

Zondagmiddag was ik bij een toch wel heel bijzondere opening van een fototentoonstelling. Als ik zeg Nummer 14 dan weet natuurlijk bijna iedereen dat we het over Johan Cruijff hebben. Na het overlijden van Cruijff dook fotograaf Fred Rohde in zijn archief en bekeek de fotoreportage die hij in oktober 1985 maakte nog eens. Hij printte de foto's uit en hing ze voor het raam als eerbetoon aan Cruijff. Journalist en columnist van het Leidsch Dagblad Jaap Visser was destijds samen met Fred op reportage in Wassenaar waar trainer Cruijff en Ajax verbleven in Hotel Duinoord. Jaap schreef twee weken geleden een column over die gebeurtenis en de foto's. Zo begon het balletje te rollen, Jaap is bijna klaar met een nieuw boek over Johan Cruijff en voegde op het laatste moment nog enkele van de foto's van Fred toe. Opeens na ruim 30 jaar staan de foto's weer in de belangstelling en worden geëxposeerd in de galerie van Fred Rohde en Molly Ackerman. De opening werd verricht door Jaap Visser, die zelf ook nog als jong journalistje op een van de foto's staat, druk schrijvend terwijl Johan poseert voor de camera van Fred.
Los van alle feesten was dit toch wel een van de hoogtepunten van het weekend. Een groot deel van mijn vaste dinsdagpagina in het Leidsch Dagblad is dan ook aan deze opening gewijd.
De schilderijen van Molly Ackerman moeten deze maand even plaats maken voor de fototentoonstelling.
Aan de wand hangen prachtige foto's van Cruijff als trainer van Ajax. Rinus Michels had destijds Hotel Duinoord aan de Wassenaarse Slag uitgekozen als trainingslocatie en ook Cruijff vond dit een geweldige plek om in alle rust te trainen.
De foto's stralen een ontspannen sfeer uit. Dat komt deels door de manier hoe Fred fotografeert, maar ook omdat het er in 1985 veel ontspannender aan toe ging. Jaap Visser vertelde mij, er was helemaal niets van bewaking of beveiliging je schoof gewoon bij de spelers aan op het terras of op het strand.
Overal kon Fred op zijn gemak fotograferen, op het strand, het terras en in de duinen. Iedereen heeft het nu over allerlei dingen die 2.0 zijn. Nou dit was gewoon 1985 2.0.

Tegen drie uur kwam ook Molly bepakt en bezakt aan fietsen.
Wie vaker een opening van een expositie bij Fred en Molly bezocht heeft weet dat Molly je niet zonder eten naar huis laat gaan.
De opening was om 15:14 uur en als je niet van zomertijd uitgaat was het dus eigenlijk om 14:14 uur.
Jaap Visser vertelde een mooie anekdote over een eerder boek dat hij schreef over Johan Cruijff en las op verzoek zijn column van twee weken geleden voor. (te zien en vooral te horen in het filmpje onderaan)
Dichter Jaap Montagne is ook voetballiefhebber en schreef een gedicht over het switchen en zwatsen van Nummer 14.
Performer en dichter Rik van Boekel was op 2 januari 1972 getuige van waarschijnlijk het mooiste doelpunt dat Cruijff ooit maakte tegen doelman Ton Tie van FC Den Haag. Hij schreef er een kort gedicht over dat hij vanmiddag voordroeg.
Het werd een mooi eerbetoon aan Nummer 14 waarbij die zonnige 1 oktober 1985 opeens weer even heel actueel was.
In het korte filmpje nog een paar foto's, de column van Jaap Visser en de gedichten van Jaap Montagne en Rik van Boeckel.
Naast de opening van de expositie werd ook stil gestaan bij het onverwachte overlijden van dichter, journalist, radio-en tv maker Wim Brands. Wim was in Leiden en bij de meeste aanwezigen geen onbekende, hij begon zijn journalistieke loopbaan bij het Leidsch Dagblad.
Fred Rohde en Rik van Boeckel keken terug op de presentatie en recensie van het boekje Kontrast waarin Leidse kunstenaars zich presenteerden. De volgende dag stond deze kop in het Leidsch Dagblad en daar waren ze niet echt blij mee. Het was een uit zijn verband getrokken uitspraak van Fred Rohde. Na verloop van tijd werd op de bank bij Fred thuis alles tijdens een mooie pot voetbal op tv weer rechtgetrokken.
Na afloop van de opening werd er nog gezellig nagepraat en geborreld bij de galerie. De expostie is nog tot 24 april te zien op vrijdag, zaterdag en zondag van 14:00 tot 17:00 uur.
Hieronder het prachtige gedicht dat Rik van Boeckel schreef als im memoriam voor Wim Brands.
Reacties
Leuk die expositie, maar bij nummer 14 denk ik maar aan 1 ding. Het veel te weinig keer dat Feyenoord kampioen zijn geworden. Dat hadden er minstens 28 moeten zijn....
Love As alwyas
Di mario
OT... ik ben al ruimte aan het maken in hus aan de wand om eventueel een urenkalender te kunnen ophangen.
Is een mooi eerbetoon aan JC deze tentoonstelling.Molly en Fred doen het goed op de fiets. Hans
Ja zelfs ik weet wie je bedoeld met nummer 14, dat zegt wel iets want ik heb niéts met voetbal;-)
Ja, dat hebben ze mooi voor elkaar, snel geregeld, en goed! Denk ik.
Mooi gedaan, hij mag trots zijn op zijn foto's. Johan is inderdaad een legende...