Aan het begin van de middag was er nog genoeg ruimte op het veld. Zo te zien had het personeel van Het Praethuys zich erbij neergelegd dat de meeste van hun klanten wel op Werfpop zouden zitten en volgden hun voorbeeld.

Zoals bij vrijwel alle Leidse evenementen en festivals was er ook op Werfpop weer rekening gehouden met de kleinste bezoekers.

Verspreid over het veld waren ook weer diverse leuke extraatjes, zoals dit mobiele naaiatelier.

Het mobiele naaiatelier pimpte in enkele minuten je t-shirt op.

Ook mooi deze mobiele draaimolen.

Over mooi gesproken, in het artiesten- en medewerkers-onderkomen was de expositie "mannen met lang haar". Een serie portretten gemaakt door fotograaf Wouter Keuris. Al de geportretteerde mannen zien er ruig uit, onder de foto's staan de beroepen die ze uitoefenen. Artsen, advocaten, managers en ga zo maar door, mooi om te zien en te laten zien dat er vaak vooroordelen over iemands uiterlijk zijn.

Hier werden ook de genodigden en sponsors welkom geheten door festivalorganistor Jeroen van der Lippe.

De eerste band die ik echt wilde zien was The Deaf met Frans "Spike" van Zoest, die bij de grote massa beter bekend is van de band Di-Rect.

Lekker flitsend optreden dat het publiek direct in de juiste festivalstemming bracht.

Effe een robbertje lekker trekken en duwen bij een mosh-pit tijdens het optreden van The Deaf. het zal hartstikke leuk zijn, maar ik sta op zo'n moment toch liever aan de zijkant met mijn camera. Trouwens meer gefundeerde commentaren op de optredens zijn zoals altijd weer te vinden op de site MuziekGezien van Peter Visser. Wat dat betreft maken we al jaren een goede combi, hij beschrijft de bands en ik meer de sfeer.

En wat betreft die sfeer zit het bij Werfpop altijd goed.

Vanaf half drie stond het gewoon stampend vol bij beide podia.

Bijna geen doorkomen aan, dus maar weer eens mijzelf pesten en het festival vanuit de hoogte bekijken.

Het is hoog en het is eng voor een jongetje met hoogtevrees, maar het blijft een mooi gezicht.

Het is mooi, maar ik was ook blij dat ik Werfpop programmeur Gwen Perotti weer duidelijker in beeld kreeg en niet als stipje vanuit de lucht.

Achter het podium nog meer programmeurs zoals Leontine de Reede, die de programmering voor de Gebr. de Nobel doet, gezellig in gesprek met Spike die net zijn optreden achter de rug had.

Werfpop is een festival van alle tijden, uit welke tijd je ook komt je hebt het naar je zin.

Zelfs als je net onder een steen vandaan komt.

Dus dit is een hunnebed, alleen heeft de juf niet gezegd dat die ook rondlopen op festivals.

Je bent als oma natuurlijk beretrots als je kleindochter haar eerste festival bezoekt.

Behalve de vele vrijwilligers die Werfpop mogelijk maken, is het ook traditie dat een aantal raadsleden een paar uurtjes meewerken. D66 ers Lodi van Brussel en Sussanah Herman hadden het naar hun zin bij de muntverkoop, terwijl Groen Links raadslid Walter van Peijpe achter de bar stond.

Vooraan uiteraard de grootste fans.

Het is genieten, zolang je haar maar goed zit.

Wat zeg je.............???

Ik zeg,......als je haar maar goed zit.

Wat lul je nou, we hebben helemaal geen haar.

Beetje rustig graag, ik zit te spelen.

John Coffey, een van de topact's, zorgde voor een waanzinnig mooi concert.

Tijdens het optreden veel crowd-surfers in het publiek.

De fans vooraan genoten.

Na grondige bestudering kon vastgesteld worden dat ze geen gaatjes in haar gebit had.

Ik blijf het zeggen, je kan ze niet vroeg genoeg meenemen naar festivals.

Druk dagje voor Leidsch Dagblad verslaggever Robert Toret. Direct na het interview met onder andere Gwen Perotti moest hij naar de radactie om zijn stuk te schrijven.

Even naar huis appen dat het gezellig is in het VIP onderkomen.

Snel weer terug naar voren waar iedereen stond te wachten op weer een andere top-act.

Typhoon reist momenteel stad en land af en is waarschijnlijk de meest gevraagde festivalartiest van 2015.

Ik hoorde dat er meer dan 200 optredens staan in zijn tourschema en hij regelmatig twee optredens per dag heeft.

De hele dag zorgden Anique (niet op deze foto) Suzanne en Bob ervoor dat het de gasten en de sponsors aan niets ontbrak en alle vragen over het festival en sponsormogelijkheden beantwoord werden.

Ik zie hem al jaren bij diverse festivals met de Leidse vlag om zijn schouders. Dit keer had hij de Leidse vlag een keer ingeruild voor de vlag van "Free Oktober" van een groep horeca-ondernemers die zich hard maken voor meer soepelheid ten aanzien van de horeca tijdens de 3 Oktoberfeesten.

Een patatje en een frikandelletje gaan er altijd in.

Er zijn mensen die helemaal opgaan in hun achtergrond.

Terwijl anderen zichtbaar geraakt zijn door het festival.

Het was gewoon een dol dwaze beestenboel.

Het is even doordrinken, maar dan heb je wel je eigen plekkie omcirkeld.

Vlak voor het optreden van de Canadese hardrockformatie Danko Jones begon het een paar minuten te druppelen.

Danko Jones speelt lekkere recht toe, recht aan muziek.

In het publiek dan ook veel rockliefhebbers, zoals onder andere Dion de drummer van de Mean Machine.

Lekker even knallen als afsluiting van een perfecte 34 ste Werfpop.

Volgens mij valt vandaag de regen die voor gisteren voorspeld was, ach soms moet je gewoon geluk hebben.

Hieronder een filmpje met sfeerbeelden en korte stukjes van een aantal bands.

In de fotoslideshow komen alle foto's langs. Wil je ze op je gemak terugzien of eventueel downloaden kijk dan op mijn speciale fotosite.