Praeses Max Grapperhaus heette de aanwezigen welkom en was blij dat na drie jaar voorbereiding nu eindelijk de zonnepanelen onthuld werden.

Hoogleraar emeritus Helias Udo de Haes hield een mooie toespraak over Leiden in de jaren zestig/zeventig. Jaren waarin de meest verschrikkelijke plannen werden ontwikkeld die gelukkig niet doorgegaan zijn, zoals bijvoorbeeld een dertig verdiepingen hoog universiteitsgebouw langs de Wittesingel. Hiervoor zou zelfs een gedeelte van de Wittesingel gedempt moeten worden.Hij gaf aan hoe Leiden veranderd is van een artikel 12 gemeente in zijn studententijd naar de bloeiende stad die het nu is.

Hij ging zelfs nog even verder terug naar de verhalen van vroeger over bijvoorbeeld de hete muntjes die in de sneeuw werden gegooid voor de arme Leidenaren. De Leidenaren pakten de muntjes op en brandden hun vingers. Elke Leidenaar kent het verhaal uit overlevering en gelukkig gebeuren dit soort dingen niet meer, maar blijven wel heel smakelijke verhalen. Ik kan gerust aanvullen dat tegenwoordig de verstandhouding tussen de Universiteit en de gemeente en ook tussen de studenten en de bevolking goed is. Sterker nog studentenverenigingen zijn steeds meer betrokken bij het maatschappelijke leven in Leiden. Een paar kleine voorbeelden, Summerjazz, de Leidse Jazzaward, Glibberbal, Koningsdag, 3 Oktober en er staan zelfs Minervanen achter de bar in het Praethuys, dat laatste had je twintig jaar geleden toch niet kunnen bedenken.

Ook wethouder Robert Strijk stipte de goede verstandhouding aan en benadrukte hoe belangrijk het is dat ook de studenten verenigingen hun bijdrage leveren aan een duurzame samenleving.

Het leukste is natuurlijk om zonnepanelen te onthullen met een lekker zonnetje erbij, helaas de zon liet het de hele dag al afweten en het kleine beetje zon dat er nog was verdween snel achter de horizon.

Gelukkig was het net een paar minuten droog, maar wel met dreigende wolken op de achtergrond, toen het lint werd doorgeknipt.

Gelukkig (mijn hoogtevrees stijgt bij dit soort gelegenheden tot grote hoogte) , konden we maar over een klein gedeelte van het dak lopen om een indruk van de zonnepanelen te krijgen.

Je moet iets voor de foto's over hebben dus ik liep over het dak alsof ik door de grote zaal van de vereniging liep.

Robert Strijk met de twee quaestors die de grote drijfveer achter de collectoren zijn geweest.

En als je er dan toch staat is een klein overzichtkje van de Breestraat natuurlijk ook nooit weg.

Het is mooi dat Minerva als eerste studentenvereniging zonnepanelen op haar pand heeft laten leggen, afwachten hoelang het duurt tot de anderen volgen. :-)

In het korte filmpje hieronder nog een paar foto's en een stukje film van de onthulling en het uitzicht.