De Pomerans is nog een echt bruin café waar iedereen elkaar kent, een biljart in de zaak en huisgemaakte gehaktballen, kortom een huiskamer voor de klanten.

Zaterdag stonden Joke en Kees achter de bar en verzorgde Fred alle andere hand en spandiensten en fungeerde als gastheer.

Een heel belangrijke taak die Fred had, want van drinken, zingen en dansen krijg je trek.

Het is natuurlijk niet te doen om een keuze te maken uit de 200 foto's die ik maakte, vandaar loop ik met een aantal willekeurige foto's door de avond heen. Onderaan staat een filmpje waarin alle gemaakte foto's langs komen. Deze gasten kon je natuurlijk niet over het oog zien als je binnenkwam.

Gezellig Sandraattje ook weer eens gezien. Sinds het sluiten van café Ons Cafeetje zien we elkaar niet zo vaak meer.

De sfeer zat er al snel in.

Bartje was helemaal in zijn element en speelde de ene na de andere meezinger.

Gösta gebruikt steeds vaker zijn drumcomputer, toch wel leuk hem vanavond weer eens ouderwets te zien drummen.

Soms vormen mensen of foto's een rode draad. Deze meneer deed erg zijn best het tafeltje waar hij zat elke keer keurig te bedienen.

Als je iemand een paar keer hebt zien lopen dan lijkt het alsof hij alleen maar loopt te sjouwen.

Stiekem denk je dan, wanneer gaat het een keer fout in de drukte. Ik hoefde niet zo heel lang te wachten.

Op een gegeven moment begint het, maak even een fotomoment.

Als je eenmaal begint met mensen te fotograferen dan gaat het snel en wil bijna iedereen wel even op de foto.

Ja nu had ik je door Glibbertje.

Noemen ze dit nu een stille genieter.

Gezellig met zijn vieren op stap naar je stamkroeg.

Nog meer echte vaste gasten.

Vroeger vaste gast in de Spons, toen het Glibbertje en het Uilennest, maar ja kroegen veranderen of sluiten en dan moet je weer opnieuw een leuke kroeg opzoeken.

Polonaise rondom het koud buffet, dat aangeboden werd door Eetcafe Tante Jans en snackbar Plein 10.

Een buffet is natuurlijk niet om omheen te dansen, maar om van te eten.

Effe roken.

En.....effe eten natuurlijk.

Kan je nog zingen, zing dan mee.

Gösta en Bart speelden rustig verder en leken onuitputtelijk.

Iedereen had het naar zijn zin.

Complimentje al een paar maanden niet meer roken terwijl je vrouw nog wel rookt, dat maakt het extra knap vind ik.

Dan vraag ik mij naderhand af, waar keken ze nu zo geïnteresseerd naar.

Volgens mij hebben ze lol.

Het bleef van begin tot eind gezellig en druk in het café.

Aan het eind van de avond kwamewn ook Joke en Martin zelf op de dansvloer.

Met een 'You never walk alone' sloten Bartje en Gösta hun optreden af en zongen alle klanten Joke en Fred en het jarige café toe.

Hieronder een fotoslideshow en filmpje van het feest met daaronder natuurlijk een nummer van Leidse Kees, die vroeger stamgast was bij zowel Nozeman als de Pomerans. Wil je alle foto's op je gemak zien of eventueel iets downloaden, klik dan hier en kijk op mijn aparte fotosite.