Marcel van Schooten organiseert veelal concerten met (nu) nog wat onbekendere bands, een aantal van de door hem gepromote bands zijn later bekend geworden. Behalve het programmeren heeft hij ook nog zijn eigen platenlabel, Smikkelbaard Records, waar hij naar eigen zeggen alleen maar dingen opneemt die hij leuk vindt.

De Zangeres Zonder Naam is geboren in Leiden. Na haar overlijden een reden om in Leiden tien jaar lang het Leids Festival van het Levenslied  te organiseren, met in eerste instantie voorrondes in de kroegen en de finale in de Schouwburg.

Roggeveen en Olijerhoek mochten destijds bij de sloop van de flats aan de Boshuizerkade een theatervoorstelling maken en kwamen er achter dat Jerry Beij de broer van de Zangeres zonder naam in eenvan de te slopen flats had gewoond. Uiteraard werd dit gegeven in hun voorstelling gebruikt.

Leiden is natuurlijk ook een enorme Jazzstad met twee Jazzweken in het centrum en het Summerjazzfestival in de Leidse Hout. Ton van Noort kon er alles over vertellen en ging terug in de geschiedenis. Met het jazzconcours De Leidse Jazz Award wordt volgens hem nu al de geschiedenis van later geschreven.

Ook de horeca heeft natuurlijk een belangrijke rol in de muziek. Colin van Gestel-Messiaen eigenaar van Jazz en Wijncafé de Twee Spieghels onderstreepte ook het belang van podia in de horeca.

Grappig gelijk daarna Wouter Vermeulen, eigenaar van de café's de Hut van Ome Henne en Lazarus, maar momenteel natuurlijk vooral bekend als een van de mannen van Barry Badpak. Of Barry Badpak met muziek te maken heeft vroeg hij zich zelf ook af, maar dat ze door deze uit de hand gelopen grap al een aanatal jaren kris kras dor het land toeren en volle zalen trekken is wel een feit. In Rockcafé Lazarus treden vooral jonge bandjes op en eigenlijk net zoals Marcel van Schooten viel het hem op dat sommige Leidse bandjes buiten Leiden populaider zijn dan in Leiden en dat is toch raar.

Het rijtje sprekers ging nog even door met onder andere sprekers namens de Leidse koren en de Scratch Muziekdagen. Linda Capel vertegenwoordigde BplusC, de opvolger van de Leidse Muziekschool, was eigenlijk de langst bestaande aanwezige organisatie. De Leidsche Muziekschool is in 1834 opgericht en heeft heel wat bekende musici de eerste schreden op het concertpodium bijgebracht, zooals bijvoorbeeld pianist Wibi Soerjadi.

Na een korte pauze werd er in kleine groepjes doorgepraat.

Er werden diverse groepjes geformeerd zoals; hedendaagse muziek en poppodia, straatartiesten en smartlappen en uiteraard een groepje Jazzmuziek.

Na de de groepsgesprekjes kwam iedereen weer bij elkaar voor een 'voorzichtige' eindconclusie over de Ziel van de Leidse muziek.

De muziek in Leiden heeft wel duidelijk een ziel, alleen lijkt het vaak alsof er meer musici en organisatoren rondlopen dan bezoekers. Leidenaren moeten trotser zijn op hun muziek en bandjes en dan niet alleen op Armin van Buuren of K&G.

Het zal voor de mensen van het Stadslab nog een hele klus worden om uit de hoeveelheid aan informatie van deze avond een samenvattend stripverhaal te maken.