Denk nu niet dat ik zomaar even het park in ren, nee ik heb daar een heel dagelijks ritueel voor. Eerst moet ik even die Glibbers een lol doen door te gaan zitten terwijl ze mijn riem af doen. Dan neem ik een sprintje van een meter of twintig en ga dan eens op mijn gemak bekijken wie er allemaal zijn.

Daarna ga ik even liggen loeren hoe ik de club ga benaderen en of Danae mij al ziet.

Ik wil best met andere honden spelen, maar eerst mijn vriendinnetje begroeten.

Vanaf dag 1 in De leidse Hout zijn we vriendinnen dus daar komt echt niemand tussen.

Voor iemand die geen hond heeft lijkt het er soms heel heftig aan toe te gaan, maar we hebben elkaar nog nooit pijn gedaan.

Het is gewoon lekker stoeien.

Ook hondjes moeten netwerken, dan is zo'n zwaargewicht best leuk binnen je netwerk.

Komt er een andere of vreemde hond dan besnuffelen we dat eerst even met zijn tweeën.

Monty is te oud om mee te spelen, maar geeft op afstand regelmatig even commentaar.

Oh deze is ook wel aardig.

Eens kijken of hij ook mee kan komen in de struiken.

Hij komt mooi mee in de struiken.

Zo dat was weer even leuk, nog even snuffelen en dan kunnen we naar huis.

Zo ik ben het zat, Glibber geef maar een koekje dan kunnen we naar huis.

Die Glibber heeft hieronder nog iets met plaatjes achter elkaar gedaan, filmpje of zo noemt hij dat. Ach hij is lekker bezig en van de straat zullen we maar denken.

En vergeet niet: een dag niet gekwispeld is een dag niet happy. Tot blafs, wees happy, lees Happy.