
Eigenlijk had ik geen plek voor een verslag over deze eerste Jazz on Sunday, maar er zijn momenteel zoveel mensen die noodgedwongen thuis in bed liggen met griep, dat ik ze toch even wil laten zien wat ze gemist hebben. Dat kan je natuurlijk op twee manieren uitleggen, het kan lullig bedoeld zijn maar ook om je toch nog een beetje mee te laten genieten. Het is inderdaad lulli..... uhhh sorry om je mee te laten genieten.
Aan het begin van dit lustrumjaar had het bestuur gelijk groot uitgepakt en trad pianist Jos van Beest & Friends op. Die friends zijn niet de minste musici, zoals bijvoorbeeld saxofonist Frits Katee en drummer Ben Schröder die beiden hun sporen in de jazzmuziek ruimschoots verdiend hebben.
Ook bij de band had de griep toegeslagen. De Leidse bassist Dolf del Prado werd wegens griep vervangen door Jeroen Lely.
Het was goed druk in restaurant De Grote Beer, maar ook miste ik veel vaste bezoekers en hoorde links en rechts over griepgevallen.
Normaal gesproken houdt bestuurslid Trudy Kwik een praatje en ja hoor, ook al geveld door griep. Gelukkig nam Ruud Breedveld haar taak even over en wenste iedereen het beste voor 2017, ook keek hij voorzichtig vooruit naar het 40 jarig lustrumconcert in maart.
Niet door griep geveld was mede-oprichter Frans Montanus (2e van links) die na 40 jaar niet meer als bestuurslid, maar wel als bezoeker nog trouw elke maand aanwezig is.
Ook de niet door griep gevelde gasten genoten voor drie en daarmee was het dus eigenlijk voller dan ooit. :-)
Nee zonder dollen het was een heerlijk ontspannen concert en mooie start van het lustrumjaar van Jazz on Sunday.
Hieronder nog een paar foto's en een kort filmpje van afgelopen zondag.
Reacties
Ondanks alle grieppatiënten werd het toch nog gezellig, zo te zien :). En Ja, Emile ik ben eigenlijk nooit helemaal gestopt met bloggen. Ik blog alleen niet meer zoveel als vroeger. Leuk, dat je even langs kwam
Take five had ik wel even helemaal uit willen horen natuurlijk , en het eerste nummer is ook al zo'n een klassieker. Niet kapot te krijgen hé!
Je bent de eerste Leidseglibber die het nieuws aan bed brengt.Tja, wanneer is het geen gezellige boel in Leiden. Hans
Mij heeft het ook behoorlijk te pakken gehad. Niet verwacht na de griepprik, maar gelukkig gaat het alweer beter.
Al met al toch nog redelijk druk. Gelukkig maar, want anders is het voor de band ook bijna niet leuk meer. Hier gelukkig nog nergens last van.
Love As Always
Di Mario