Om 1 uur gingen de hekken open en stroomde het eerste publiek naar binnen.

Werfpop kan als gratis festival alleen voornamelijk bestaan door de inzet van de ruim 350 vrijwilligers. Backstage in het medewerkers/artiestendorp werd druk gewerkt aan de avondmaaltijd voor de medewerkers en artiesten.

Alles vers en met de hand bereid.

De eerste band die ik zag was Sue The Night.

De band draait volledig om singer/songwriter Suus de Groot.

Leg eens uit leen, heb je een gigantische camera bij je, sta je te filmen met je mobieltje.

Wat doet Barry Badpak op Werfpop zou je denken. Simpel in de Silent Disco tent organiseerde de heren van Barry badpak op geheel eigen wijze een bingo. Weer eens iets anders, bingo met een koptelefoon op je hoofd.

Ondertussen was op podium 2 de Gentlemans's Dub Club begonnen.

Wordt het je allemaal te hard dan kan je natuurlijk veilig schuilen tussen de benen van je vader.

Op Werfpop hoeven kinderen zich niet te vervelen.

Tekenen, plakken, een springkussen tot leren jongleren aan toe , alles is mogelijk.

Je kan natuurllijk ook even uitrusten in de kleinste draaimolen van Nederland.

Bij Werfpop is het een kwestie van heen en weer lopen tussen podium 1 en 2 aan de kopse kanten van het veld. De bands overlappen elkaar precies dus als je een beetje heen en weer loopt mis je niets. Op podium 1 speelde de brassbeatband van de Antwerpse DJ Merdan Taplak.

Duidelijk gezellige feestmuziek.

Kinderen kunnen heel verschillend reageren, de een kijkt zijn ogen uit de andere vindt het maar een hap herrie.

Ga jij even bier halen, dan let ik op de bank.

Slimme zet want het was gelukkig best druk bij de bar. Die bar is van levensbelang voor Werfpop, het grootste gedeelte van het festival wordt betaald vanuit de baropbrengsten.

Ook na afloop van de Barry Badpak Bingo bleef het de hele middag gezellig druk bij de Silent Disco.

Op podium 2 liet zangeres/rapper Pink Oculus horen waarom ze onlangs bij North Sea Jazz zo razend enthousiast over haar optreden waren.

Het leuke van Werfpop is dat het voor alle leeftijden leuk is van heel jong tot (ietsje) ouder en alles wat daar tussen zit.

Het is gewoon een heel kleurrijk festival.

Misschien iets minder kleurrijk, maar zeker niet kleurloos.

Zo, die is dicht en smaakte lekker. Nu nog even iets eten.

Eten was geen probleem, pizza's, patat, Spaanse Churros, poffertjes, vis en ga zo maar door er was van alles te koop.

Joh maak even een groepsfotootje.

Even een groepshug voor we het podium opgaan.

Kom op podium op en knallen.

Dool de band rondom Elle Bandida liet inderdaad horen dat ze kunnen rocken.

Met natuurlijk Elle als sw(z)ingend middelpunt.

Voor de VIPS was ook goed gezorgd, The BBQ Boys maakten voor iedereen een heerlijke burger en frisse salade.

VV Bob (vip verzorger) keek tevreden toe hoe de gasten van Werfpop genoten.

Na het eten even gedag zeggen bij Theehuis de Leidse Hout, waar ook de hele middag (zoals elke zondagmiddag) bandjes speelden.

De verrassing van Werfpop was volgens mij de Bosnische band Dubioza Kolektiv.

Een geweldige feestband die het veld volledig op zijn kop zette, met tot slot nog een mooie boodschap. Iedereen ongeacht kleur, ras, geloof of geaardheid is gelijk. Hierna vroegen ze om elkaars armen om de schouders te slaan, waar massaal gehoor aan werd gegeven.

De Amerikaanse band Prong liet horen wat hard was. Ze gingen er vanaf het eerste nummer loeihard tegenaan.

De (ik dacht Amerikaanse) fans vooraan genoten van het muzikale geweld.

Backstage begon het behoorlijk druk te worden met eters.

Nog voor de laaste band het podium op kwam kon festivaldirecteur Jeroen van der Lippe al tevreden terugkijken op deze 36e editie van Werfpop.

Uiteraard was ook Café Het Praethuys weer aanwezig.

Net voor de laatste band ging optreden begon het te regenen.

Het heeft natuurlijk ook wel iets romantisch samen onder de paraplu.

Apocalyptica liet duidelijk horen dat metal van Metallica heel goed samen kan gaan met het klassieke geluid van de cello.

Een ruige show geven heb je geen gitaren voor nodig, het kan ook heel goed met een cello.

Een geweldig mooie afsluiter en dat ik niet de enige ben die dat vond, bleek wel uit het feit dat terwijl de regen met bakken uit de lucht viel iedereen gewoon bleef staan genieten van Acopalyptica.

Hieronder nog een fotoslideshow en een filmpje om even terug te kijken naar, of sfeer te proeven van Werfpop.

Wil je alle foto's even op je gemak terugzien of eventueel iets downloaden kijk dan op mijn speciale oypo fotopagina.Hieronder nog een filmpje met een aantal sfeerbeelden en flitsen van optredens van Werfpop 2017.