Even na twaalven kwam de bus aan bij het Leidse station, waar ik direct werd geconfronteerd met een stukje dichterlijke vrijheid. In het persbericht werd geschreven over een rode oldtimerbus, behalve de achterlichten kon ik geen rood ontdekken aan deze bus, maar dat zal waarschijnlijk vallen onder dichterlijke vrijheid.

In alle steden waar gestopt wordt zorgen plaatselijke dichters voor de organisatie en geven gastoptredens. In Leiden was de organisatie in handen van dichter Martin Max Aart de Jong en verwelkomde voormalig Stadsdichter Jaap Montagne op het Stationsplein zijn collega's en het publiek.

Bij toerbeurt lieten diverse dichters enkele van hun gedichten horen.

De Rotterdamse dichter Joz Knoop legt aan de verslaggeefster van Radio 1 uit hoe de door hem ontwikkelde dichtvorm het Jozzonet uit. Dit is een gedicht dat zich in zijn middelste regel spiegelt. Wie dit woord googlet kan zien dat deze vorm tot ver over onze landsgrenzen wordt gehanteerd door vele dichters.

In de bushokjes, met op de achtergrond de nieuwe postertuintjes, lieten ook een aantal dichters hun werk horen aan de wachtende busreizigers.

De Leidse dichter Leo van Zanen rijdt niet mee in de bus, maar was ook een van de plaatselijke gastdichters deze dag.

Na het Station ging de reis verder naar de Tuin van Noord.

Even lekker luieren in het gras voordat de workshops in het Buurtmuseum en voordrachten bij de Moskee en de volkstuinen begonnen.

's Avonds vormde de Koornbeurs het decor voor de voordrachten.

Helaas begon het na een paar minuten gigantisch te regenen met zelfs een klap onweer erbij.

Onverschrokken droegen de dichters hun werk voor.

Voordeel was natuurlijk dat we droog stonden.

Martin Max Aart de Jong was blij dat Leiden een van de haltesteden was en keek van een afstandje tevreden toe hoe iedereen ondanks de regen genoot.

Het leuke met de Poëziebus is, dat er gedichten zijn om te lachen, te genieten en over na te denken en dat allemaal door elkaar in een straatoptreden.

Waar het allemaal over gaat, misschien geeft het filmpje onderaan meer duidelijkheid.

Rik van Boeckel is nog maar net terug uit Lissabon waar hij elk jaar op een groot festival optreedt.

Met zijn ritmische gedichten kreeg hij al snel een aantal mensen aan het swingen.

Van voordragen krijg je dorst.

Het is jammer van de regen anders hadden er zeker weten meer mensen op straat gelopen of op de terrassen gezeten.

Voordeel is natuurlijk dat er genoeg ruimte was om op je gemak zittend te kunnen genieten van de voordrachten.

De in Hongarije geboren Adriana Kobor heeft behalve mooie gedichten ook erg sterke one-liners zoals zij op de Koornbeursbrug liet horen.

Ik keek naar het vel op haar verzamelmap en dacht; tja met al die besmette eieren wordt het inderdaad een soort chicken- of eierengame.

De een na de andere dichter stond op om zijn of haar werk ten gehore te brengen.

Op speciaal verzoek liet Leo van Zanen het gedicht over de Leidse Mirakelsteeg nog een keer horen.

Ondanks het niet al te beste weer kon de organisatie naderhand terugkijken op een geslaagde halteplaats in Leiden.

Hieronder een fotoslideshow en filmpje van de optredens in Leiden.