En natuurlijk zag ik op het festivalterrein ook Drentse klederdracht.

Ik hou er van als festivals of evenementen breed gedragen worden, zoals bij ons de 3 October- en Lakenfeesten.  SIVO en Odoorn zijn duidelijk onlosmakelijk met elkaar verbonden en bijna elke inwoner van Odoorn heeft op de een of andere manier wel iets met het SIVO te maken. Alle deelnemers worden ondergebracht bij gastgezinnen en dat levert natuurlijk wel leuke plaatjes voor alle familie-albums op.

Het leuke is, iedereen die je tegenkomt heeft er geen probleem mee op de foto te gaan.

Nog voordat je gevraagd hebt om een foto te mogen maken staan ze al klaar.

Argentinië kon natuurlijk niet om de Tango heen.

Het was zaterdag ook kindermiddag en dan zie je dat hier toch weer andere kinderspelletjes zijn dat bij ons in Leiden.Tenminste in mijn tijd als speeltuinbestuurder in Groenoord hadden we wel op 30 april biertapwedstrijden, maar geen ranja melken.

Heel origineel en goed idee was 'Meet and eat' waarbij hapjes uit diverse landen geproeft konden worden.

Regelmatig werd ook het publiek uitgenodigd om mee te dansen.

Overal op het terrein liepen hostessen rond met bordjes.

Handig die bordjes zowel voor de deelnemers als voor mij, dan weet ik gelukkig om welk land het gaat. Achter het bordje Cyprus liepen inderdaad onder andere de dames uit Cyprus.

De Argentijnen hadden echt een flitsende show, scheelde niet veel of ik had de voorste danser letterlijk en figuurlijk in mijn lens gevangen toen ik stond te filmen.

Natuurlijk weet ik nog welk land dit was, maar ik ga niet alles verraden.

Een soort 'zakdoekje leggen niemand zeggen', maar dan op de Cypriotische manier.

Groot in het kleine of klein in het grote. Hoe dan ook een mooi plaatje waar het plezier vanaf straalt.

Ik vond het helemaal geweldig, maar toch een kleine tip voor de organisatie van de kinderactiviteiten. Misschien volgend jaar de glittertattoos voor de kinderen overslaan of er wat meer mensen bij zetten. Een succes was het wel want de kinderen stonden een uur in de rij voor een tattoo.

Niet alleen de dansers, maar zeker ook de trommeleaars uit Portugal maakten grote indruk.

Gelukkig heb ik hier geen overijverige ambtenaar met een decibellenmeter gezien, maar die zou de dag van zijn leven hebben gehad.

Oeps, ze noemen mij regelmatig boefje. Beetje dimmen dan maar, want ik heb geen zin hier volgend jaar als ballengooi onderwerp te staan.

Ik schat in dat dit de heren uit Estland zijn en zoniet dan toch.

Het zijn niet alleen nederlandse kinderen die van de patatcultuur zijn. Het komt wereldwijd voor, tot in Indonesië aan toe.

Op de markt op het terrein van SIVO ook veel oude ambachten. Van een afstandje dacht ik nog wat een raar draairorgel.

Het was een scharensliep. In gedachte zie ik nu hele generaties achter hun oor krabben en denken even googlelen dat woord, geen idee wat het betekent.

Even het thuisfront 'appen' dat ik een mooi optreden heb gehad.

Handig hoor die mobieltjes. Ik deed een kort, niet representatief, onderzoek en zag dat oud of jong, minimaal drie van de vier een telefoon in zijn handen had.

Het is belangrijk het dansen op welke manier dan ook levend te houden, vandaar diverse dansworkshops tijdens het festival.

Het is duidelijk SIVO verbindt niet alleen jong en oud, maar vooral ook elk jaar weer diverse culturen met elkaar.

Hieronder nog wat foto's in een slideshow en een kort filmpje van de zaterdagmiddag.