Het verhaal speelt zich af op Harvard, een van de beroemdste universiteiten van Amerika.

In hoog tempo ontwikkelt zich het verhaal met een aantal interessante wendingen.

Uiteraard loopt het allemaal weer heel goed af.

Vorig jaar speelde Otis met een live-orkest, dit beviel zo goed dat er ook dit jaar weer een orkest in de orkestbak zit.

Ik vind het toch wel iets hebben om in een bijna helemaal lege schouwburg naar een voorstelling te zitten kijken. Voordeel is dat je rustig kan fotograferen, (wel zonder flits natuurlijk) en filmen zonder iemand te storen.

Even afstrepen dat ik dit heb gehad.

Na de pauze komen er hoogtepunten uit diverse Amerikaanse musicals langs.

Voor het publiek een aantal fragmenten waarvan je zegt, ohhh ja dat was ook zo'n mooie musical.

Het podium van de Leidse Schouwburg is niet al te groot, daarom worden er als decor onder andere steigers gebruikt. Lukt het niet in de lengte of de breedte, dan maar de lucht in.

Ik heb niet achter het podium en bij de kleedkamers gekeken, maar het moet daar echt een gekkenhuis geweest zijn met de vele kledingwissels.

Misschien uit nood geboren, maar de steigers gaven toch een heel mooi effect.

Het programma is heel wisselend, wat het voor iedereen boeiend maakt.

Door na de pauze te kiezen voor hoogtepunten uit meerdere musicals, was er ook meer ruimte voor solopartijen.

Tijdens zo'n solo kan een gedeelte van de groep zich natuurlijk weer vliegensvlug omkleden.

Niet alleen de disco kwam aan bod, ook voor de rockchicks was er ruimte.

Hallelujah, gelukkig ook nog een stukje gezegend werk.

Alhoewel, gezegend leg dat haar maar eens uit.

Een swingender slot dan dit is er vrijwel niet mogelijk.

Een voorstelling met veel mooie kostuum en showeffect wisselingen. Ik denk dat Otis supertrots mag wezen op deze voorstelling en dat het publiek de komende dagen geniet. Het gaat zondag waarschijnlijk regenen, dus kijk hier even welke plaatsen in de middag of avond nog beschikbaar zijn.