
Twee jaar lang verbleef journalist Joris Luyendijk in The City in Londen het financiële hart van de wereld. Hij sprak met bankmedewrekers van hoog tot laag, zijn conclusies en ervaringen staan in zijn boek "Het kan toch niet waar zijn". De Vrijplaats Leiden nodigde Joris Luyendijk uit om in Leiden over zijn boek te komen vertellen. Vanwege de enorme belangstelling werd uitgeweken naar de Qbus. Joris Luyendijk geeft momenteel door het hele land lezingen, na Leiden moest hij door naar Delft waar een zaal met 1600 mensen op hem zat te wachten. Wat dat betreft is het mooi dat de Vrijplaats hem kon overhalen ook een paar uur naar Leiden te komen.

Ondanks de vele optredens zat Joris Luyendijk op zijn praatstoel en nam alle tijd om zijn verhaal te vertellen.
Om zoveel mogelijk mensen de kans te geven de presentatie bij te wonen werd er geen toegang gevraagd, maar een donatie was natuurlijk altijd welkom.

Het was niet onverstandig geweest om uit te wijken naar de Qbus, want de zaal zat van voor tot achteren vol.

Zo vol zelfs dat er om ruimte te sparen, maar een paar stoelen waren neergezet en de rest van het publiek op de grond kon zitten.
Iedereen in de zaal was benieuwd naar het verhaal van Joris Luyendijk en de Vrijplaats was (niet onterecht) trots dat ze Joris Luyendijk naar Leiden hadden kunnen halen.

Joris is een makkelijke prater en kan zijn verhaal goed, duidelijk en herkenbaar uitleggen. Zijn uitleg over een schurk of chaos als tegenstander was heel duidelijk. Chaos is een ongrijpbaar iets, een schurk is een duidelijke tegenstander. Een aantal jaren geleden werkte Joris in het Midden Oosten en daar had je al naar gelang je politieke of geloofsovertuiging duidelijke schurken en kon je je richten op of tegen bepaalde groeperingen.

Het verhaal is niet na te vertellen, daar zou je het boek voor moeten lezen. Wat mij wel bijgebleven is was de opmerking dat de crisis zoals we allemaal weten bij Lehman Brothers begonnen is, maar schijnbaar ook daar niemand het aan heeft zien komen omdat niemand van de directie zijn aandelen had verkocht en daardoor dus ook zelf de mist in gingen. De banken zijn een onbestuurbaar instituut gworden waar niemand meer grip op heeft en ook niemand meer weet wat ze aan het doen zijn. Daar komt het in grote lijnen op neer volgens Joris. En ook nu gaan de banken gewoon weer verder met waarmee ze bezig waren. Het is duidelijk dat het beschuldigende vingertje duidelijk richting de banken ging.

Opmerkingen als vroeger had je landen met banken, nu heb je banken met landen blijven je bij en zetten je aan het denken. Ik heb het boek nog niet gelezen, maar ik denk dat er wel een wereld voor je opengaat ( voor zover je er zelf al niet een idee van hebt) als je het leest.

In de pauze kon het boek uiteraard gekocht worden. Er waren twee mogelijkheden je kon je al aangeschafte boek in waarde laten verminderen door er een handtekening in te laten zetten.

Of een handtekening kopen voor 20 euro en dan kreeg je er een boek gratis bij.

Enige wat ik mij afvraag is, op welke bank zou de opbrengst van het boek nu gestort worden. In het filmpje nog een paar foto's en flitsen uit het verhaal van Joris Luyendijk.
Reacties
Haha, je zal toch zo'n boek niet met... kopen.
The City in Londen is de gouden berg van de wereld.als we over geld hebben, graaien of verdienen moet je daar zijn. Hans
Jan zal vast wel interesse hebben in dit boek. Ik zal hem erop wijzen.
Helaas zit er een grote kern van waarheid in het verhaal van Joris. Verschillende documentaires en films als "Margin Call" en "The Wolf on Wall Street" laten dit ook zien. Vooral die eerste film is eigenlijk angstaanjagend.
En vandaag de dag gaan we weer gewoon door. Terecht dat Joris opmerkt dat de banden tussen politiek en banken zo nauw zijn dat er eigenlijk niets kan veranderen.
IK wou dat mensen weer eens die revolutionaire spirit kregen van de jaren 70. Het zijn nu allemaal volgevreten bankzitters geworden.
Intressant die verhalen lijkt mij. Misschien zet ik hem wel op mijn lijstje.
Love As always
di mario
Haha! Ik zou de handtekening kopen. En het geld bewaart-ie misschien wel in een oude sok.