Dit was ooit een boom, de rest vond ik even verderop.

Kijk, daar ligt de rest van de boom.

Ik vroeg mij of of de bladeren op de grond van dit jaar of van vorig jaar waren. Echte herfstkleuren zag ik nog niet aan de bomen er was nog opvallend veel groen.

Ik blijf deze boom prachtig vinden, een soort gebochelde van de Notre Dame, maar dan als boom.

En dan staat er opeens een hek langs de kant. Ben ik daar de enige in of heeft iedereen dat, dat je dan tijden loopt te denken hoe komt dat hek daar.

Even door de knieën en zo'n bruggetje wordt twee keer zo lang.

Gelukkig eindelijk iets meer herfstkleuren.

De bomen aan de overkant hadden vorig jaar heel felle herfstkleuren, eerdaags toch eens kijken of het nog komt.

Ze zeggen weleens de bomen groeien tot in de hemel, hier komen sommigen niet verder dan het water.

Je kan mij alles wijs maken, maar dit heeft de natuur niet zelf gedaan.

Een smurfendorpje in beige.

Dit is natuurlijk het mooiste herfstweer, geen wind, niet te koud en een zonnetje erbij.

Ik denk dat deze stronk vanwege het gat in het midden veel gebruikt wordt bij bijvoorbeeld trouwreportages.

Een graadje of vijftien hoger, dan zou het helemaal geweldig zijn.

Alhoewel, zo rondom de kerst een beetje sneeuw op de oprijlaan mag ook wel.

In de fotoslideshow hieronder nog een paar foto's van kasteel Oud Poelgeest in de herfst.