Ik had gelijk geen trek meer in een biertje en liep verder. Nee hé dat heb ik weer, om de hoek kom ik in een echtelijke ruzie terecht.

Ik vond het zielig voor die meid en bleef even staan luisteren, maar al gauw bleek dat zij de bitch was en haar vriend in elkaar had getrapt.

Na twee ruzies had ik het wel gehad en dacht ik ga even rustig in het Van der Werfpark genieten van deze eerste zomeravond dit jaar. Op de brug bij de Steenschuur zag ik weer allemaal zwaailichten en nieuwsgierig publiek.

Een gewonde vrouw werd door ambulance personeel verzorgd.

Terwijl ik door wilde lopen hoorde ik gegil vanaf de Steenschuur. Dat vond ik dan wel weer leuk, er lag een dronken student in het water die zijn fiets zocht. Ja met zo'n eerste warme dag hebben veel mensen last van de ziekte van Heineken en een van de symptonen is dan vaak dat je fiets richting de gracht wil.

Een wiel vinden in de gracht is niet zo moeilijk.

Kijk, daar moet mijn fiets ergens liggen, kunnen jullie hem niet even voor mij pakken.

Hij werd afgevoerd en ik bedacht mij dat ik op weg was naar het Van der Werfpark. Ik werd bijna van de sokken gereden door een brandweerauto op weg naar een brandende auto bij de ingang van het Van der Werfpark.

De eigenaar van de auto wilde persé terug naar de auto.

Hij was bijna niet te houden en bleef proberen het portier te openen. Naderhand bleek dat er ruim een kilo coke in de auto lag.

Met behulp van een toegesnelde collega wist de agent hem te overmeesteren.

Op de een of andere manier zat rust er vanavond niet in. Ik liep het park in, maar ook hier was ellende, een dronken man had een meisje lastig gevallen en werd net gearresteerd toen ik langs liep.

Ik liep het park uit en kwam voor het eerst vanavond in een echt levensgevaarlijke situatie terecht. Ik keek recht in de loop van een aantal revolvers.

Het ging uiteraard niet om mij, maar om deze auto waar vuurwapengevaarlijke personen in zaten.

Het leek wel Starsky & Hutch 0.71

De nieuwe ondergrondse vuilcontainers zijn ook erg handig om je achter te verschuilen bij de arresetatie van vuurwapengevaarlijke verdachten.

Na verloop van tijd konden de verdachten worden afgevoerd.

Ik was het zat en dacht ik ga naar huis. Op weg naar de parkeergarage zag ik dat het stel wat eerder op de avond ruzie had, gezellig weer opnieuw met hun ruzie was begonnen. Waarbij hij weer de lul was.

Het zal je maar overkomen twee keer op een avond door je vriendin afgetuigd te worden.

Ik werd eigenlijk een beetje depressief van deze avond met zoveel ellende en geweld en begon bijna een soort zelfmoordneiging te krijgen toen ik de parkeergarage binnenliep. Al snel bleek dat het echt mijn avond niet was, om te springen moest ik achteraan aansluiten.

Uit pure ellende nam ik maar een foto van de ondergaande zon en dacht, ben ik blij dat ik normaal alleen maar positieve dingen over Leiden op mijn site zet. Dat is toch leuker dan deze ellende.

Het was voor de Politievrijwilligers een leerzaam avondje en het publiek kon eens op een veilige manier kijken hoe het er aan toe kan gaan bij dagelijkse calamiteiten.

In het filmpje hieronder eerst een paar foto's en dan beelden van de diverse politie-acties.