Omdat ik een beetje ad-hd in mijn rechterwijsvinger heb kwam ik natuurlijk weer thuis met meer dan tweehonderd foto's en tientallen filmfragmenten, maar ja er is dan ook te zien. Atleten die supersnel hun zwemkleding uittrekken en hun fiets pakken om te gaan fietsen, een wereldje van chaotische snelheid.

Daar tegenover weer de rust van de vrouw die waarschijnlijk op een familielid of kennis zit te wachten, want in deze heksenketel ga je niet voor je lol even rustig een boek lezen.

Een bezwete loper die blij is dat hij gefinished is.

Dol gelukkige winnaars van een van de afstanden op het podium.

Wist je dat sommige vrouwelijke deelnemers zo lichtvoetig zijn dat ze op water kunnen lopen.

Zodra het geluid overal in orde is kunnen Bert en Willy van BSG Media het er even van nemen en genieten van het lekkere weer.

Als je er dan ook nog ene privéconcertje bij krijgt is het toch net vakantie. Het geeft natuurlijk wel aan dat het geluid tip top in orde was, anders kan je er niet zo rustig bij zitten.

Ik kan bijna geen keuze maken uit alle foto's. Onderaan dit artikel staat een filmpje waar foto's en filmbeelden een beeld geven van de sfeer. Bij toeval fotografeerde ik fysiotherapeute Ilse Naalden een aantal keren tijdens haar prestaties bij de 2e Divisie. De foto's van Ilse geven een beeld van hoe inspannend de triathlon is en zeker ook nog omdat het na 12 uur knap warm werd. Voor de start stond ze (uiterst links) er nog fris en vrolijk bij.

Ze begon uiteraard met zwemmen.

Best zwaar in de Zijl met zijn sterke stroming ennuhh oh ja, die zwemster met de groene badmuts is Ilse.

Na het zwemmen al hollend je zwemsuit uittrekken.

Fiets opzoeken, schoenen aantrekken en je kleding in de mand met je spullen leggen.

En dan snel met je fiets naar het fietsparcours.

Vervelend als bijna iedereen tegelijk uit het water komt en op de fiets stapt.

Na het fietsen een ronde lopen en het werd maar warmer.

De laatste bocht om en dan richting finish.

Nog honderd meter tot de finish, maar duidelijk te zien dat het zwaar was.

Nog even persen de laatste meters.

Pffffff pijn en kapot.

Ik ben er, ik ben er, ik behhhhhnnnnn errrr.

Yesss gelukt.

Ik kapot, welnee joh.

Nou ja een beetje dan misschien, maar uhhh waar lopen we volgende week.

Ik denk dat zoals het Ilse vergaan is, het vrijwel iedereen verging, zwaar, moe maar vooral voldaan.

Ook voldaan was de oudste deelnemer, die tegen Teun zei dat dit zijn laatste keer was. Is goed tot volgend jaar dan maar lachte Teun.

Het was bijna afgelopen, en hoe heet het ook alweer, 'na gedane arbeid is het goed rusten' alhoewel voor sommigen begon de arbeid pas.

Ja, iemand moet de laatste zijn, maar voor mij zijn dat de grote kanjers die er niet voor opzij gaan om door te zetten om hun doel te bereiken.

Hieronder de foto's en filmpjes. Wil je eventueel de foto's op je gemak bekijken of downloaden, kijk dan op mijn speciale fotosite. (NB: mensen die ik een visitekaartje heb gegeven, stuur ik gewoon de foto's op die hoeven niets te downloaden)