

Het was vandaag echt zo'n mooie eerste lentedag en als je dan ook nog een vrijwel lege agenda hebt dan lokt het strand wel heel erg hard. Ik zag op twitter en facebook ook tientallen berichten voorbij komen van stads- en regiogenoten die allemaal de kust opzochten. Een strak blauwe lucht, weinig wind en een graad of 11 en aan het eind van de ochtend nog lekker rustig op het strand. Veel mooier kan het niet in deze tijd van het jaar. Het was ook een uitgerekende dag voor een experiment.
Onze pup Happy (10 maanden) was nog nooit op het strand geweest. In de Leidse Hout heeft ze al regelmatig dat ze door haar spel niets of niemand meer hoort en lekker haar eigen gang gaat. Het risico op het strand kan dus zijn dat je bij Katwijk het strand op gaat en haar bij Hoek van Holland eindelijk te pakken hebt. Een mens moet risico's durven nemen in het leven, dus op naar strand en wie weet heet Hoek van Holland aan het eind van de dag wel Hoek van Hollend.
Op de terrassen was het gezellig druk en genoot iedereen van het voorjaarszonnetje.
Ik had het allemaal heel opvoedkundig uitgedacht. Vroeger als ik met Miniglibber naar het strand ging moest hij eerst een tijdje bij ons blijven tot hij gewend was aan het strand en de plek waar wij zaten. Daarna liet ik hem los en het kind wist de afstand Wassenaar-Katwijk met gemak te overbruggen voordat ik in de gaten had dat hij weg was. Later losten wij dat op door in de buurt van een politiepost te gaan zitten, waar hij huilend kind aan huis was door te zeggen dat hij zijn ouders kwijt was om vervolgens lachend met een ijsje te worden teruggebracht. Deze beelden flitsten door mijn hoofd voor ik Happy los liet.
In gedachte zag ik mij al kilometers achter mijn hond aan rennen.
Zit, blijf zitten, riem los, uhhh blijf zitttttten, GA Maaaar. Niet geloven, ze bleef gewoon stokstijf zitten en keek verwonderd om zich heen.
Het ziet er natuurlijk ook wel raar uit die golven. Ik laat vanaf hier Happy zelf maar het verhaaltje verder blaffen.
Dus dit is het strand waar ze het altijd over hebben. Is gewoon een grote zandbak met beweegwater.
Natuurlijk ben ik niet bang van dat beweegwater, kijk maar ik loop er gewoon langs.
Hee zeg pas een beetje op, ik loop hier.
Pfff stom beweegwater, probeert mij een beetje te laten schrikken.
Gelukkig is er ook nog gewoon water.
Kijk daar kan je gewoon lekker in spetteren.
Kwam ik zomaar nog een vriendinnetje uit de Leidse Hout tegen. Na een half uurtje spelen met Lot waren we allebei kapot.
Wat dacht je ervan Glibber, gaan we nog of uhhh moet ik weer op je wachten.
Loop nou een beetje door Glibber, voor je het weet haalt dat beweegwater ons in.
Leiden bleek dichterbij te zijn dan ik dacht. Volgens Glibber is dit de zomerdependance van Leiden.
Na een bezoekje aan de zomerdependance moesten we toch nog met de mand op wielen naar huis. Eerst nog maar wat gewoon water drinken want dat beweegwater is vies en krijg je dorst van.
Glibber vindt dat beweegwater schijnbaar mooi dus heeft er nog een paar plaatjes van gemaakt.
En vergeet niet: een dag niet gekwispeld is een dag niet happy. Tot blafs, wees happy, lees Happy.
Reacties
Hahahahah Glibber... mooi verhaal. Ik heb genoten. En Happy duidelijk ook .
Love As Always
Di Mario
Haha Happy droomt vannacht van beweegwater!💗😉
Ik heb ook verlangend aan het strand gedacht maar zag de file al voor m'n ogen staan... Een juweeltje van een blog. Die foto's van Happy! Je ziet haar stijf staan van verbazing voor dat beweegwater. Alleen dat laatste woord al (-: (-: En daarna heeft ze zich uit de naad gespeeld met Lot. Zo fijn om een dood vermoeide hond mee terug naar huis te nemen. Dan heb je geen kind...eh...hond aan haar.
Fijn weekend, Glibber!
Lieve groet en een poot van Rosa
Toch een klein beetje "held op sokken" die Happy;-) Of het is natuurlijk jouw perfecte opvoedmethode die haar zo voorzichtig maakte.
Hier geen zon gezien vandaag, het was gewoon koud, brr.Gisteren was het beter, en er zullen vast nog veel mooie dagen komen.