Bruce en Bella komen uit Texas en hebben bij een aantal Leidenaren een plekje in hun hart veroverd en voor zover ik weet is dat wederzijds. Gisteravond moest ik ook weer even terugdenken aan dat legendarische concert in De Waag tijdens de Leidse Jazzweek 2012.

Ze speelden nog maar net samen en kregen de zaal volledig op zijn kop. Bruce vertelde mij na dat concert dat hij dit nog nooit meegemaakt had. In Amerika speel ik in restaurants en is er geen mens die luistert. Binnen een week traden ze nogmaals in Leiden op en al snel besloten ze van Leiden hun uitvalsbasis voor Europa te maken.

Sinds die tijd is er een hoop veranderd en spelen ze overal in Europa de zalen plat en zijn ook graag geziene gasten op festivals.

Ze wonen niet meer in Leiden, maar komen er nog graag terug en hebben er ook een grote groep vrienden. Momenteel treden ze veel op met een basgitarist en drummer wat het optreden nog completer maakt.

Het lijkt wel of de stem van Bella per jaar mooier wordt al dacht ik in 2012 al dat mooier niet bestond.

Ik blijf de  stem van Bruce nog steeds een soort gepolijste Joe Cocker vinden.

Het was heerlijk ze weer een keer te zien optreden en te spreken na afloop.

In het filmpje hieronder een korte samenvatting van hun optreden.

Even snel in de kleine zaal kijken naar het concert van Chet Vamp.

Ik zeg het vaker, goede muziek is tijdloos en niet leeftijd gebonden.

Om te filmen was het geluid in de kleine zaal te hard dat komt dan heel onverstaanbaar over. Als ik gelijk goed om mij heen gekeken had, dan had ik het kunnen weten. Ik ben niet bijbelvast, maar de tekst naast de mengtafel gaf volgens mij al aan dat het hard was.

Het podium in de grote zaal was ondertussen omgebouwd en Zitakula ging beginnen. Een grote band met naast de organist en de gitaristen een sterke blazerssectie.

Aangevuld met twee goede slagwerkers zat het erin dat het een feestje ging worden.

Op het moment dat de zangeres erbij komt barst het feest helemaal los.

Behalve er een feestje van maken, kan ze je ook meenemen in heel intense nummers.

Het is duidelijk te zien dat ze achter haar nummers staat en er vaak helemaal in op gaat.

Met alle gemak wisten de zaal mee te krijgen en kon al snel niemand meer stil blijven staan.

Zitakula is wat mij betreft zo'n heerlijke festivalband die je bij lekkere temperaturen in het zonnetje een heerlijke middag of avond kan bezorgen. Houd die naam in de gaten komende zomer.

In het filmpje hieronder kan je nog even zien en horen wat ik bedoel. Er werd weer razendsnel omgebouwd voor het Broken Brass Ensemble, zij waren de afsluiter in de grote zaal.

Het Broken Brass Ensemble is een swingende feestband. Ik heb ze 2 jaar geleden gezien in De Leidse Hout, ik twijfel alleen of het bij Werfpop of Summerjazz was.

De band gaat er gelijk bij het eerste nummer al volledig tegenaan en je weet, ook dit wordt weer een feestje.

Ik vind het altijd knap hoe iemand een sousafoon tot een swingend instrument kan maken.

Hij swingt gewoon met de trompetisten mee.

Daar mag je best een extra spotje op zetten.

Het Broken Brass Ensemble was een mooie afsluiter van een avondje met voornamelijk feestmuziek van hoge kwaliteit.

In het filmpje hieronder nog wat foto's en sfeerbeelden van hun optreden.