Ondanks dat het zaterdagavond laat was geworden door de Lightrun waar ik 's nachts persé nog iets over wilde schrijven, was het zondag al weer vroeg dag. Om acht uur zaten de lopers al te wachten in het hotel om vervoerd te worden naar de start van de halve en de hele marathon.

Dankzij de gratis inzet van Taxi Wielkens, die alle vervoer vanaf en naar Schiphol voor mij heeft verzorgd en ook de gratis busjes van het Stadsparkeerplan op de marathondag zelf, wordt iedereen keurig van en naar het hotel vervoerd.

En natuurlijk ook dank aan mijn eigen kanjers die mij 's morgens even helpen met iedereen weg te werken. Daarna gaan ze zelf met hun dreamteam de duizend hekken in de omgeving van Leiden die ze zaterdag hebben uitgezet, direct na de marathon weer weghalen.

Het is bijna negen uur als we aankomen op een dan nog redelijk stille Breestraat.

In de Stadsgehoorzaal ontbreekt het de businessteams en de toplopers aan niets. Naast koffie, thee en sportdrankjes vinden ook honderden broodjes hun weg naar de lopers van voornamelijk de businessteams.

Als eerste is de start van het Nederlands kampioenschap halve marathon.

Wie goed naar de weersvoorspellingen had gekeken, wist dat het wel eens erg warm kon worden om te lopen.

Joost en Joost wilden flitsende shots, daar moet je dan wel wat voor doen.

Na de professionele lopers kwamen de duizenden recreatielopers.

Steeds meer zie je lopers van Running Blind. Hierbij heeft een blinde of slechtziende loper een buddy bij zich die de weg wijst.

Drie kwartier later (na het onthullen van de Leiden Marathon start en finishsteen, zie vorige blog) was de start van de hele marathon met voorop een wheely.

Dan moet je wel hard kunnen rijden want de toppers zetten er gelijk behoorlijk vaart in.

Els van der Broek stond dit jaar voor de 25ste en tevens laatste keer met haar koffie en thee voor lopers en medewerkers achter het finishgebied. Bedankt Els voor 25 jaar keiharde marathoninzet. Ik zal nooit de geweldige weken met de Russische lopers bij jullie in het clubhuis vergeten.

Bijna twintigduizend medailles voor diverse afstanden lagen te wachten op de eerste lopers.

Dit jaar werd tijdens de Leiden Marathon ook het NK halve marathon in Leiden gelopen. Vandaar een hoop extra officiële KNAU officials om te controleren of alles volgens de regels ging.

Ik wilde graag de polders in om de sfeer te fotograferen, maar je kunt met een NK in huis er natuurlijk niet omheen om de winnaar, Bart van Nuenen, te zien finshen.

Natuurlijk ook even wachten op Stefanie Bouwman die de nieuwe Nederlands kampioene werd.

Hierna snel de auto in om, voordat de winnaar van de hele marathon zich zou melden, wat sfeerplaatjes in de omgeving te maken, zoals hier in Leiderdorp.

De sfeer in de dorpen is zo prachtig. In Hoogmade hadden fotograaf Taco van der Eb en ik even het idee in een aflevering van de serie "Dagboek van een herdershond" beland te zijn.

Voor ons de normaalste zaak van de wereld, maar ik begreep dat niet bij alle marathons de lopers van tevoren flesjes kunnen inleveren die de organisatie vervolgens op het gewenste kilometerpunt neerzet.

Gelukkig net over de brug weer een waterpost, want met zoveel water naast je krijg je vanzelf dorst.

Hup papa, alleen waar blijft hij nou.

Even snel weer terug naar de finish om de eerste man op de hele marathon te zien finishen. Enorme drukte in het uitloopgebied waar de duizenden lopers van de halve marathon aan het finishen waren. Nooit geweten dat mijn oude collega Rossano in staat is de halve marathon te lopen. (aan de andere kant, heb ik hem ook wel eens uitgeput en slapend in de hal bij H&M aangetroffen, toen had hij vast hard gelopen om na 3 oktober op tijd op werk te zijn).

Hey sir, he is maybe from Italy but we are from Nothern Ireland, so please make a picture.

Sir, picture please.

En dan ben jij natuurlijk Lisbeth (watersport) Tijssen uit Leiderdorp.

Samen met Tjeerd Scheffer richtte Jan Karstens 25 jaar geleden de Leiden Marathon (toen nog 3M Marathon) èn de Leiden Road Runners Club op. Speciaal voor deze verjaardag van de marathon was hij overgekomen uit Frankrijk om er vandaag bij te zijn.

Ondertussen kwamen ook de kanjers van de toekomst binnen. De kinderen die vol enthousiasme de twee kilometer hadden gelopen van de Kids Run.

Ik kan zo genieten van die verbeten smoeltjes en het enthousiasme. Summer liet duidelijk horen dat ze niet echt blij was dat ze nog honderd meter moest, maar ze haalde het wel.

