
Hutspop vierde gisteren haar eerste lustrum en liet zien dat het concept nog steeds springlevend is. Bij Hutspop worden de namen van diverse musici, zangers en zangeressen in een hoge hoed gegooid, gehusseld en zo worden vervolgens een aantal gelegenheidsbandjes geformeerd. Dat is nog niet alles, alle bandjes mogen vijf nummers spelen en krijgen een paar verplichte nummers mee. De tijdelijke bands krijgen een bandcoach en zo moeten ze met een paar weken repeteren een zo mooi mogelijk resultaat neerzetten op Hutspop. Er worden drie winnaars gekozen die komende zomer tijdens de Lakenfeesten de finale spelen. De opbrengst van het festival gaat naar de Hutspop Cultuur Foundation die kinderen uit gezinnen waar geen geld is voor muziekles, toch de kans geeft muzieklessen te volgen. Bestuursleden Rosemarie Janssen en Petra-Wendy Wink legden nog een keer uit hoe belangrijk muziekonderwijs voor (getalenteerde) kinderen is.

Vanwege het lustrum begeleidde K&G3 zangers en zangeressen van bandjes die in het verleden winnaar zijn geweest van Hutspop.
De presentatie was dit jaar in handen van Christine Carrington en Gerlinde Vliegenhart, die een beetje schrokken van het dikke pakket tekst.
Zijn we eruit dames? Ja hoor op de namen na improviseren we.
Bij de opening kwamen veel grote hits langs. Ik denk dat we K&G3 veel meer moeten inzetten bij evenementen in combinatie met vocalisten, tijdens het Bevrijdingsfestival klonk het ook al zo mooi.
Voor het Hutspopteam was de eerste slag al aan het begin van de middag binnen. De hele week waren de weersvoorspellingen niet best en donderdagmiddag scheen de zon en was de kans op regen nihil.
Hutspop is zo'n echt lekker gezinsfestival waar jong en oud kan genieten.
Mooie prijzen in de loterij waarvan de prijzen door diverse sponsors beschikbaar waren gesteld en de opbrengst uiteraard naar de foundation gaat.
Ook de baromzet gaat naar het goede doel.
Ga van mij geen hele beschrijving van de bandjes verwachten daar hebben we een deskundige jury voor. Op de site van Muziekgezien zal ook Peter vast en zeker zijn muzikale mening over de optredens geven. (vanwege de drukte in Leiden kan dit morgen pas zijn)
Na wat technische problemen konden de dames met een kwartiertje vertraging de eerste band aankondigen.
In het filmpje onderaan de blog zitten flitsen van alle optredens en in de fotoslideshow komt ook iedereen langs.
Gelukkig kan Gerard de Danser als hij muziek hoort nog steeds niet stil staan.
Ik schreef al het is een echt familiefestival, met voldoende aandacht voor de kinderen. Ze konden geschminkt worden, kleuren en er was een springkussen.
Ik was niet jaloers op de jury, vond het zo nu en dan knap moeilijk een goed oordeel te vormen en de bands te vergelijken.
In de ombouwpauzes waren er aan de andere kant van het plein diverse andere kleine optredens zoals van de dichters/performers, Gideon Roggeveen, Jaap Montagne en Rik van Boeckel.
Lekker genieten in het zonnetje.
Vol bewondering naar de rest van de familie op het podium kijken.
Elke band leverde deze middag haar eigen topprestatie.
En dat zonder hoog van de toren te blazen.
Misschien zaten deze kinderen wel op "Back to the Zoo" te wachten, alleen die traden niet op vanmiddag.
Een gastoptreden van De Hutspop House Band met deelnemers van eerder jaren. Als je de naam een beetje verwart met de Herman's House Band en je heet Christine Carrington dan kom je al gauw uit op de herpes house band. Foutje kan gebeuren :-)
Maar verder is ze wel lief hoor en waarom moet ik bij deze foto nu opeens aan het Songfestival denken.
De baromzet is voor de foundation, gelukkig was iedereen de foundation goed gezind.
Waar alles te vinden was kon niet missen.
De zeven bandjes volgden elkaar in rap tempo op.
Mocht Jaap Montagne het ooit als dichter niet meer redden, dan is zo te zien misschien een omscholing tot clown geen slecht idee.
Het leuke met Hutspop is dat er ook heel jonge musici optreden, waarbij vanmiddag onder andere twee heel jonge drummers van 17 en 13 jaar.
Soms knallen kleuren eruit, later bleek dat niet alleen de kleur maar ook de stem eruit knalde.
Weer een mooie pauze-act op het podium aan de rand van het terrein.
Even later knalde het weer van de power op het grote podium.
Het werd wat rustiger bij het springkussen, dus mochten de meisjes wel even springen.
Om vervolgens uitgeteld neer te storten.
De laatste Hutspop band kwam op het podium met een Keniaanse zangeres. Ik hoorde dat ze in Kenia een beroemdheid is en niet zonder lijfwachten over straat kan.
Ik vond het een mooie afsluiter van de zeven deelnemende bands en was blij dat ik niet in de jury zat om te beslissen welke drie bands op 27 juni op het Stadhuisplein in de finale staan.
Grappig een ster in Kenia en een verlegen glimlach in Leiden.
Met een gastoptreden van de Haagse band Midnight Men kwam er een eind aan deze jubileumeditie van Hutspop.
De bands Young Blood, To the Max en 50 Shades of A Minor gaan door naar de finale op 27 juni. In het filmpje hieronder korte flitsen van alle optredens om een indruk te krijgen.
In de fotoslideshow hieronder komen alle foto's in en behoorlijk tempo langs. Wil je ze op je gemak bekijken of eventueel iets downloaden kijk dan even op mijn aparte oypo fotosite.
Reacties
Het blijft een leuke opzet met een geweldig toepasselijke naam!
Ik vind het geweldig op welke wijze dit plaats vind. Een super idee daar. En als laatste, er was zelfs voor een zonnetje gezorgd.
Het was erg gezellig en goed verzorgd!