De naam hunkerbunker kreeg het gebouw omdat het vol zat met zustertjes, waarvan de meesten geen verkering hadden maar wel zochten. Ach ja, als je de hele dag zieke en of oude mensen in bed ziet liggen en verzorgt, dan is het heel gezond om na je dienst iets gezonds in bed te vinden.

Mooi gezicht hoe de kraan de flat stukje voor stukje afbreekt.

Je moet natuurlijk bij dit werk geen hoogtevrees hebben.

Veel wordt al boven klein gemaakt en dan naar beneden geschoven.

Het zijn niet alleen kleine stukjes die naar beneden worden gegooid.

Zo nu en dan komen er bijna hele wanden of plafonds naar beneden.

Popeye staat er op de muur, tja er zullen heel wat macho spinazievretertjes de nacht hier hebben doorgebracht.

De Zusterflat stond vlakbij het ziekenhuis, vandaar dat ook vanaf het dak van de parkeergarage de sloop te volgen is.

Gelukkig stond de zusterflat wel net ver genoeg, om niet het idee te hebben dat je op het terrein woonde.

Maar een oplettende oude hoofdzuster met een verrekijker, kon toch wel kijken of het licht uit was en de meisjes keurig op bed lagen.

Het zal even wennen worden als je eerdaags langsrijdt en je ziet geen hunkerbunker meer tussen de bomen staan. Als je het goed bekijkt, waren wij toen al heel milieubewust en deden aan 'groene sex'.

Op de plek van de oude zusterflat wordt het in 1966 gesloopte landhuis herbouwd en er komen appartementen naast. Wel leuk natuurlijk dat het oorspronkelijke landhuis in de nieuwbouw terugkomt en het er over een tijdje zo uit ziet.

In het filmpje wat beelden van de sloop.