
Gisteren was alweer de vijfde editie van Summerjazz, er is een ding dat alle vijf de edities gemeen hebben en wat de organisatie ook zeker niet moet veranderen. Summerjazz heeft het voor elkaar gekregen vijf jaar achter elkaar stralend festivalweer te hebben. Ruim voor de opening lag de rode loper klaar voor de circa 3000 bezoekers.
Gelijk na een uur stroomde het terrein vol met niet alleen jazzliefhebbers, maar ook zonaanbidders en mensen die voor de geweldige sfeer kwamen waar Summerjazz bekend om staat.
Ook dit jaar stond het middenterrein vol met vintage meubelen die al snel bezet waren.
Lucky Fonz 111 mocht op het hoofdpodium openen. Altijd moeilijk omdat er dan nog niet zoveel publiek is en het publiek nog wat rondloopt. Ik ga het voornamelijk over de sfeer hebben, in het filmpje onderaan dit verslag behalve sfeerbeelden ook flitsen van de optredens. Wil je iets meer lezen over de kwaliteit van de bands en welke nummers ze speelden kijk dan op de site MuziekGezien van Peter Visser.
In de tent aan de andere kant van het terrein opende de winnaar van de Leidse Jazzaward 2015, Claudio Junior De Rosa, het festival.
Er was aan alles gedacht in het Leidse Hout, alleen...........................was er geen kabel tv.
Tijdens Summerjazz is er ook altijd een podium waar ruimte is voor cabaret en kleinkunst.
Onmisbaar en altijd weer aanwezig bij alle evenementen in Leiden, de vrijwilligers van het Leidse Rode Kruis.
Op Summerjazz ook alle ruimte voor kunst, een aantal leden van de Leidsche Mondialen zat heerlijk in de openlucht te schilderen.
Jungle by Night blijft altijd een gezellige en technisch gezien goede band, lekker aanstekelijke festivalmuziek.
Soms valt iets op, toen ik binnenkwam zat dit stel heerlijk te genieten in de grote relaxstoelen.
's Avonds zaten ze er nog. Ik sprak ze aan en het antwoord was eigenlijk heel logisch. We horen hier de muziek en genieten van alles en iedereen die langs loopt.
Op het moment dat de zon naar de rechterkant van het veld draaide werd het wel drukker in hun huiskamer.
Gaat druk worden bij het nieuwe seizoen van "So you think you can dance", tenminste deze kinderen deden gedreven mee en wilden vast later danseres worden.
Ook leuk 3D sieraden printen.
De festivalpostbode had een drukke dag met zijn kaartjes.
Na een uurtje waren alle huiskamers op het terrein bezet en kreeg het terrein ondanks de drieduizend bezoekers toch een soort huiskamersfeertje.
Als je denkt dat een statafel alleen is om aan te staan heb je het fout, je kan er ook heel goed op zitten.
En ach, als er geen plek meer was om op een statafel te zitten dan kon je altijd in het gras zitten of liggen. Ennuhh als ik naar rechts kijk denk ik, grote stappen snel thuis.
De presentatie op het hoofdpodium was in handen van voormalig Kus zangeres en tegenwoordig onder andere zanglerares, Meike Hurts.
Prachtig dit brandweermannetje, ik hoorde van zijn vader dat hij op Werfpop in juli als politieagent komt.
Kleine kinderen zijn net auto's begreep ik. Tenminste deze vader zei, tja hij moet zo nu en dan even bijgetankt worden.
Ik denk dat het ondertussen wel duidelijk is dat Leidse festivals en evenementen altijd kindvriendelijk zijn.
Ik maakte even een kort uitstapje naar het naastgelegen Theehuis de Leidse Hout waar onlangs twee ooievaars zijn geboren. Zo nu en dan komt er eentje boven het nest uit.
Bij het Theehuis was uiteraard ook muziek en ook Pam Mac Beth zong nog een nummertje mee.
Het KWF stond met de insmeerbar om bezoekers te wijzen op de gevaren van te lang onbeschermd zonnen.
Eenmaal goed ingesmeerd hoefde je nergens meer bang voor te zijn en kon je genieten van de zon.
Schrijver/dichter Ilja Leonard Pfeijffer keek nog even welk verhaal hij later voor zou gaan dragen in de tent.
Op het hoofdpodium trad ondertussen Kovacs, een van de hoofdact's op.
Samen uit, samen thuis en samen warm.
Na het optreden van Kovacs was het behoorlijk druk bij de tent van Plato waar je gesigneerde cd's kon kopen.
Vrijwel rechtstreeks vanaf Schiphol kwam het Amerikaanse Hypnotic Brass Ensemble het podium op.
Ze zorgden voor een feestje zowel op het podium als op het veld.
Meerdere D66 raadsleden zoals bijvoorbeeld Lodi van Brussel, draaiden een bardienst mee en genoten van het festival.
Jouw ijsje, mijn ijsje, nou ja oké ons ijsje.
Een nieuwe boysband met de leadzanger in het midden.
Het hele festival was gewoon puur genieten van begin tot eind.
Op het dancepodium bleef het ook gezellig druk.
Orgel Vreters was een mooie afsluiting van de vijfde editie van Summerjazz.
In het filmpje vooral sfeerbeelden en korte flitsen van het festival.
Hieronder nog een fotoslideshow. Wil je de foto's op je gemak terugzien of misschien iets downloaden of nabestellen kijk dan op mijn aparte Oypo fotosite.
Reacties
Met zo'n weer.... heerlijk genieten.
Als er een muzieksoort is waar ik de zenuwen van krijg, is het van wel van Jazz. Maar als ik jouw foto's zie: wat een feest is het geweest. Alleen maar blije mensen en heel veel (kleine) kinderen. Een heel geslaagd festival, daar hoef je geen muziekliefhebber voor te zijn!
Groetjes Kakel
Ik was waarschijnlijk blijven haken op de kleinkunstpodium. Maar ik ben bang dat ik niet voorbij de kinderdingen was gekomen. Ik weet hoe ze zijn. Leuk en veelzijdig.
Love As always
Di Mario
Weer een gezellige reportage Emile. Wij gaan morgen de echte zomer opzoeken in Andalucia. Met ruim 27 graden is het vast leuk om je column van dinsdag te lezen. Salu2
Jazz is minder mijn ding maar het sfeertje komt wel over op juw foto's, ziet er héél huiselijk uit!
Mooie beelden, de sfeer komt helemaal uit het scherm hier voor me! Ik hou er van! Wij hebben ook net Ribs&Blues hier gehad. Ditto weer en gezelligheid.
Het ziet er inderdaad lekker zomers uit. En als je dan gewoon op een bankstel in het zonnetje kunt zitten... Niet verkeerd!