In afwachting van de eerste man op de hele marathon zagen we alleen maar blije gezichten over de finish komen van de Kids Run en de 21 kilometer.

Trotse meiden van de Kids Run op het podium.

In het genodigden onderkomen uiteraard veel bekenden zoals bijvoorbeeld wethouder Robert Strijk samen met oud- wethouder en nu burgemeester van Stichtse Vecht, Marc Witteman. Ook al is hij al jaren weg uit Leiden, toch komt Marc elk jaar hier nog steeds de halve marathon lopen.

Hoe dan ook gezellig rondom de VIP-tent met daarin behalve politici, diverse andere gasten, ook veel Leidse ondernemers waarvan de meesten snappen, hoe je elkaar in een stad kunt ondersteunen en daarmee de stad versterken. Arno de Jong is daar ook zo'n typisch voorbeeld van.

David Rutoh won net zoals vorig jaar de hele marathon. Vorig jaar verbeterde hij het parcoursrecord door 2:13:22 te lopen, nu kwam hij door de harde wind in de polders niet verder dan 2:17:27.

Tweede werd de Keniaan David Marus in 2:24:23. Geordie Klein zorgde met een tijd van 2:40:24 voor een Nederlandse inbreng op het erepodium.

De Zuid Afrikaanse Christina Skosana komt ondanks dat ze eerste is toch teleurgesteld over de streep. Ze heeft last van blessures en kan na de finish dan ook erg moeilijk lopen, daarnaast heeft haar ook de wind onderweg knap tegen gezeten.

Naar aanleiding van de verhalen van de winnaars kan je aannemen dat het dan ondertussen bij de recreanten in de polder een waar slagveld moet zijn. Vandaar snel weer in de auto gestapt voor een tweede rondje polder.

Op dat moment in de polder hebben de lopers echt steun nodig, zij zijn dan al bijna vier uur onderweg en hebben nog ongeveer 7 kilometer voor de boeg. Alle support helpt, zelfs het zien van een marathonauto en twee fotografen die voor ze klappen laat ze weer even opleven.

 Wat is Nederland toch mooi hè.

Op een enkele motor na geniet je alleen maar van de stilte in de natuur.

Langs de verlaten polderwegen staan gelukkig nog een paar boederijen, waar de lopers enthousiast werden aangemoedigd.

Heerlijk die support in je eenzame strijd, nadat je die grote massa lopers, in dit geval voor je gelaten hebt.

We waren op weg naar Leiden en opeens zagen we hem zitten en zeiden gelijk tegen elkaar, dit is prachtig dit is waar je als fotograaf op zit te wachten.

De man zat helemaal in zijn eentje langs de stilste weg van het hele parcours, elke keer als er een loper langs kwam blies hij een deuntje op zijn tuba.

Op zo'n moment krijg je het gevoel alsof je een paar extra benen hebt.

Terug naar Leiden waar de 10 kilometer in volle gang was. Bij Leiderdorp zag je alleen maar lopers, voor de brug, op de brug en aan de overkant van het water. Waar je ook keek, het liep.

Een schitterend gezicht en voor de tien kilometer lopers was het prachtig weer.

Terug bij de finish kwamen de 10 kilometer en het restant van de hele marathon binnen en nog steeds blije, maar ook veel vermoeide gezichten.

Voor veel lopers is na de finish een biertje het lekkerste dat er is. Zowel met als zonder alcohol het staat allemaal gratis klaar voor de lopers.

De 10 kilometer werd uiteraard ook weer een Keniaanse aangelegenheid. Dat werd weer een hotel vol bekers en bloemen.

Voordat ik de halve atletiekwereld over me heen krijg, het volgende is puur mijn eigen mening. Ik vind het knap hoor de prestaties van alle winnaars, maar de echte bikkels zijn voor mij alle recreanten die in hun vrije tijd keihard trainen voor hun persoonlijke prestatie.

Na zo'n persoonlijke prestatie even rustig onder een boom nagenieten van je succes.

En nog meer respect voor de mensen die niet opgeven en blijven doorlopen, ook al hebben zij bijna iedereen langs zien komen.

Terwijl langs de route bijna al het publiek al naar huis was, stonden bij de laaste vijfhonderd meter, de quad van het Rode kruis, de politiemotoren en de organisatie klaar om de laaste loper naar de finish te begeleiden.

Bij ons in Leiden is iedereen een winnaar en omdat je niet alle winnaars persoonlijk met toeters en bellen kunt binnenhalen, doen we dat dan maar met de laatste loper. Nadat de laatste loper binnen was konden we opgelucht zeggen, dit was de mooiste Leiden Marathon ooit.

In het filmpje een aantal sfeerbeelden van de start, finish en vooral de sfeer langs het parcours.

In de fotoslideshow komen in redelijk hoog tempo alle foto's langs. Wil je ze op je gemak bekijken of eventueel iets downloaden kijk dan op mijn speciale oypo fotosite.