De deelnemers zijn over het algemeen jonge studenten van de diverse conservatoriums. Volgens de vakjury waren de verschillen niet in punten, maar in tienden van punten uit te drukken. Zodoende kan je gerust spreken van zes winnaars. Het waren stuk voor stuk mooie optredens, persoonlijk was ik ook al in de voorronde onder de indruk van trompetist Laurie Carpenter.

Als saxofoon liefhebber werd ik gelijk na Laurie Carpenter alweer aan het twijfelen gebracht door het sublieme optreden van Stan van de Wetering op tenorsax. Het is maar goed dat ik niet in de jury zat, ik zou er echt niet uitkomen en heb er ook te weinig verstand van, ik let veel meer op het geheel.

Wie er in Nederland alle verstand van heeft is oud Leidenaar Cees Schrama, ook wel de nestor van de Nederlandse jazz genoemd. Hij wilde vanmiddag graag bij de finale zijn en werd door de organisatie opgehaald uit zijn huidige woonplaats Laren.

Hij presenteerde 30 jaar lang het jazzradioprogramma Sesjun, speelde zelf gitaar en piano, speelde bij het Ted Easton Combo, speelde in de zestiger jaren mee op albums van de Golden Earring en had zijn eigen band Casey and the Pressure Group. Cees Schrama werkte ook mee aan het boek De Leidse Jazz Geschiedenis, dat Cees Mentink schreef over 110 jaar Leidse Jazz historie.

Cees Schrama gaat het als tachtiger iets rustiger aan doen op muzikaal gebied. Wat hij niet wist, was dat organisator Ton van Noort een passende speech had voorbereid over zijn Leidse en latere tijd.

Hij ontving naast alle complimenten en een daverend applaus, een schilderijtje van een jazzpianist.

Hierna gelijk weer door met het optreden van Gijs Idema, die later die middag met twee prijzen naar huis mocht gaan.

Persoonlijk vond ik Baghi Yemane een kanshebber op de hoofdprijs.

Swingend en gewoon een gezellige band, met vond ik, knappe muzikale vondsten.

Als laatste finalist trad pianist Robert Koemans op.

Hierna ging de jury in beraad om te bepalen hoe de prijzen verdeeld zouden worden.

Tijdens het juryberaad konden we eindelijk weer eens genieten van Leidenaar Karel Boehlee, die vaak meer in het buitenland speelt dan in Leiden.

Mooie samenwerking met Ack van Rooyen, de beste en bekendse Flügelhornist van Nederland.

Naomi Adriaansz bracht samen met Tim Welvaars en Karel Boehlee een ode aan Toots Tielemans.

Ogen dicht en je dacht Toots Tielemans te horen, zag Rutger Hauer door Amsterdam fietsen of dacht dat er een aflevering van Baantjer begon.

Echt een pracht concert.

Een concert waar niet alleen het publiek van genoot, maar Naomi zelf ook zo te zien.

Als je zelf wilt horen en zien of ik gelijk heb, hieronder een filmpje van dit geweldige optreden.

Na dit pauze-optreden werd het tijd voor de uitslag. Een vertegenwoordiging van de Leidse studenten verenigingen fungeerde als publieksjury. Zij kozen tenorsaxofonst Stan van de Wetering als winnaar van de Publieksprijs.

Voor alle deelnemers was er een speciaal ontworpen draadfiguur als aandenken aan de finale.

Spannend moment voor de finalisten, op het podium de nummer één en twee, Gijs Idema en Robert Koemans.

De winnaar werd Gijs Idema, die volgens de jury een grote belofte voor de toekomst is.

Uiteraard waren ook zijn bandleden terecht trots op deze overwinning.

Als laatste natuurlijk een bloemetje voor Sabine Boonekamp die samen met haar broer en uiteraard hun bedrijf de Leidse Jazz Award mede mogelijk maakt.

Hieronder een fotoslideshow en filmpjes van de optredens van de finalisten.

Voor de kenners onder ons, hieronder de volledige uitslag met een korte verantwoording van de jury.