Om één uur gingen de hekken open en begon het publiek binnen te stromen. Nieuw dit jaar was de mogelijkheid van te voren al online drankmunten te kopen. Dit scheelde je wachten bij de muntverkoop, maar gaf je ook gegarandeerde toegang mochten de hekken in verband met de drukte even dicht gaan.

Om een uur nog lekker rustig en plek zat om een mooi plaatsje te zoeken.

Niet alleen een mooi plekje, soms ook een heel lekker plekje.

In het backstagedorp was het nog rustig, de meeste medewerkers waren het terrein op en de artiesten moesten nog binnenkomen.

Wel druk in de keuken, waar vrijwilligers bezig waren te koken voor medewerkers, artiesten de Vips.

Gebr.De Nobel programmeur Leontine de Reede en  festivalorganisator Jeroen van der Lippe keken met een tevreden, maar ook beetje spannend, gevoel toe hoe het publiek het veld opstroomde.

Wat dacht je, geen 18 he, dus NIX18.

Zonnetje, muziekje, boekje, wat kan het leven toch mooi zijn.

De eerste twee uur is er altijd nog ruimte genoeg om het terrein te verkennen.

Soms moet je de wereld vanuit een ander perspectief bekijken.

Tja, ga in die drukte elkaar maar eens zoeken.

Zonder de vrijwillige inzet van deze kanjers zijn dit soort festivals bijna niet mogelijk.

Om en uur of twee lukte dit nog wel, een paar uur later zaten ze totaal ingesloten aan de zijkant, zo vlak bij het podium.

Iets zei mij dat ik door iets hogers in de gaten werd gehouden.

Zie je wel ik had gelijk.

Bij podium 2 even gekeken naar Coral Springs, een gezellige punkrockband die een mooi festivalsfeertje wist neer te zetten.

Hee die ogen herken ik. Shit val ik gelijk door de mand dat ik regelmatig naar Sesamstraat kijk.

Ik was niet de enige volwassene die van poppentheater Lejo genoot.

Bob Schrover, verantwoordlijk voor de Vips en de sponsors, overlegt met Jeroen van der Lippe wanneer Jeroen zijn toespraakje voor de Vips kan houden.

Hoezo prima festivalweertje.

In de Universitent genoot jong en oud van de vele workshops, demonstraties en silent disco.

The Brahms is ook zo'n heerlijke festivalband met een hoog meezinggehalte.

Het was ondertussen goed druk geworden.

Het festival steeg naar grote hoogte en niet alleen het festival. Weer overwon ik mijn hoogtevrees (eerdaags gelooft niemand meer dat ik hoogtevrees heb) en bekeek het festival vanuit de lucht. Sleutelstadverslaggeefster Reanne van Kleef zette mij gelijk op de foto als bewijs.

Achter podium 1 staat de hoogwerker, langzaan wordt het uitzicht steeds mooier.

Niet aleen het uitzicht wordt mooier, de mensen worden ook opeens een stuk kleiner.

Mij op de foto zetten is best, maar dan moet je er zelf natuurlijk ook aan geloven.

Lijkt wel een ansichtkaart, 'Groeten vanaf Werfpop'.

Juhhh Coen, je lijkt wel een 'fotorambo'.

Zo jong en dan al je accessoires qua kleur goed op elkaar afgestemd, daar is goed over nagedacht.

Silent Disco in de Universitent met DJ Flor.

Pfff he he, even zitten hoor.

Gezellig feestje op podium 2 met het Cairo Liberation Front.

Altijd goed voor een feestje samen met het publiek.

Snel terug naar podium 1 om een stukje van Dewolff mee te pakken.

Hee You of misschien wel, Wo ist die bahnhof, do ist die bahnhof.

Hoezo druk. Het werd nu even opletten of de hekken niet heel even dicht moesten omdat het maximum aantal bezoekers bereikt was.

Hoe was het gezegde ook alweer, water naar de zee dragen of bier naar het toilet dragen.

Wat betreft de toiletten, daar was het gewoon gezellig en swingend dit jaar.

De toiletgroep was omgedoopt tot Dixieland en er traden diverse DJ's op om het wachten gezelliger te maken. DJ 06 Eric, DJ's Faye & Huub en De Club Van Lelijke Kinderen bouwden een feestje bij de toiletten.

Voor Yasmin en haar team ook geen stress dit jaar, alles liep heerlijk relaxed.

Tijdens zo'n lange dag werken gaat een goede maaltijd er wel in.

Niet alleen voor de medewerkers en de artiesten was gekookt, ook voor de Vips stond een buffet klaar.

Memphis Maniacs, gezellig, heel herkenbaar en vooral swingend. De band heeft geen enkele plaat en nooit een noot zelf geschreven, maar weten het publiek van de eerste tot de laatste minuut te boeien en aan het feesten te krijgen.

Ze hebben alle grote en bekende hits door elkaar gegooid en aan elkaar geplakt, een grote mix van herkenbaarheid.

Voor zowel de band als het publiek werd het een groot feest.

Natuurlijk was er ook plek voor het hardere ruigere werk en dat kan je aan de Textures overlaten. Heerlijk lekker ruig en rauw.

Terug naar podium 1 waar De Jeugd van Tegenwoordig optrad.

Het was de tweede keer dat ze op Werfpop stonden en publiek genoot dat de organisatie ze terug had gehaald naar Werfpop.

Ik trok mij even terug uit alle drukte om op mijn gemak een biertje op het Vipterras te pakken.

Het bleef druk bij podium 1, niemand wilde de afsluiter van Werfpop 2016 missen.

Het werd met de rappers Rico & Sticks een 'Gekkenhuis' als slot van het jarige Werfpop.

Het was over tienen en met een zwoele zomeravond nog steeds heerlijk festivalweer.

Het werd langzaam donker en ikedereen kon terugkijken op een geslaagsd verjaardagsfeestje van het 35 jarige Werfpop.

Tijdens het laatste optreden begonnen achter het podium al de eerste opruimwerkzaamheden.

In de verbindingscabine waren DJ en zijn collega ook nog lang niet klaar. Die kregen pas rust nadat alle bezoekers veilig het park uit waren.

Ondanks dat dit al erg veel foto's waren heb ik er natuurlijk nog veel meer. Ze komen hieronder in de fotoslideshow allemaal langs.Wil je foto's op je gemak bekijken of eventueel nabestellen of downloaden, kijk dan op mijn speciale Oypo pagina.

Hieronder nog een filmpje (nou ja beetje lang, maar je kan er doorheen scrollen natuurlijk) met sfeerbeelden van Werfpop 2016. 

Vanwege de lengte van deze blog, het warme weer en de vakantietijd zou het zomaar kunnen dat ik morgen een dagje oversla en lekker ga varen.