Bij de roos zat een brief waarom de bewoners vandaag in de bloemetjes werden gezet.

De bewoners waren blij met de bloemen en dat ze niet vergeten worden.

Bij vrijwel iedereen kwamen indrukwekkende verhalen los over de oorlog.

Het uitdelen van de bloemen duurde dan ook langer dan verwacht, omdat je toch iedereen zijn of haar verhaal wilde laten vertellen.

De herdenking bij de Haagsche Schouw blijft apart voor mij. Het monument is voor de gevallenen van de slag om vliegveld Valkenburg en de herovering van de brug bij de Haagsche Schouw. Mijn opa leidde de herovering van de brug en zijn gevechtsverslag dat hij later aan zijn meerderen schreef, hebben wij als kinderen zo vaak gehoord dat ik hem bijna uit mijn hoofd ken. Juist daarom vind ik de herdenking bij de Haagsche Schouw elk jaar extra indrukwekkend.

De herdenking werd ook dit jaar weer bijgewoond door zowel de Leidse- als de burgemeester van Oxford.

Veteranen die de slag hebben meegemaakt zijn er (bij mijn weten) niet meer, maar het behoud van vliegveld Valkenburg en de herovering van de brug bij de Haagsche Schouw zijn van groot belang geweest voor Nederland.Vandaar nog steeds, ook vanuit militaire hoek, veel belangstelling voor deze herdenking.

Professor dr. Herman Amersfoort, hoogleraar Militaire Geschiedenis, had een mooie toespraak over de strijd op en rond het vliegveld.

Na de toespraken en de wtee minuten stilte werden kransen en bloemstukken gelegd.

Het Leids Comité 4 en 5 mei legde uiteraard ook een krans.

Emma Brown zong onder begeleiding van The Band Of Liberation tijdens het defilé enkele nummers.

Hieronder een korte fotoslideshow van de rozen in Robijnhof en een filmpje van de herdenking bij de Haagsche Schouw.

's Avonds was ook dit jaar de Leidse Dodenherdenking op het Pieterskerkplein. omdat het monument bij Molen de Valk vanwege de bouw van de parkeergarage niet gebruikt kan worden. Op het plein staat op 4 mei een 3D geprinte kopie van het originele Leidse bevrijdingsmonument.

De herdenkingsrede in de Pieterskerk werd dit jaar gehouden door musicus en schrijver Ernst Jansz. De herdenking stond dit jaar in het teken van het Indisch en Indonesisch verzet. Mede door de lengte van het programma was er dit jaar geen stille tocht en liep men direct vanuit de kerk het plein op.

De muziek op het plein werd verzorgd door het podiumorkest van Concordia.

Volgend jaar gaat de herdenking terug naar het monument bij Molen de Valk, maar ik vind het hier toch ook wel een heel mooie indrukwekkende plek.

Vanwege het thema van de herdenking was er dit jaar veel belangstelling vanuit de Indonesische ambassade.

De eerste krans werd gelegd door de vice-voorzitter van de gemeenteraad, Margreet van Wijk-Meijer en burgemeester Henri Lenferink.

Hierna legden verschillende groeperingen en of organisaties kransen, waaronder uiteraard ook de politie.

De universiteit, studentenverenigingen, het COC, politieke partijen, het Rode Kruis, oud strijders, jonge veteranen, de brandweer en ga zo maar door legden allemaal kransen.

Het was ook dit jaar weer druk op het Pieterskerkplein.

Deze veteraan wordt dit jaar 100 en is elk jaar weer aanwezig bij diverse herdenkingen.

Mooi om te zien dat bij het defilé langs het tijdelijk monument jong en oud vertegenwoordigd waren.

Tegen negen uur was iedereen langs het monument gelopen, de vlaggen gestreken en kwam er een eind aan de dodenherdenking 2016 in Leiden.

Hieronder een korte fotoslideshow en filmpje van de herdenking 2016 in Leiden.