
Ik ben niet zo van het terugblikken op mijn blog.Natuurlijk kan ik met plezier vertellen over, of terugkijken naar bepaalde gebeurtenissen in het verleden, maar ga dat niet in blogs of op facebook melden. Er is een gebeurtenis die echter vrijwel boven alles uitsteekt en waar ik deze week heel sterk aan moest terugdenken en zeker weet dat ik niet de enige ben die daar deze week met plezier aan terugdacht. Vanavond herinnerde ook Facebook mij nog aan die avond en toen dacht ik: ja ik ga het toch nog een keer op mijn blog zetten. (onderaan staat een link naar de blog van vorig jaar) Vorig jaar kwam op maandag 1 augustus een groep 'bekende' Leidenaren bij elkaar op het terras van Koetshuis de Burcht.
Het was het begin van een memorabele avond waarbij aan het eind het schilderij onthuld werd dat Sanne Bavelaar in opdracht van Tom en Clarita had gemaakt. Op het schilderij staat een aantal Leidenaren waar Tom en Clarita een aparte band mee hebben en graag vereeuwigd wilden hebben in hun restaurant.
Na een borrel op het terras gingen we naar boven voor een gezellig diner en eigenlijk nog steeds niet wetende wat er precies ging gebeuren.
Sanne Bavelaar kende niemand van de mensen op het schilderij persoonlijk en heeft iedereen van foto's nageschilderd. Tussen de gangen van het diner door onthulde zij stukje bij beetje hoe iedereen ongeveer op het schilderij was gekomen.
Behalve de mensen te schilderen had ze ook onderzoek gedaan naar achtergronden en annekdotes. Als een topcabaretier had ze over iedereen een verhaal.
Tijdens de avond werd al duidelijk dat deze avond historisch zou worden.Het afgelopen jaar heb ik meerdere keren van degene die erbij waren gehoord hoe prachtig en uniek de avond was.
De uitleg van Sanne zorgde regelmatig voor enorme lachsalvo's.
Er is natuurlijk nog een duidelijke reden waarom ik deze week met plezier en ook met een traan terugdacht aan deze avond. Op het schilderij staat ook Aad van der Luit, die dit voorjaar onverwachts overleed.
Dit zijn van die momenten dat je opeens weer beseft dat Aad er niet meer is en de avond van vorig jaar nog een stukje unieker en waardevoller wordt.
In september hebben we een reünie en zullen samen met Marjo en Joost van der Luit met een lach en een traan op Aad proosten. Dankzij het schilderij blijft hij er gelukkig altijd bij in het Koetshuis.
Als je hier klikt kom je bij de blog en het filmpje van vorig jaar.

Reacties
Het is ook een mooi schilderij met een mooi verhaal erbij. Daar mag nog weleens aan teruggedacht worden.
Love As Always
Di Mario
Ik herinner me dat logje nog wel en ja, dat schilderij is nu al een gedenkteken.
Toch fijn om dan op deze wijze daaraan terug te denken.
Het is daar heel gezellig. Wat fijn dat je terug aan denkt. Schilderij ken ik niet. Wel mooie foto's heb je gemaakt.
Fijn weekend.