Het was niet voor niets waarom Har zijn boek juist op de Lucas van Leydenschool in de Caeciliastraat wilde presenteren. Het verhaal over de eerste cholera epidemie in 1832 speelt zich af in de wijk de Camp, waar destijds ook in de Lange Agnietenstraat het Stadsziekenhuis stond. In het boek zijn de vrienden Isaac en Japie gefascineerd door de onbekende ziekte en verstoppen zich onder andere in het Theatrum Anatonicum waar een professor de zwarte darmen van cholerapatiënten aan zijn leerlingen liet zien. In het boek combimneert Har ook zijn eigen jeugd uit de Camp met de tijd van 1832, zoals het voetballen op het Vrouwenkerkhof en het jatten van appeltjes bij de groenteboer. Achterin het boek staat een wandeling die voert langs de plekken in Leiden die in het boek voorkomen.

Onder het gehoor van Har Meijer zaten niet alleen kinderen, ook Dirk van Delft, directeur van museum Boerhaave en Lodewijk Kallenberg, voorzitter Stichting tot instandhouding Begraafplaats Groenensteeg waren gekomen omdat hun locaties een belangrijke rol spelen in het boek. Het huidige museum Boerhaave was in 1832 het Stadsziekenhuis.

Har vertelde de kinderen dat er nog een reden was dat het boek hier in de Ceaciliastraat werd gepresenteerd. Ik ben hier geboren en opgegroeid, om vervolgens in onvervalst Leids te vertellen dat hij daarom zo goed echt Leids kan spreken.

Ik weet niet of de kinderen in de klas van meester Remy van Belle altijd zo rustig zijn, maar tijdens de uitleg van Har Meijer waren ze doodstil en hingen aan zijn lippen.

Het eerste boekje ging naar Mireille Rozeboom en daar hoort natuurlijk ook een bloemetje bij.

De tekeningen in het boek zijn gemaakt door Marjon van Boeckel.

Zonder de redactionele inzet van Tanneke Schoonheim, die helaas niet aanwezig kon zijn en Gemma Schoots had Har het boek nooit af kunnen krijgen. Ik ben niet zo goed op de typemachine en of computer bekende hij.

Har Meijer en Mireille Rozeboom hadden nog een verrassing voor de kinderen, voor iedereen was er een boek. Over een aantal weken als iedereen het boek gelezen heeft komt Har Meijer nog een keer treug om eventuele vragen over het boek te beantwoorden.

Kinderen zijn net echte mensen. Als de schrijver er dan toch is, willen we natuurlijk allemaal een gesigneerd exemplaar.

Har nam voor iedereen de tijd en schreef een persoonlijke boodschap in elk boek.

Door al die persoonlijke aandacht duurde het even voor je aan de beurt was.

De Oegstgeester fotograaf en collumnnist Wil van Elk was naar de presentatie gekomen en ontving een gesigneerd exemplaar.

Er was natuurlijk ook een boek voor meester Remy van Belle. Hij gaat het boek lezen en met de kinderen bespreken om daarna Har Meijer nog een keer uit te nodigen voor een gastles over het boek.    

In de korte fotoslideshow hieronder nog een paar foto's van de boekpresentatie.