
Een jaar of drie geleden zag ik het voor het eerst. Een lange rij studenten die vanaf de Breestraat naar de Koornbeursbrug liepen en daar gingen zingen. De eerste keer dacht ik wat krijgen we nu weer, maar het was wel een leuk gezicht. Ik begreep dat het bij het eind van de kennismakingstijd van studentensociëteit Augustinus hoorde. Het eerste jaar wist ik niet waar het om ging, vorig jaar zag ik het toevallig toen ze bijna klaar waren, daarom wilde ik het dit jaar weleens helemaal zien. Bestuurslid Venne tipte mij bijtijds over datum en tijd waardoor ik het nu eens helemaal kon meemaken.
Het is een mooi gezicht zo'n stoet eerstejaars studenten keurig in het (mantel) pak lopend door het centrum.
De eerstejaars verzamelden zich in de binnentuin van Augustinus.
Keurig netjes stonden ze rustig te wachten tot ze mochten gaan lopen.
Vanuit de achterkant van het gebouw liepen ze over het Gerecht richting Breestraat.
Wel handig ze leren gelijk de straatjes in de Pieterswijk kennen, voor zover ze die al niet ontdekt hebben.
De stoet had uiteraard best wat bekijks, alhoewel wij in Leiden eigenlijk vrijwel nergens meer van opkijken.
Het einddoel was de Hooglandsekerk, maar traditiegetrouw wordt er een tussenstop gemaakt op de Koornbeursbrug.
Op de Koornbeursbrug worden een aantal club en studentenliederen gezongen. Mocht een aantal studenten sjezen dan kunnen ze altijd nog terecht bij een van de vele koren die Leiden heeft. In de korte tijd dat ze in Leiden zijn konden ze alle nummers uit hun hoofd.
Ik zei het, wij kijken nergens meer van op en of je nu een doos op je kop hebt of klein bent we lopen gewoon door.
We stappen zelfs stevig door, we hebben geen tijd voor dat studenten gedoe.
Alhoewel,.................wat zie ik...........lekkere wijven.
Je zou denken na een paar introductieweken moet je toch lichamelijk kapot zijn. Dacht het niet hoor, let op je neemt een aanloopje en dan..........
.......spring je een gat in de lucht.
Nog een laatste lied en dan snel naar de Hooglandsekerk voor de slotbijeenkomst.
Augustinus is niet alleen goed voor haar leden, maar ook voor haar personeel bleek deze week.
Ad Wamelink (midden op de foto) is al 18 jaar kok bij Augustinus. Afgelopen week werd hij als dank voor zijn trouwe dienst benoemd tot erelid van de vereniging.
Hieronder nog een korte fotoslideshow en uiteraard een filmpje van het zingen.
Reacties
Leuke blog weer Emile,
Ik heb dit nooit geweten, whahaha.wat leuk! En wat zien ze er allemaal mooi gekleed uit, vooral de dames... ik vind het stiekem gezegd wel een beetje sexy ook, hihihihihi...
Emile bedankt weer en ik ben alweer benieuwd naar je volgende blog ;-)
Groetjes,
Ruud te Leiden.
Heerlijk zo'n afsluiting. En helemaal in stijl. Volgens mij hebben ze allemaal zo'n pak gehuurd. Ik kan me niet voorstellen dat iedere student dat standaard in de kast heeft hangen.
Gewéldig al die jongelui zonder gaten in de broek en zonder (zichtbare) uitpuilende kilootjes.Het heeft wel iets hoor, ziet er toppie uit. Het zingen is natuurlijk meer enthousiast dan melodieus maar dat mag de pret niet drukken;-)
Dit jaar als voordeel dat het heel prachtig weer is.jochie denk meer aan heel prachtige dames. Hans
Ah, nu weet ik wat ik heb gezien toen ik bij Vooraf en Toe zat. De terugkeer van de Augustianen uit de kerk.