Er werd noodgedwongen uitgeweken naar de Hooglandsekerk, die natuurlijk veel te groot was voor de ongeveer 400 enthousiaste Leidenaren, zoals je op deze foto uit 2008 kan zien.

Mooi dat in een paar jaar tijd dit evenement zo gegroeid en nog lang niet uitgegroeid is. Over een paar jaar zal er met schermen gewerkt moeten gaan worden zodat iedereen de dirigent nog kan zien.

Ook aan de zijkanten wordt goed meegezongen.

Het onlangs gerenoveerde Epitaaf boven de grafsteen van burgemeester Pieter van der Werf was voor deze avond extra mooi uitgelicht.

Veel rood-wit in het publiek.

Het is even wennen, maar zelfs het programmaboekje en de liederen van het Koraal staan op zijn kop dit jaar vanwege het thema "De Wereld op zijn Kop".

De teksten staan in de speciale liederenbundel, het programmaboekje en tegenwoordig natuurlijk via een app op je smartphone.

De liederenbundels zijn er al meer dan eeuw. Mooi deze versie uit 1926.

Elk jaar weer vragen lezers van buiten Leiden zich af hoe het kan dat 3 October zo leeft en blijft leven in Leiden. Het feest zit gewoon in onze genen en wordt met de paplepel en misschien wel met de borst ingegoten.

Een beetje Leidenaar wordt opgevoed met de tradities en gebruiken van 3 October.

Makkelijk als je per ongeluk een beetje vals uithaalt, schuif je gewoon de knoppen even open, dan hoort niemand je meer.

Als je Claas, Bettina en Erick naast elkaar zet heb je het grootste deel van het programma voor je.

Nadat een paar jaar geleden het "Mijn eerste 3 October"slabbetje in de handel kwam en de temperaturen elk jaar met 3 oktober hoger lijken te worden, kan je eerdaags niet meer zonder je "eerste 3 oktober zwembroek".

Voor de pauze worden de diverse liederen door elkaar heen doorgenomen en geoefend. Na de pauze zingen we nog een keer alles op volgorde achter elkaar door.

In het filmpje hieronder wat beelden van het eerste deel voor de pauze.

In de pauze was er uiteraard bij de 3 Octoberkramen genoeg merchandise te koop. Voor wie wilde weten hoe de nieuwe poncho eruit ziet, gaf deze verkoopster een kleine modeshow.

De Hooglandsekerk bestaat dit jaar 700 jaar en het speciale jubileumboek werd ook vanavond weer goed verkocht.

Den Haag heeft met Prinsjesdag de hoedenparade, rondom 3 October ga je ook, behalve petjes, steeds meer mooie hoedjes zien.

Met volle overgave begonnen de zaal en dirigent Wim de Ru aan het tweede deel van de avond.

En dan nu volgens de volgorde in het programmaboekje.

Er wachtte het publiek een leuke verrassing. Stadsdichter Wouter Ydema heeft onlangs een lofgedicht op Leiden geschreven. Zijn gedicht "Zo heb ik Leiden lief" is op bierviltjes gedrukt en zal met 3 oktober in de Leidse kroegen op de bar liggen.

Het wordt steeds duidelijker hoe blij we mogen zijn met Wouter Ydema als Stadsdichter. Elke keer als Wouter in het openbaar optreedt bij diverse gelegenheden maakt hij diepe indruk op het publiek zoals bijvoorbeeld bij de dodenherdenking op 4 mei en het optreden tijdens Leiden is Open eind augustus. Gisteravond kreeg hij na het voordragen van het gedicht "Zo heb ik Leiden lief" een minutenlang daverend applaus.

Nog een voordeel met Wouter Ydema als Stadsdichter is dat hij het juist leuk en belangrijk vind dat zijn werk via de social media verspreid wordt en iedereen er kennis van kan nemen. Je bent Stadsdichter en dan moet je bereikbaar zijn voor de inwoners is zijn motto. Een betere instelling dan de nummer twee die destijds gelijk een klacht indiende omdat hij een hekel aan de social media heeft. In het filmpje hieronder het volledige gedicht van Wouter Ydema, wil je het op je gemak nalezen dan zal je met de 3 oktober de Leidse kroegen in moeten duiken.

In de kerk ligt ook het grafmonument van burgemeester Pieter van der Werf een van de grote mannen uit 1574. Ter nagedachtenis aan deze Leidse burgemeester wordt elk jaar een bloemstuk op zijn grafmonument gelegd.

Elk jaar worden er twee willekeurige Leidenaren uit het publiek gekozen om het bloemstuk te mogen leggen op het monument. Dit jaar werden Sjan Kuipers en Joke van der Poel uitgekozen.

Hierna werd het Wilhelmus gespeeld en gezongen waarmee een eind kwam aan deze zoveelste opstap naar Het Feest der Feesten.

Waarom vielen deze dames zo op dat ze de krans mochten leggen. Antwoord is niet moeilijk, Joke heeft deze zes aparte 3 Octobertruien gebreid.

En niet te vergeten, de zwembroek is uiteraard ook door haar gebreid, en ik maar denken dat ik opviel in mijn 3 Octoberjack.

Hieronder een korte fotoslideshow en sfeerbeelden van de repetitie na de pauze. De foto's zijn ook op je gemak terug te zien of te downloaden op mijn speciale fotopagina, waar de komende tijd al mijn 3 oktoberfoto's op komen te staan.