

De Leidse coverband O'Nine bestaat zevenhalf jaar en dat is een mooie reden voor een feestje dacht de band. In het begin van het jaar kregen ze de toezegging dat ze mochten optreden in de kleine zaal van Gebr. de Nobel. Klein probleem hoe krijg je die gevuld vroeg de band zich af, want er passen toch een 250 mensen in. Ik dacht dat moet toch makkelijk lukken met de reputatie die de band heeft, maar op zich is het wel leuk natuurlijk dat ze er zelf over in zaten. Vrijdagavond was het jubileumconcert, alleen niet in de kleine zaal van Gebr. de Nobel. De heren speelden in de grote zaal van De Nobel die gevuld was met ruim 700 bezoekers, dus vrijwel uitverkocht. Het was niet alleen druk in de zaal, ook op het podium werd het steeds drukker en groeide O'Nine uit tot O'Nine XL met een achtergrondkoortje en vier blazers.
In een ruim tweeënhalf uur durende show liet de band zien dat je in zevenhalf jaar heel volwassen kan worden en uitgroeien tot een topformatie.
In de hal werden de O'Nine shirts grif verkocht.
Altijd moeilijk om voorprogramma te zijn, als het publiek massaal voor de hoofdact komt, maar ze brachten het er goed vanaf.
Even na half tien kwam O'Nine op het podium en ging er meteen hard tegenaan waarbij sologitarist Maarten van Rijn en bassist Max Anglionin direct muzikaal in de clinch gingen.
Zanger Casper Oudshoorn genoot van begin tot eind van het optreden en stak dat ook niet onder stoelen of banken.
Ze zeggen altijd dat bassisten zo rustig zijn, maar toetsenist Bastiaan Wolf heeft er ook een handje van volkomen relaxed te staan spelen.
Ook veel aandacht voor drummer Kyle de Vos en voor mij had zijn drumsolo nog wel even door mogen gaan.
Het concert stond van begin af aan als een huis, er was duidelijk over nagedacht om zoveel mogelijk variatie te brengen.
Veel solowerk voor Maarten.
Maarten doet solo's, maar dat kan ik ook dacht Max regelmatig.
Het viel mij op dat naarmate het concert vorderde Casper steeds beter werd. Niet dat hij in het begin niet goed zong, maar het leek of er steeds meer power in zijn stem kwam.
Halverwege het concert kwam er extra versterking in de vorm van drie zangeresssen.
Die gelijk maar de hele avond bleven staan als backing vocals.
In een noodtempo ging het concert door en iedereen had er overduidelijk zin in. Het was dan ook niet alleen een optreden voor het publiek, maar ook heel duidelijk het feestje van de bandleden zelf.
Alhoewel het kan ook bijna killing zijn zo'n optreden.
Aan de rechterkant van het podium was nog een beetje plek over.
Daar kan je natuurlijk een mooie blazerssectie op kwijt.
Op het moment dat ook de blazersseectie op het podium stond had je dus opeens geen gewone O'Nine maar een O'Nine XL. Geloof me, de band op zich is klasse, maar ik kan mij indenken dat XL bij speciale gelegenheden ook nog wel eens langs gaat komen.
Na ruim tweeënhalf uur verliet een uitgelaten O'Nine XL het podium. Hier had de band maanden aan gewerkt en naar uitgekeken en ze zagen zelf ook, het was een perfecte avond.
Ik heb behoorlijk veel gefilmd, vandaar maar even in twee gedeeltes geknipt. Wie erbij was kan nog even terugkijken, wie baalt dat hij er niet bij was kan zien wat hij gemist heeft en wie ze niet kent kan kijken wie O'Nine is.
Nog veel meer swingwerk in deel 2.
En voor wie er helemaal geen genoeg van kan krijgen hier nog een korte fotoslideshow.
Reacties
Een avondje muziekaal feeten. Dat zijn de leuke avonden.
Love as Always
Di Mario
Een heel muzikaal feest... klinkt goed.
Mooie opnames heb je geplaatst, de O'Nine band is goed te beluisteren, de covers zijn smaakvol vertolkt een plezier om te horen. Hans
k ben dus van "de derde categorie" en kon kijken wie of wat O Nine is, valt niet tegen moet ik zeggen!
Lekker van genoten dus, en daar is het ook voor!
Ze pakten wel flink uit, zeg! Leuk!