang en begeleiding van jongeren en diverse actiegroepen werkten vanuit Troef.
De meeste Troevers van de eerste jaren werken nu nog steeds, vrijwillig of beroepsmatig in tal van politieke, sociale, culturele of vrijwillgersorganisaties.
Zij worden dan ook regelmatig de kinderen van Elly genoemd.
De Leidse PVDA afdeling wilde voorafgaand aan haar 1 mei viering een korte hulde aan Elly brengen op de naar haar vernoemde kade.
Dat was voor Glibber een reden om zeker even langs te gaan.
Tegen twee uur hadden zich een aantal mensen verzameld op de kade, waaronder ook enkele oud Troevers, zoals Annemarie Hoorn (die Elly de laatste jaren van haar leven vijwel dagelijks verzorgd heeft) Petra Hoogeveen, Ron Mittelmeyer en oud ambtenaar Leo Meyer waar we destijds erg veel steun van hebben gekregen bij diverse acties en activiteiten.
We waren het er wel gelijk over eens dat dit niet bepaald de plek is om te vernoemen naar Elly.
Ze had meer een straat in het centrum of in Leiden Noord verdiend, hier woont niet bepaald de doelgroep waar ze voor leefde.
Update 20 mei 2008.
Heel terecht ben ik via de mail erop gewezen dat de opmerking "dat de doelgroep waar ze voor leefde nou niet bepaald hier woont" voor een deel onterecht is.
Er wonen wel zeker mensen die vroeger binnen de doelgroep van Elly vielen in deze wijk.
Ik hoop hiermee de een beetje te kort door de bocht genomen opmerking weer recht gezet te hebben.
En bij deze dank aan de trotse leidenaar die mij er even op wees.
Een van de jongere bestuursleden legde uit waarom we hier waren.
Ik hoorde naderhand dat ze tot voor kort geen idee had wie Elly geweest was en zich meer richtte op de toekomst dan op de geschiedenis.
Ik wil niet flauw zijn, maar denk dan toch, zonder geschiedenis is er geen toekomst, maar de bedoeling is goed.
Hierna nam raadslid Hilde Jansen het woord.
Hilde heeft heel veel met Elly samengewerkt en sprak haar bewondering uit voor het nimmer aflatende enthousiasme en vuur wat Elly in zich had en op iedereen wist over te brengen.
Heel herkenbaar in haar toespraak was, als je Elly tegenkwam wist je zeker dat je vijf minuten later weer in een of andere werkgroep, commissie of actiecommité zat.
Zelf moest ik opeens terugdenken aan mijn huwlijk destijds, waar Elly mijn getuige was.
We kregen een electrisch mes, met daarbij de woorden dat ik altijd scherp moest blijven en moest oppassen me nooit in mijn vingers te snijden.
Ik denk dat die scherpte en oplettendheid er nooit meer uit zullen gaan.
Hierna kreeg namens de oud Troevers Petra Hoogeveen nog even het woord.
Ook zij wees er op dat veel Troevers uit die tijd geworden zijn wat zij nu zijn dankzij de inbreng van Elly.
Tevens gaf zij de aanwezige wethouder Marc Witteman en raadsleden nog even mee hoe blij Elly geweest zou zijn met de fontijn van van Doesburg op het Stationsplein.
De discussie daarover is weer opgelaaid en onlangs is er een motie aangenomen dat de fontein eindelijk gerealiseerd gaat worden.
Daarom, als je Elly echt wilt eren dan moet gewoon die fontein op het Stationsplein komen.
Hierna probeerden de PVDA leden een roos aan te bieden bij de bewoners van de kade, alleen waren de meesten volgens mij op de meubelboulevard want er was vrijwel niemand thuis.
Het is dat ik uit eerbetoon voor Elly kwam, op de toespraak van Hilde, de rozen en de paraplu's na heb ik vroeger rodere tijden meegemaakt.
Terwijl de PVDA naar haar 1 mei bijeenkomst ging, bleven wij als oud Troevers nog even staan praten en besloten dat de gekregen rozen maar één goede plaats verdienden.
Ik hoop dat de bewoners van de kade ooit zullen beseffen dat ze op een kade wonen die vernoemd is naar een uniek persoon uit de Leidse geschiedenis.
Mocht er een leven na de dood zijn, dan hoop ik dat het nog een tijdje duurt voor het mijn tijd is.
Zeker weten dat Elly ons daarboven allemaal allang weer heeft ingedeeld bij allerlei werk en actiegroepen en je dus echt niet aan je rust toekomt.
(Soms zijn logs een beetje tijdgebonden, vandaar vandaag twee logs.
Het verslag over Koninginnedag in Leiden staat in de andere log hieronder)
Reacties
Buurthuizen en clubgebouwen, een veilige en mooie fundament in je jeugd.
Mooi stukje .