
Na alle 3 oktoberdrukte was het heerlijk eens een avondje iets heel anders te horen. Een avondje Griekse muziek is echt een verademing. Nadat we destijds onze hond Lobbes kregen zijn we niet meer naar Griekenland geweest, daarvoor gingen we altijd naar de Griekse eilanden. Miniglibber heet niet voor niets Nikos. Ik had al eens iets gelezen over The Pasatempos, maar ze nog nooit zien optreden. Vrijdagavond traden ze op in de Oude School in Warmond, een mooie reden even over de grens te wippen naar Warmond. Het was toch al te lang geleden dat ik in de Oude School was geweest, de laatste keer was zomers alleen niet deze zomer.
The Pasatempos is een groep Griekse studenten die elkaar in Leiden hebben leren kennen. Hun gezamenlijke liefde voor hun land en de muziek bracht ze er toe The Pasatempos op te richten.
Griekse rebetika muziek kan je het best omschrijven als Griekse blues. De nummers gaan over alle facetten van het leven, zoals liefde, heimwee, gokken, pijn en gevoelens van nostalgie.
Het rare met Griekse muziek blijft voor mij dat ik het vrijwel niet versta, maar op de een of andere manier voel je waarover de nummers gaan. Ik vergeet nooit dat ik in 1975 in een bar op Rhodos zat tijdens een concert van Takis Vouis met toeristen uit verschillende landen. Het regime was net omver geworpen en Takis zong nummers van zijn LP 'And Now We Are Singing' met protestliederen tegen het regime. De gezamelijke kracht van die avond(en), het meezingen en huilen hebben een onuitwisbare indruk bij mij achtergelaten.
The Pasatempos is opgericht in 2015 en spelen voornamelijk nummers van anderen.
Zangeres Lydia Stravraki genoot zelf ook zichtbaar van het concert.
Liefde, pijn en vrolijkheid, het wisselde elkaar allemaal af tijdens het bijna twee uur durende concert.
Het publiek was duidelijk gericht op het concert afgekomen en genoot van een avondje heerlijke Griekse muziek.
De Bouzouki is natuurlijk een van de belangrijkste Griekse instrumenten, Charis Laurijsen wist er alles uit te halen wat het instrument kan bieden.
Gitarist en zanger Manolis Fragkiadakis weet ook dat heerlijke Griekse geluid neer te zetten.
Irene Vikatou zit een beetje verstopt achter de piano, maar is bij elk nummer duidelijk aanwezig.
De band is naast hun werk en studie, vandaar dat ze niet zo gek veel optreden.Gek eigenlijk, hebben we zo'n mooie Griekse parel in de stad en bijna niemand kent ze.
Hieronder een korte fotoslideshow( met een nummer van Takis Vouis) en flitsen uit hun optreden.
Reacties
Dertig minuten en wat korte flitsen... Maar je hebt gelijk, mooie muziek om naar te luisteren.
Een mooie avond hoort ook zo voorbij te gaan. Genieten met hoofdletters en als je ziet dat ze er zelf ook van genieten, dan is het helemaal mooi.
Love As Always
Di Mario
Klinkt inderdaad geweldig, mooie zangeres ook..... maar misschien is je dat niet zo opgevallen want jij kwam voor de muziek natuurlijk ;-)
Lijkt Win Kok wel op de tekening. Hans